Piesn

 1 1|      jaworu drzewem,~W godzinę, kiedy słychać psów szczekanie,~
 2 1|        słychać psów szczekanie,~Kiedy słowiki wywołują śpiewem~
 3 1|    obrazu~Odstrzeliwało słońce; kiedy w mroku~Adamaszkowych purpur
 4 1|         szczyt prowadzi stromy,~Kiedy czytelnik tę górę omija~
 5 1|       jaka nimfa w owéj chwili,~Kiedy nasz rycerz na świata zatargi~
 6 1|         ból nieźmierny~Dręczy - kiedy mię przed ołtarze wleką,~
 7 1|         to jest kobieta biedna,~Kiedy ją dręczą, kiedy mocno kocha -~
 8 1|        biedna,~Kiedy ją dręczą, kiedy mocno kocha -~Zgubi się,
 9 1| kryształ dzwonią jak kraszanka,~Kiedy się z drugą spotka w dziecka
10 2|       pełna słowików topola,~Co kiedy w nocy zacznie pieśń skrzydlatą,~
11 2|    warto brać amanty.~Czuliście kiedy tę łzę lodowatą~Przy pożegnaniu,
12 2|         wiatr nie trąca.~ ~Lecz kiedy burza zawiéje i zruszy~Z
13 3|     wszyscy są okuci w dyby, ~A kiedy straszną opisują burzę,~
14 3|    szczęka, płynie,~Kłania się, kiedy kula ponad uchem~Gwiźnie -
15 3|      być musi jadących rycerzy,~Kiedy przed nimi takie echo bieży.~ ~
16 3|        szlachetnie~Jak księżyc, kiedy się nad rankiem chowa~Za
17 4|     stracone~Mary. Lecz nieraz, kiedy mi zakracze~Orzeł lecący
18 4|      śmierci jest uśmiechem.~ ~"Kiedy to piszę, słońce wschodzi
19 4|       miéjsca, te stawy!~Jeżeli kiedy przywiodą cię boje~Aż do
20 4|           lecz mi serce skacze,~Kiedy na działo wstąpi moja noga,~
21 4|    odemknę ci w grobie ramiona,~Kiedy ty przyjdziesz, do zbielałéj
22 5|     Dniepr - gdy raz wieczorem,~Kiedy już księżyc wstawał zamyślony,~
23 5|        Zsiadł z konia... Teraz, kiedy go prowadzą~Tak materialne
24 5|         taka zdradna~Jak wrona, kiedy z wieśniakiem po roli~Chodzi,
25 5|      mieści i trzoda się chowa,~Kiedy po niebie léją węże gromu.~
26 5|       zjedzonego trupa~Chodziła kiedy nogami szlachcica?~Czy była
27 5|       czarze~Kryje rumieniec, a kiedy swobodna,~Słońcu odemknie
28 5|        A któż przypomni o mnie, kiedy zginę?~Jeśli ty mówisz,
29 5|   śpiewać, a ja baśni plotę,~Bo kiedy grzebię w ojczyzny popiołach,~
30 5|         gdzie tak smutno duszy,~Kiedy przeleci przez wszystkie
31 5|     ażeby miłość swoję śpiewał;~Kiedy kląć zechce - przeze mnie