Piesn

 1 1|             jesion łzawo spojrzał.~W téj chwili zyskał trochę - trochę
 2 1|           związany~Z panną Anielą. - Téj sztuka niewieścia~Sprawiła,
 3 1|             Polszcze mnożą,~Trochę - téj ciągłéj w życiu samotności,~
 4 1|             Kolego,~Byłżeś w Arkadii téj, gdzie jezuici~Są barankami?...
 5 1| płomienistymi okny i krużganki.~Całą téj górze postać ekscentryczną~
 6 1|        kochanka -~"Myślałam, że ty w téj smutnéj kolei" -~Tu blisko,
 7 2|                Szczęściem, że pieśni téj bohater młody,~Świeży, miłośny
 8 2|         latać.~ ~O! pierwsza miłość! téj wiernym obrazem~Jest zamienienie
 9 2|       zamienienie serc bez interesu;~Téj ideałem jest latanie razem~
10 2|             złoty -~Znacie działanie téj gwiazdy na nerwy -~Miesiąc
11 2|          miecza zginie". -~ ~Podczas téj mowy twarze się wąsate~Pokazywały
12 2|              zapewne daruje~Trochę w téj mowie niegramatycznościów~
13 2|     zgorzkniał, że nawet nie trącę~W téj pieśni - smutnéj lutni pożegnania.~
14 2|       oślepił. - Nim oddech utracę~W téj strofie, powiem, że ujrzała
15 2|            Byłaby bardzo przykra dla téj panny,~Gdyby to zamiast
16 2|            serce biło szybko;~Coś do téj główki wpadło i pobiegła,~
17 2|          odmęcie;~Ale są życia, co z téj saméj przędzy~Winą się,
18 2|             Niech swoją przyszłość w téj pieśni odkryją!~Niech jak
19 2|           myślach jałowa".~ ~Podczas téj mowy pan Starosta w czoło~
20 3|          niesiesz w kraj marzenia,~W téj mgle twych własnych myśli
21 3|           harmat w białe róże.~ ~I w téj girlandzie niby z róż śmiertelnych~
22 3|           chcąc robić wściekłą,~Że w téj religii, gdzie car - jest
23 3|       kolorze;~ ~Ktokolwiek w grocie téj, na kruchéj łodzi~Zamknąwszy
24 3|            psuły -~Nie emigracją, bo téj diabeł nie chce~I żadną
25 3|                  I mój rym także, po téj parafrazie~Kazania, także
26 4|         burze!~I zwiéjcie mój ślad z téj smętnéj pustyni!~I moje
27 4|          habicie~I nie chcąc wieszać téj rzeczy na sobie,~Dałem ją
28 4|         także z małą szarą pliską~Do téj krainy lecą z wielkim krzykiem;~
29 4|             nich wyrzuca czerwone,~I téj ojczyzny martwéj wznosi
30 4|            rozbije.~Nośże ty ducha w téj cielesnéj glinie;~A nie
31 4|      skrzydlata.~ ~Młodości! każ się téj łabędziéj marze~Z ognia
32 5|            Od imion własnych~Wara! z téj strofy zrobiłabyś cmentarz;~