Piesn

 1 1|      spojrzał.~W téj chwili zyskał trochę - trochę dojrzał.~ ~Trochę
 2 1|         téj chwili zyskał trochę - trochę dojrzał.~ ~Trochę skorzystał
 3 1|         trochę - trochę dojrzał.~ ~Trochę skorzystał w sobie jako
 4 1|   skorzystał w sobie jako prawnik,~Trochę skorzystał jak człowiek
 5 1|          ale istny bajronista...~ ~Trochę w tym wina jest mojéj młodości,~
 6 1|          wina jest mojéj młodości,~Trochę - tych grobów, co się w
 7 1|           co się w Polszcze mnożą,~Trochę - téj ciągłéj w życiu samotności,~
 8 1|        ciągłéj w życiu samotności,~Trochę - tych duchów ognistych,
 9 1|    wszystko mu przyrzekam,~Tylko o trochę cierpliwości proszę.~Ja
10 2|          Siedział więc zimny, lecz trochę się puszył,~Że w konkur
11 2|           czytelnik zapewne daruje~Trochę w téj mowie niegramatycznościów~
12 2| spuszczonych w bok miotała błyski,~Trochę się patrząc smutnie i fałszywie;~
13 2|    Rzymianka,~Wyprostowana, sroga, trochę biała,~A okiem paląc jak
14 3|    niebieską na ziemi,~Druga, choć trochę Ma1tusa kaleczy~Systema
15 3|       ogień - ale mówiąc szczérze,~Trochę go piękna ta dziwiła burza,~
16 3|           smutny!~ ~Na Boga! Muzo! Trochę śmiechu!~Tyle, Ile potrzeba
17 3|       grecki antyk,~Lecz panteista trochę i romantyk.~ ~A teraz prosto
18 3|           na serce mego czytelnika~Trochę awantur własnych spod równika.~ ~
19 4|       niebie szeroko,~Błyskawicowe trochę, trochę mętne,~Nawet gdy
20 4|      szeroko,~Błyskawicowe trochę, trochę mętne,~Nawet gdy w ciało
21 4|            godzić,~Niechajże sobie trochę krwi utoczą,~To może nadto
22 5|          Ów pan wspaniałéj tuszy - trochę baba~Na twarzy - dziwnéj