Piesn

 1 1|  zapraszała flasza,~Spróbował jéj Grześ raz, dwa i trzy razy;~
 2 1|      ją rymami zaszczycą:~Już jéj nie nazwie nikt w pieśni
 3 1| posępnie dziewicą,~A kochanek jéj, jak Fingal lub Ryno,~W
 4 1|     zgoła! -~Lecz oczy czarne jéj - paliły czoła.~ ~Włosy
 5 1|         paliły czoła.~ ~Włosy jéj długie, krucze, w róg zwinięte,~
 6 1|   pytające się o własne losy.~Jéj ręka piękna, maleńka i biała~
 7 1|           Myślałam..." - Głos jéj o jedną oktawę~Zniżył się
 8 1|      struny. -~Boleść złamała jéj giętką postawę,~Myślałbyś,
 9 2|     rozserdeczni.~Od serca mi jéj wiało tyle woni~I tyle światła,
10 2|     ochylą.~Różom najbielszym jéj żałobę nosić.~Ją słońca
11 2|       Że już ją widzi ojciec, jéj dugena,~Niebo, ta raca na
12 2|       i falena;~Już zdało się jéj, że świat cały pyta~I pokazuje
13 3|    był gorący, ~I włożył imię jéj w poemat drwiący.~ ~Imię
14 3|  rękach białe ptaszki~Sięgały jéj ust dziobki różanymi;~W
15 3|       trwożna~Spłonęła, twarz jéj spłonęła i szyja:~Wstyd
16 3|  śpiew o sobie szczery -~Słów jéj nie kładnę wszystkich, bo
17 4|    znikał rycerz, koń, panna, jéj włosy~I za włosami, jak
18 5|   poetów Troja,~Twe hektorowe jéj nie zbawi męstwo.~Bóg mi