Piesn

 1 1|        życiu swoim namartwił się bardzo,~A umarł, choć był z tych,
 2 1|  śmiercią gardzą.~ ~Młodość miał bardzo piękną, niespokojną.~Ach!
 3 1|         pogodę.~ ~Naprzeciw była bardzo ciemna grota;~Przed nią
 4 1|     różane - i stał się~Nabożnym bardzo w każdéj skalnéj celi;~W
 5 1|         się zdolnością natchnień bardzo szczycę~I tu pokażę, że
 6 1|   zeskoczy -~Ale mu jego koń był bardzo miły -~Czy świśnie szablą,
 7 1|         tych miłości małe~I małe bardzo na późniéj trofea.~Rozdały
 8 2|      wykrzyka~Ryszard w okropnym bardzo monologu,~Ujrzawszy siebie
 9 2|       eterze pływa,~Przez piękne bardzo przelatując śnicia,~Lecz
10 2|         dłoni;~Ach! są to rzeczy bardzo piękne, czułe,~Lecz wieszcza
11 2|     zarzucał wylotów;~Lubił pić, bardzo nienawidził kotów.~ ~Dlatego
12 2|      Grzeczność, co w takim panu bardzo ładna!~Wielka znajomość
13 2|        cokolwiek zmięszało - nie bardzo -~Ale cokolwiek zmięszało,
14 2|        palcem. - Ta scena~Byłaby bardzo przykra dla téj panny,~Gdyby
15 2| szlachcice ubodzy,~Patryjotyczni bardzo, bogobojni,~Na pierwszy
16 3|         dwie już dramy ~Piorunem bardzo skończyłem wygodnie;~Dlatego
17 3|      kroków,~Jeśli co mówi, mówi bardzo krótko. -~Nie spuszczam
18 3|      mara w żupanie,~W szerokich bardzo szarawarach z radła,~Na
19 3|        Markowi papiery,~Schowane bardzo tajemnie w sukience;~Potém
20 5|      Herodem~Obieranego, co jest bardzo śmiesznym~Ciałem i będzie