Piesn

 1 1|           gromy. -~Lecz widzę, że mię ten liryzm zabija,~Że na
 2 1| Ołtarzykiem, który~Każdą klamerką mię ukłuł jak szpilką;~Na niedźwiadkowe
 3 1|         nas rozdzielić chce - ten mię zabije!~ ~"Dzisiaj przyjechał
 4 1|         Gdzieżeś ty jechał? - gdy mię ból nieźmierny~Dręczy -
 5 1|         nieźmierny~Dręczy - kiedy mię przed ołtarze wleką,~Gdy
 6 1|      twoją się zakryć opieką:~Tyś mię opuszczał w chwilę tak okrutną!~
 7 1|     Błysnął ostatni jęk: "Kochasz mię jeszcze?"~ ~Beniowski już
 8 2|      nagina,~Oktawa pieści, kocha mię sestyna.~ ~Ktoś to powiedział,
 9 2|       list, że za mąż idzie.~ ~To mię cokolwiek zmięszało - nie
10 3|           że jakiś teolog~Krytyką mię chciał w kawałki posiekać,~
11 3|        patrząc, że zamknięte, żal mię~Brał, że tak naszych żon
12 3|     krzywo, bo ze Wschodu~Wygonił mię brak awantur i lodu;~ ~Za
13 3|    sztyletami~Cezar, obwijam, gdy mię w serce rażą,~Ażeby umrzeć
14 3|        żmije -~Co do mnie, prawda mię epiczna więzi,~Więc nic
15 3|       choć mi serce pęka - śmiech mię bierze.~ ~Żeby też jedna
16 3|        Żeby też jedna! - Ha... to mię przestrasza.~Kościuszko
17 3|    Chociaż mi serce pęka - śmiech mię zbiera.~ ~Co będzie z wami -
18 3|       gwaru...~Pełne... Zatrzymaj mię, potężny Boże!~Bo gotów
19 3|           całą duszą. Z bliskiego mię jaru~Te dwa gołębie sztuką
20 4|          pod słomianym dachem,~Ty mię porzucał - a ja ci warkocze~
21 5|       złotych stoją kitach;~Anioł mię srebrny, jasny, w skrzydła
22 5|       rycerskim jak sława,~I goni mię w kurhany" - mówi Sawa.~ ~
23 5|         dumy piała Janczarycha;~A mię Włoch bił, bił! Oj! łza
24 5|          polscy rycerze,~A ksiądz mię posłem nazywa aniołem;~Ja
25 5|         wierzę.~W co wierzę... Tu mię spytasz, czytelniku:~"W
26 5|         Amen... To "amen" krztusi mię i dławi,~Jak Makbetowe "
27 5|      męstwo.~ ~Zaprawdę... Gdybyś mię widział, Narodzie!~Jak ja
28 5|     przebodzie,~Litwin z Litwinem mię chwycą w pazury.~Już przypomniawszy