Piesn

 1 1|         i rym śpiewał włoski,~I wszystko dobrze szło - dopóki wioski~ ~
 2 1|      okienka niby oczy kocie.~ ~Wszystko to było dziwnie piękne,
 3 1|     wąsy, psy, kontusze;~A nade wszystko szczere, polskie dusze.~ ~
 4 1|       szczere, polskie dusze.~ ~Wszystko mieć będzie, wszystko mu
 5 1|           Wszystko mieć będzie, wszystko mu przyrzekam,~Tylko o trochę
 6 1|      okolice~Rozeszle wonie, co wszystko pochłoną. -~Ja się zdolnością
 7 1|        kształt świécy.~ ~Ale to wszystko jedno. - Nasz bohater~Dom
 8 1|        rycerz; za nim baczny~Na wszystko jechał Grześ - a wódka gdańska~
 9 1|    brzegiem.~Usiądź - opowiem - wszystko będziesz wiedział!~Nie strasz
10 2|    ariostyczna droga?~Widzę, że wszystko mi stoi na wstręcie,~Nawet
11 2|       lasy na pola~I rozłabędzi wszystko, roześpiewi...~Jak smukła
12 2|       treści zgubnéj.~ ~Mimo to wszystko serce biło szybko;~Coś do
13 2|         stali spokojni.~Byli to wszystko szlachcice ubodzy,~Patryjotyczni
14 3|      nieskończoność rośnie,~Gdy wszystko tęczą, lecz czego się imiesz -~
15 3|      słowem, krotochwilę wojny:~Wszystko się zwija, wre, kole i sieka,~
16 3| miéjskie słychać gwary, dzwony,~Wszystko wkoło wre; tylko zadumane~
17 3|          On je pogłaskał i wnet wszystko dwoje,~Tęczowe piersi zgasiwszy
18 3|   będzie przychód -~Tak młodość wszystko stroi w lśniące farby,~Nigdy
19 3|       czyśćcu, a na tym świecie wszystko czerni,~I byliby dąb pewnie
20 3|     ustach nie mam ni w umyśle.~Wszystko prowadzi dziwnie boża ręka,~
21 3|         Nie jestem jako wieszcz wszystko wiedzący.~Krwią do was piłem,
22 3|     dumny, bezpokutny. -~Ale to wszystko sen - i może smutny!~ ~Na
23 3|    ognistą przeléję~Rozpacz, co wszystko łamie, i nadziéję.~ ~"Biada,
24 4|        miał czas marzyć, że tak wszystko minie~Jak kwiat będący motylom
25 4|        leszczynie?~Jak łza? jak wszystko, co się zowie modą?...~Choć
26 4|         bajek...~ ~A więc niech wszystko mija! - Wstańcie, burze!~
27 4|         wam nic nie ukradnę,~Bo wszystko godne jest pamięci wiecznéj~
28 4|         jest pamięci wiecznéj~I wszystko może ujść - w kompanii grzecznéj.~ ~
29 4|         nigdy! Kto ma~Wolą, ten wszystko pokona. Addio!~Z wyciągniętymi
30 5|         język giętki~Powiedział wszystko, co pomyśli głowa:~A czasem
31 5|         nie wędzidłem.~ ~Z niéj wszystko dobyć, zamglić ją tęsknotą,~
32 5|       między chłopami carynąl~A wszystko smutno! - Chodzę jak w kajdanach,~
33 5|  tragedią, legendę lub odę -~To wszystko, co mam, co kocham, w co
34 5|         i trwoga...~Wierzę w to wszystko - ha! - a jeszcze w Boga!~ ~