Piesn

 1 1|    sługa śpiéwał~Jedną z tych pieśni, w których jęk zamknięty;~
 2 1| śmignął~Ciągnąc za sobą mojéj pieśni syna.~Że Polak daje się
 3 1|     Już jéj nie nazwie nikt w pieśni dziewczyną,~Lecz musi nazwać
 4 1| Utworzę całe wojsko w drugiéj pieśni.~Epiczny zamiar wyjawię
 5 2| napiszę w lecie,~A te zostaną pieśni jako proba~Wcale nie według
 6 2|      pęknie!~ ~Szczęściem, że pieśni téj bohater młody,~Świeży,
 7 2|      że nawet nie trącę~W téj pieśni - smutnéj lutni pożegnania.~
 8 2|  Niech swoją przyszłość w téj pieśni odkryją!~Niech jak psy patrzą
 9 3|   wycia. Ale nie czas zwlekać~Pieśni, dlatego że jakiś teolog~
10 3|   Szkoda! czterdzieści cztery pieśni całych! -~Czterdzieści bowiem
11 3|     chmury~Stawałem bez łez i pieśni, z myślami~Aniołów w przepaść
12 3|   strzaskaj, echowe~Narzędzie pieśni, bolu, wiecznie drżące~I
13 3|  gołębie, których ja z Antara~Pieśni pożyczam i biorę za godła~
14 4|      nie wpadnę,~Żadną gawędą pieśni nie przedłużę,~Ale też z
15 4| spokojnie mierzył~Do bohatera pieśni, między oczy -~I gdyby krzemień
16 4|      Tego, co w drugiéj mojéj pieśni stoi,~To jest: jak zamek
17 5| czasem łeb podnosi. -~Ale się pieśni narzędzie popsuło,~O wypoczynek
18 5|   błyska.~Tak mówiąc - ja syn pieśni! syn królewski! -~Padłem. -