Piesn

 1 1|         Znów się oświadczył i o moją rękę~Prosił. - Mój ojciec
 2 1|      srogi~I guwernantka jak na moją mękę~Za ojcem trzyma. I
 3 1|       prymasem,~Reszta owczarzy moja. - A tymczasem~ ~Jako pretendent
 4 2|    zbierając do dzieła,~A teraz moja muza strof nie liczy,~Lecz
 5 2|        przedsięwzięcie~Epiczne? Moja ariostyczna droga?~Widzę,
 6 2|       ręku. - Basta!~Na tym się moja pieśń kończy obrazie.~Daléj
 7 3|       stoję,~Aby wiedziano, czy moja dziewicza~Muza kochała się
 8 3|    używam lub bicza -~I to jest moja poetyczna droga;~Lecz z
 9 3|         prządką~Arachną. - Muza moja sama nie wie,~Jaką od innych
10 3|       Odbiegła. - Skarży się na moją ciemność.~"Poeto, fiat lux!" -
11 3|         pan Sawa.~ ~Ku nim więc moja nimfa srebrnéj cery~Pobiegła
12 4|         pełne grozy.~A przy nim moja młoda posłannica,~Przelatująca
13 4|  grzecznéj.~ ~Stoi więc w dębie moja mołodyca~Ze świecą - jasne
14 4|         kurzawie rycerz znika z moją panią...~Jeszcze raz galop
15 4|          Kiedy na działo wstąpi moja noga,~A działo ogniem śpiewa -
16 5|  prowadzą~Tak materialne gusta, moja muza~Opuszcza, z całą swą
17 5|        wielkie imię...~ ~Niż... moja muzo, stój... Od imion własnych~
18 5|    léjąc się ze skały. -~Idyllę moją pies cokolwiek plami~Przeszłością;
19 5|     włosy.~A do niéj Sawa: "Oj, moja Swentyna,~Latasz po stepie
20 5|            Przydybał ciebie ja, moja kraszanko!~Przy tobie jakiś
21 5| narzędzie popsuło,~O wypoczynek moja muza prosi;~Ambrozji słodkiéj
22 5|      będzie krew i łzy wylewał.~Moja chorągiew go nigdy nie zdradzi:~
23 5|          Dla zwyciężonych. Taka moja zbroja!~I takie moich myśli
24 5|    oprzesz dzisiaj - przyszłość moja!~I moje będzie za grobem