Piesn

 1 1|     skrzypiąc, płacząc, jęcząc,~Aż wreszcie Pana Boga skruszą -
 2 1|  robactwa:~Czy będziesz czekać, aż twój łańcuch zjedzą?~Czy
 3 1|        motyl na róży~Usiądzie - aż się kwiat listkami zmruży,~ ~
 4 1|      miły -~Czy świśnie szablą, aż się łeb potoczy~I spadnie
 5 2|       skruchą?~On jest Polakiem aż po same meszty,~Które mu
 6 2| pobladła;~Krwią był zalany stół aż po krawędzie,~Krwią, co
 7 3|  skrzydłem ją trącał nieśmiały;~Aż zmordowani obaj tanecznicy~
 8 3|    poświstów~Dają - od czego ja aż do równików~Biegłem unosząc
 9 3|       nagich i dzikich narodów,~Aż mu na grobie wyrżną: "Sta,
10 4|      ścięty~Rym nieraz kąsa was aż do jelitów,~I płynie jako
11 4|   wysoki,~W poezji mówiąc, skok aż pod obłoki.~ ~Z obłoków
12 4|       chmury.~ ~I nie czekając, aż poprawi strzału,~Léjcem
13 4|          by ją schował skrycie,~Aż mi ją przyjdzie na myśl
14 4|        kiedy przywiodą cię boje~Aż do mojego zamku, do Ladawy,~
15 4|  których, proszę, nie otwiéraj,~Aż staniesz w Krymie. Wprawdzie
16 5|     ramiona~Pokłoniła się bratu aż do ziemi;~I chwilę stojąc
17 5| Pomiędzy nami stoją te hramoty!~Aż przyjdzie rzeka i ten piasek
18 5|       rzeka i ten piasek zmyje,~Aż przyjdzie zjeść ten piasek
19 5|        ten piasek piorun złoty,~Aż przyjdzie wąż skrzydlaty
20 5|        Nie czerwieni się serce, aż zakocha;~Nie zawsze blady