Piesn

 1 2|         lasem cyprysów, modrzewi,~On się rozjęczy jak harfa Eola,~
 2 2|    rozeszli woląc sen - niż świat on,~Co się naówczas zdał zaatlantyckim.~
 3 2|         Pomyślał: "A wiesz ty,~Że on być musi już przéjęty skruchą?~
 4 2|        musi już przéjęty skruchą?~On jest Polakiem aż po same
 5 2|          że ksiądz był wielki - a on mały.~Nieraz zaś przedtem
 6 2|          w zamczysku była.~Idź! - on przykuty łańcuchami w ścianie,~
 7 3|          się i błyska, i leci?... On stoi.~ ~Ty sam te wiersze
 8 3|      balladach porównania szukaj)~On był przyjaciel wierny, a
 9 3|        psy legły mu przy stopach;~On je pogładził i szczeknęły
10 3|        prosto na Zbigniewa barki,~On je pogłaskał i wnet wszystko
11 3|        życia poemat - dla Boga.~ ~On wie, On widział, nad jakimi
12 3|      poemat - dla Boga.~ ~On wie, On widział, nad jakimi chmury~
13 3|      przepaść lecących - te chóry~On słyszał, gdyśmy byli z Bogiem
14 3|         się - i nie przeklinać;~ ~On! i pustyni gwiazdy lazurowe,~
15 4|         mierze...~U ciebie jednéj on się łez spodziewał,~Ty wiesz,
16 5|   szkielety,~ ~Widzę, że nie jest On tylko robaków~Bogiem i tego
17 5|        tego stworzenia, co pełza.~On lubi huczny lot olbrzymich
18 5|        ptaków,~A rozhukanych koni On nie kiełza...~On - piórem
19 5| rozhukanych koni On nie kiełza...~On - piórem z ognia jest dumnych
20 5|       Przed nim upadam na twarz - On jest Bogiem!~ ~Gdzież więc
21 5|      uderzył.~Czy widzieliście? i on ma piołunem~Zaprawne usta...