Piesn

 1 1|   ochrzczenia~Imiona; rodne nazwisko Beniowski.~Tajemniczą miał gwiazdę
 2 1|               Przez całą młodość pan Beniowski bujnie~Za trzech ludzi czuł -
 3 1|            stokroć czulsi),~Lecz pan Beniowski rzekł: "Ja sam zarobię~Na
 4 1|            świecą w ręku.~ ~Lecz pan Beniowski liczył lat dwadzieścia,~
 5 1| Melancholiczne, ciemniał las dębowy.~Beniowski kazał osiodłać dwa konie:~
 6 1|            domowy~Miał jechać sługa. Beniowski na skronie - ~Chciałbym
 7 1|        skarzył, choć kopytem ścięty.~Beniowski jechał cicho - sługa śpiéwał~
 8 1|          ratuj! dziecko kona!"~Na to Beniowski rzekł: "Poprawiam strzemię".~
 9 1|   Gorączkowego pełen animuszu.~Takim Beniowski był i jego lozak -~Szczęściem,
10 1|        powiadam, zrównały się konie.~Beniowski nagle ocknął się i wzdrygnął~
11 1|             ważniejszych sądzenie. -~Beniowski więc wpadł w szatańską zatrzaskę,~
12 1|            się, zeskoczyła z siodła.~Beniowski siedział na koniu jak świéczka,~
13 1|             Z drżeniem za Diwą szedł Beniowski młody~Prowadząc konia, co
14 1|            złote światło świętych.~ ~Beniowski myślał, że anioł, i witał~
15 1|              Kochasz mię jeszcze?"~ ~Beniowski już był na kolanach; w dłonie~
16 2|     szkielety pod nią, same płazy! -~Beniowski, jakby go Bóg o tym ostrzegł,~
17 3|              więc Bar, gdy nad Barem~Beniowski się zatrzymał na wyżyni.~
18 3|             nim koń i uchem strzyże.~Beniowski spłonął na twarzy jak róża,~
19 3|          dziś tak wrzeszczą posły.~ ~Beniowski, goniąc gołębie i mary,~
20 3|           spadły dwa ptaszki Wenery.~Beniowski w galop szedł za lotem ptaków,~
21 3|            więc - o! myśl szalona! -~Beniowski, święcie wychowany doma,~
22 3|             się w gwiazdy rozlata;~ ~Beniowski z ładną panienką. - Dziewico!~
23 3|             dumnie i żywo:~ ~"Jestem Beniowski, jechałem do Baru,~Abym
24 4|           razem tnąc sztuką krzyżową~Beniowski, zgrabnie skoczywszy na
25 4|           ocalę, lub niebo zdobędę".~Beniowski, blady jak duch o północy,~
26 5|     Odprawujące straż i zamyślone.~ ~Beniowski przebył Dniepr - gdy raz
27 5|            zbroja nam wydaje dzika -~Beniowski poznał zaraz pancernika.~ ~
28 5|              się wesoło z trzaskiem;~Beniowski nie był to bohater modny,~
29 5|              bez gawędy i odwleczeń:~Beniowski, ludzi ujrzawszy i pieczeń,~ ~