Piesn

 1 1|          owéj chwili,~Kiedy nasz rycerz na świata zatargi~Puszczał
 2 1|        jak duchy.~ ~Ciemniało. - Rycerz wyjechał nad jary,~Skąd
 3 1|    hirkańska.~Jechał więc smutny rycerz; za nim baczny~Na wszystko
 4 1|      rycerza.~ ~W zawrocie głowy rycerz wlepił oczy~W tę rękę z
 5 1|          stara Diwa.~ ~Poznał ją rycerz i za tę czerwoną,~Za tę
 6 1|        jest nie konie, lecz nasz rycerz z Diwą,~Weszli w lepiankę
 7 3|       nadspodziewanie~Prędko mój rycerz może dostać guza.~Niechaj
 8 3|         był nieszparki~Lot: póki rycerz nie ruszył wędzidłem,~Póki
 9 3|       się loty;~I wnet zrozumiał rycerz, że go czeka~Awantur nowych,
10 3|        gorzki piołun. - Więc mój rycerz~Stał - jakby z głazu go
11 3|        płotka.~Pomyślał wtenczas rycerz, że niemylnie~Awantura go
12 3|   odzienie.~ ~Gdy wszedł do dębu rycerz, cała trwożna~Spłonęła,
13 3|        cudowna awantur girlanda!~Rycerz mój rąbie, zabija, kaleczy~
14 3|         sądzić są gotowi krzywo,~Rycerz do księdza rzekł dumnie
15 4|  przesłonięte złotem;~W kurzawie rycerz znika z moją panią...~Jeszcze
16 4|        obłok złoty,~Gdzie znikał rycerz, koń, panna, jéj włosy~I
17 4| wyciągnął - i drżały.~Słuchał go rycerz z czołem smutnie groźnym~