Piesn

 1 1|        zyskał, jedno wyrok przeciw sobie;~Wyrok, w którym rzecz była
 2 1|     dojrzał.~ ~Trochę skorzystał w sobie jako prawnik,~Trochę skorzystał
 3 1|          boli?~ ~Nie wiesz? - Więc sobie zamawiam twą łaskę~Nadal,
 4 1|          Lub w studnię... która po sobie zostawi~Tyle co bańka mydlana
 5 2|       otwarcie chwalę.~ ~"Głupi! o sobie dobrze mów!" - wykrzyka~
 6 2|          Jak marmur, który duszę w sobie chowa~I z wolna złotym wylewa
 7 2|       kochanek Gradywa,~Dźwigał na sobie i chował in petto~Zemstę
 8 2| obwieszczał,~Że po pijanemu zdobył sobie żonę -~Wtem nagle jak wąż
 9 2|           gniewu jędza~Ledwo się w sobie pohamować zdolna...~Lecz
10 2|          Starosta fukał~Na równych sobie, niższym dawał szlagę~Licząc
11 2|            ręce zdrajca położył na sobie -~ ~I oblały go krwią jasną
12 3|          jak na harfie.~ ~I wystaw sobie, mości czytelniku,~Że na
13 3|      trzymane,~Jakby miłośne dając sobie słowo,~Miłośnie dzióbki
14 3|           jak strzały~Znów szły ku sobie lotem błyskawicy;~I znów
15 3|            szyja:~Wstyd pokazała w sobie nieostrożna~I ten rumieniec,
16 3|            Gdy je wiatr zdrajca ku sobie pokłoni,~Jako tych dwoje -
17 3|    sukience;~Potém zaczęła śpiew o sobie szczery -~Słów jéj nie kładnę
18 3|           grosza i młody,~Niewiele sobie ważę te bibuły~I pergaminy;
19 4|            pójdę godzić,~Niechajże sobie trochę krwi utoczą,~To może
20 4|          mówiąc patrzał, jak chcąc sobie szkodzić,~Na ścianach tęczę
21 4|        sława,~Że nawet pannom, gdy sobie podchmielił,~Wystrzelał
22 4|        chcąc wieszać téj rzeczy na sobie,~Dałem ją Sawie, by ją schował
23 4|       mojego zamku, do Ladawy,~Każ sobie panny otworzyć pokoje;~Na
24 4|          mi, synu! jeśli wytkniesz sobie~Drogę, a prostą - to choćby
25 5|       rubinowemi~Policzki, pełen w sobie wielmożności,~Przepijał
26 5|        karmi blaskiem,~Przypomniał sobie właśnie, że był głodny.~
27 5|        grzech jaki stary~Przypomni sobie przed samą spowiedzią,~Albo
28 5|           przybite do drzewa,~Co w sobie słońcu wschodzącemu śpiewa...~ ~
29 5|             cicho mżąc, rozważał w sobie,~Że nie zapomniał mowy polskiéj
30 5|           wiecie...~Wieszcz wielki sobie zapytanie czyni,~A drugi
31 5|           wyjdź na hetmana!~Znajdź sobie jaką piękną krasawicę,~Córkę
32 5|       gdzieś rusałki srebrne wezmą sobie~I pochowają w śpiewającym