Piesn

 1 1|           Co ci jest powodem,~Że teraz nawet szlachtę okoliczną~
 2 1|  niebieskich krwawych luminarzy.~Teraz niech nowi wystąpią rycerze,~
 3 1|          Junoną~Jest twoja pani? Teraz obłok prysnął!~Ach, widzę,
 4 1|       bladawe,~Oczy skier pełne, teraz pełne rosy,~Smutne i twarzy
 5 2|     farby zbierając do dzieła,~A teraz moja muza strof nie liczy,~
 6 2|         wpół rozcinał skały.~ ~I teraz chciałbym rozciąć - co? -
 7 2|   słoneczniéj -~Chociaż mi zegar teraz północ dzwoni -~Niż gdybym
 8 2|          obrywa~Z kształtów. - A teraz odbłysk mego życia~Na ten
 9 2|        ustek różanych wysysał;~I teraz, patrzcie! w pasiece lipowéj~
10 2|           Spartę?~A zawsze: "Ona teraz musi nucić!~Teraz na księżyc
11 2|            Ona teraz musi nucić!~Teraz na księżyc oczy ma otwarte!" -~
12 2|        Pułaskiemu.~Słusznie więc teraz zbladł jako jarzęce~Świece,
13 2|         sęp z okiem jędzy~Utonął teraz już w dziéjów odmęcie;~Ale
14 2|        siła...~Idź! obacz, jakie teraz mają łoże;~Leżą na workach,
15 3|         duch się lęka wody;~Lecz teraz często schodzę z wysokości~
16 3|        te Herody, ~Przez których teraz moje dzieci giną, ~Będę
17 3|         co o was myślę!~Gdyby mi teraz w serca mego tętnie~Nie
18 3|         moim duchem, zdrowiem;~A teraz ciskam serce, puchar lśniący;~
19 3|     lśniący;~Słyszycie? Pękło. - Teraz mi węzgłowiem~Jedno kobiece
20 3|       Precz, szakale!~ ~Kto inny teraz jest nade mną, nie wy,~Na
21 3| panteista trochę i romantyk.~ ~A teraz prosto i bez epizodów~Śpiewam,
22 3|       aby nas dzieliły Styksy;~A teraz z waszych korzystam przestróżek~
23 4|        przeszła wzgarda~Tego, co teraz jest i co w przyszłości~
24 4|     stworzył, ładne~I wiotkie. - Teraz wam powieścią służę~I w
25 4|    chmury~ ~Błysnął i zniknął. - Teraz kto wypowie~Uczucia wnętrzne
26 4|     jesteś kochany.~ ~"Odjeżdżam teraz - ale się otoczę~Myślami,
27 4| gwiazdach i drżący.~ ~"Powiem ci teraz, żem się była zlękła,~Abyś
28 4|       więc tą wodą~ ~"Ochrzczony teraz i w grobowcu późnym".~To
29 5|         dawnych bogów,~Kucharzem teraz był - i u trójnogów~ ~Wieszał...
30 5|         marzyłem młodo...~ ~Lecz teraz tracę nadziéję. Niestety!~"
31 5|     pieczeń,~ ~Zsiadł z konia... Teraz, kiedy go prowadzą~Tak materialne
32 5| cygańczuk bosy,~A czerwieniéjesz teraz jak kalina.~Oj! będzie łycho!
33 5|     jestem spłoniona przed tobą;~Teraz się będę zawsze czerwieniła,~
34 5|        sztuki rozpryskał~Boga, a teraz kawałki spadały...~Jam zbił -
35 5|        mi się, mój rycerzu?~Więc teraz z mieczem pod ciebie przypadam!~