Piesn

 1 1|      szlachcic na Podolu;~Wysoko potém go wyniosła sława;~Szczęścia
 2 1|        naprzód klinów i futorów.~Potém i konie wyprzedał z uprzężą -~
 3 1|        mężów ciemiężą~Pozbył się potém swoich białozorów,~Regentowi
 4 1|   chłopiąt i dziewcząt ulegną,~A potém gorzki los tych niewiniątek~
 5 1|       kwiat listkami zmruży,~ ~A potém nagle odemknie swe łono~
 6 1|       przeciągłym westchnieniem,~Potém się zmięszał i o zdrowie
 7 1|         siedziała sanskryckim,~A potém dała mi w sam łeb - Witwickim.~ ~
 8 2|      któréj nie ma końca, kresu.~Potém się człowiek głupi staje
 9 2|       napadł i wycinał,~Czego mu potém była wielka szkoda,~Bowiem
10 2|       zapaść?~ ~Czy wam pozwolił potém los nie wrócić?~Zachować
11 2|         skalne wijąca się bryły,~Potém sadzawka i ów dąb z rękoma~
12 2|          włos mu okrwawiły siwy.~Potém ku piersiom poniósł ręce
13 2|    krzywy~Wiesza na piersiach. - Potém się posunął,~Dał krok, zawrzeszczał
14 2|        za krzyż ukąsił zębami,~A potém ręką odepchnął i zbroczył.~
15 2| posłuszna w krwi zmoczyła pióro,~Potém spójrzała i dreszcz ją przeniknął. -~"<
16 3|       twoje latają westchnienia;~Potém z tych wszystkich wierszy,
17 3|          wierszy, dumań - kwita;~Potém trzy wiersze Danta, pełne
18 3|           Które upaja na śmierć, Potém wskrzesza. -~O! chcę miłości
19 3|      bardzo tajemnie w sukience;~Potém zaczęła śpiew o sobie szczery -~
20 4|        nadto gorących ochłodzić,~Potém z rozwagą większą w ogień
21 5|      dobyć, zamglić ją tęsknotą,~Potém z niéj łyskać błyskawicą
22 5|         łyskać błyskawicą cichą,~Potém w promieniach ją pokazać
23 5|    promieniach ją pokazać złotą,~Potém nadętą dawnych przodków
24 5|          dawnych przodków pychą,~Potém ją utkać Arachny robotą,~
25 5|         ją utkać Arachny robotą,~Potém ulepić z błota, jak pod
26 5|         sam przed wiekami umiał.~Potém by, cicho mżąc, rozważał
27 5|         złote skrzydełka powoli,~Potém usiadła, ale taka zdradna~
28 5|           Więc go potrzymał tak, potém zmiękczony,~Na wolność puścił
29 5|          w ojczyzny popiołach,~A potém ręce znów na harfie kładnę,~
30 5|     ognia piekle bawił trzy dni;~Potém w książeczce sądził swoich