Piesn

501 5|            swym - ni piu, ni meno -~W rączkach, które są zakasane,
502 5|         Kiedym chciał zamknąć Sybir w tryjolety,~Muza została
503 5|        Pitagorze,~Z twoją tabliczką w ręku...~. . . . . . . . . . . . . . . . . . .~. . . . . . . . . . . . . . . . . . .~. . . . . . . . . . . . . . . . . . .~. . . . . . . . . . . . . . . . . . .~ ~
504 5|            czerwiennego tuza~Leży i w maśle na patelni warczy~
505 5|           kształt trójzębów~Widelec w ręku i Neptuna ramię,~Które
506 5|          wąż, co chce Danta chwycić w bramie~Dytéjskiéj i w żar
507 5|       chwycić w bramie~Dytéjskiéj i w żar łeb żelazny kładzie,~
508 5|            uczty prostszéj nie było w Helladzie:~ ~Wolę porzucić
509 5|      Rycerza, moję szlachtę - a sam w stepy,~Jako ognisty koń
510 5|             błyskawicą cichą,~Potém w promieniach ją pokazać złotą,~
511 5|    jaskółcze przybite do drzewa,~Co w sobie słońcu wschodzącemu
512 5|          poemat niebieski,~Który mu w grobie nad lipami szumiał,~
513 5|             szumiał,~Słyszy, ubrany w dawny rym królewski,~Mową,
514 5|            by, cicho mżąc, rozważał w sobie,~Że nie zapomniał
515 5|             zapomniał mowy polskiéj w grobie.~ ~Więc nie mieszajcie
516 5|          opoki, co wieków pamiętna,~W szumie, jakoby w nieskończonym
517 5|          pamiętna,~W szumie, jakoby w nieskończonym rymie,~Odrzuca
518 5|           czyni,~A drugi mu wieszcz w przyległym powiecie~Odparł: "
519 5|             naśladując metra:~Galop w połowie pierwszéj heksametra.~ ~
520 5|            Jadę księżycowi,~Aby się w konia przeglądał kopytach,~
521 5|         kwiatowi,~Dziewannom, które w złotych stoją kitach;~Anioł
522 5|           Anioł mię srebrny, jasny, w skrzydła łowi~I leci za
523 5|     rycerskim jak sława,~I goni mię w kurhany" - mówi Sawa.~ ~
524 5|      zrzuciwszy na łono,~Dwie nóżek w jedno włożyła strzemiono.~ ~
525 5|             i wiadoma komu.~Koń się w niéj mieści i trzoda się
526 5|    przerażał i białkiem,~Sądząc się w pana pałacu - marszałkiem.~ ~
527 5|             Jeździł albowiem nieraz w Ziemię Łucką~Z atentacjami
528 5|         słupa.~A pies zapatrzył się w oczy księżyca,~Nie jęczał,
529 5|           skakał:~Ale zapatrzył się w księżyc - i płakał.~ ~Kto
530 5|             i płakał.~ ~Kto widział w Rzymie posąg niewolnika~
531 5|           niewolnika~Germana, który w smutku cicho stoi,~Wie,
532 5|           zamyślony~I smutku wielka w nim była powaga.~Czy to
533 5|             dziwną czczość zjadłszy w parowie~Poetę może, z poematem
534 5|      parowie~Poetę może, z poematem w głowie?...~ ~Nie wiem...
535 5|        przez burzanów fale~Lało się w grotę ognistymi błamy,~Barany
536 5|          grotą. - Obraz ten oprawić w ramy! -~Za Sawą wszedł koń
537 5|          ramy! -~Za Sawą wszedł koń w jamę wyzłacaną~Słońcem i
538 5|             się żeń... Ja ci ubiorę w brusznice~Korowaj... Sama
539 5|     brusznice~Korowaj... Sama pójdę w step Bojana,~Gdzie mi śpiewają
540 5|             wezmą sobie~I pochowają w śpiewającym grobie.~ ~"Taj
541 5|       wszystko smutno! - Chodzę jak w kajdanach,~Ni ojca, ani
542 5|             jest do dna~Białą, lecz w liści kryształowéj czarze~
543 5|        zaczerwienił!~ ~"Gdy dawniéj w rękach i na linie Włocha~
544 5|               A gdy się dowiesz, że w kurhanie leżę,~O! przyjdź
545 5|             tak trudno~Zyskać - kto w grobie położy Swentynę?~
546 5|          moje ręce sine?~O! jak tam w grobie niekochanym nudno~
547 5|          blaskiem piorunów rozbite;~W burzanie wojska brzęczały
548 5|             u snycerza rodzi~I cały w głazie osadzony zadem,~Po
549 5|      Ambrozji słodkiéj już zabrakło w krużu.~A więc żegnajcie!
