Piesn

 1 1|    była kiedyś wielka praca...~Ma nas za trupa ten szakal -
 2 1|        na pół senne dzieci,~Że ma koń ze mgły, z wężów srebrnych
 3 1|  swarów, pijaństw;~Anhelli cię ma biały za lokaja~I Balladyna
 4 1|    pszczół zalotnych wieńcem~I ma kochanka w piekle - potępieńcem.~ ~
 5 1| traktować kogo jak szatana,~Co ma pod ręką katolickich wieszczy,~
 6 2|     lirą,~Serca... - Ta strofa ma pewną zawiłość,~Któréj nie
 7 2|       młody,~Świeży, miłośny i ma ciemne oko,~Złote połyskiem
 8 2|      patrzące głęboko.~Owszem, ma nadto serdecznéj pogody,~
 9 2|        W krainie, w któréj nie ma końca, kresu.~Potém się
10 2|   nucić!~Teraz na księżyc oczy ma otwarte!" -~Ach, takem ja
11 3|        łzawym!~I w oknie duszy ma zielone szyby!... ~Każdy
12 3|       zielone szyby!... ~Każdy ma język swój, co jest kulawym.~
13 3|       zapłodnię... ~Cóżkolwiek ma być - wszyscy umieramy!~
14 3|           A! bah! ~Któż z nich ma imię? Z. K., S. K., E. K...~
15 3|          Sądzę, że jezuita - a ma draba,~Który tłumaczy na
16 3|        Że pan Puławski jurysta ma ferie,~I zamiast pisać akt -
17 3|        upadła,~Jakie pryncypia ma, a księżyc z miny~Arystokratą
18 3|       Że w smutnéj twarzy swéj ma coś - srebrnego.~ ~Pryncypia!
19 3|     jak amator;~Bo mój bohater ma jechać do lodów~Sybirskich
20 3|    ratunku już ze śmiercią nie ma;~Zatrzyma się czytelnik
21 3|     wydawszy niedrogą.~Książka ma polską duszę, a na zmysły~
22 3|     wiedzą, jakie do łez prawo~Ma wieszcz piszący poemat o
23 4|      nadziei nigdy! nigdy! Kto ma~Wolą, ten wszystko pokona.
24 4|      starość jeszcze jowiszowe~Ma brwi, na hańbę ojczyzny
25 4| kochanki warkocze,~Widzę, jaki ma w oczach blask promienny;~
26 4|     się ty, że łabędź krwawy~I ma na piersiach rubinowe pierze.~
27 5|  zawsze wytryska Kameną,~Która ma oczki gazeli wesołe,~A w
28 5|        łamie,~Chociaż Perkunas ma na kształt trójzębów~Widelec
29 5|         co drwi lub przeklina,~Ma polityczne credo; jest to
30 5|         Czy widzieliście? i on ma piołunem~Zaprawne usta...