550 5|           od słońca złote!~Me szyki w trawach tonące i ziołach!~
551 5|         tęsknotę,~Tęsknotę, co jest w ludziach pół-aniołach;~Tu
552 5|             plotę,~Bo kiedy grzebię w ojczyzny popiołach,~A potém
553 5|        wszystko, co mam, co kocham, w co wierzę.~W co wierzę...
554 5|             co kocham, w co wierzę.~W co wierzę... Tu mię spytasz,
555 5|           mię spytasz, czytelniku:~"W co?..." Jeśli powiem - będzie
556 5|              Wierzę sercem poganina~W rym Szekspirowski, w Danta
557 5|       poganina~W rym Szekspirowski, w Danta i w Homera.~Wierzę
558 5|            Szekspirowski, w Danta i w Homera.~Wierzę w respublik
559 5|            Danta i w Homera.~Wierzę w respublik jedynaka-syna - ~
560 5|                  Wierzę, że powstał w człowieczéj postaci~I szedł
561 5|           wstąpił do Arystokracji~I w tym bez ognia piekle bawił
562 5|        piekle bawił trzy dni;~Potém w książeczce sądził swoich
563 5|            z dwóch tomów zaczętych,~W emigracyjnych wierzę wszystkich
564 5|             wszystkich świętych~ ~I w obcowanie ich ducha z narodem,~
565 5|    obcowanie ich ducha z narodem,~I w odpuszczenie naszym wodzom
566 5|          naszym wodzom grzesznym,~I w zmartwychwstanie séjmu pod
567 5|           przyszłość bezpieczny,~Że w tego séjmu - wierzę żywot
568 5|            płyną jak łańcuch żurawi~W postęp... że z kości rodzą
569 5|            węże, i trwoga...~Wierzę w to wszystko - ha! - a jeszcze
570 5|          wszystko - ha! - a jeszcze w Boga!~ ~Boże! kto Ciebie
571 5|           Boże! kto Ciebie nie czuł w Ukrainy~Błękitnych polach,
572 5|   zakrwawionéj przez Tatarów gliny,~W popiołach złote słońce zawieruszy,~
573 5|    zawieruszy,~Zamgli, sczerwieni i w niebie zatrzyma~Jak czarną
574 5|        ginie;~ ~Kto Ciebie nie czuł w natury przestrachu,~Na wielkim
575 5|            i gwiazd krocie,~Ani też w uczuć młodości zapachu~Uczuł,
576 5|             rwąc stokrocie,~Znalazł w stokrociach i niezapominkach,~
577 5|             niezapominkach,~A szuka w modłach i w dobrych uczynkach,~ ~
578 5| niezapominkach,~A szuka w modłach i w dobrych uczynkach,~ ~Znajdzie -
579 5|        mierzył?~Ja go chcę jeszcze, w głowę tnę piorunem,~Tak
580 5|       piorunem,~Tak jakem wczora go w piersi uderzył.~Czy widzieliście?
581 5|            Zaprawne usta... Lud, co w niego wierzył,~Radość udaje,
582 5|         mego rwał kawały,~Zamieniał w piorun i w twarz jemu ciskał;~
583 5|        kawały,~Zamieniał w piorun i w twarz jemu ciskał;~A wszystkie
584 5|       jeszcze jako skały,~Jakbym ja w niebie na sztuki rozpryskał~
585 5|        Litwin z Litwinem mię chwycą w pazury.~Już przypomniawszy
586 5|            gwary, ~Jakoby z Niemnem w olbrzymiéj rozterce~Gadają. -
587 5|        stary~Wyznać, żem wielki, że w sławę płyniemy...~Lecz rzekł: "
588 5|           gdzie? portowa wieża?~Lub w Sławiańszczyźnie bez echa
589 5|             go powiodę, gdzie Bóg - w bezmiar - wszędzie.~W me
590 5|               w bezmiar - wszędzie.~W me imię będzie krew i łzy
591 5|     chorągiew go nigdy nie zdradzi:~W dzień jako słońce, w noc
592 5|       zdradzi:~W dzień jako słońce, w noc jak żar prowadzi.~ ~
593 5|            Naprzód ci słońce pokażę w puklerzu,~Przed słońcem
594 5|      wyspowiadam...~Fałsz ci pokażę w ostatnim pacierzu~I pokazanym
595 5|      Patrząc na twoją twarz zieloną w nocy~Jak księżyc - słońca
596 5|          sosen wstałeś uroczyska;~A w ręku twym krzyż jak miesiąc
597 5|            jak miesiąc niebieski,~A w ustach słowo, co jak piorun
598 5|             boże.~Obmyłem twój laur w słów ognistych deszczu~I
599 5|            Pęknięcie serca znać - a w liści dreszczu~Widać, że