Piesn

 1 1|      Niż w piekle, kędy płonie ogień wieczny;~Lecz wolę dzieło
 2 2|         bogobojni,~Na pierwszy ogień szli, stali przy bramach,~
 3 2|       zwalane~I purpurowe, i w ogień odziane.~ ~"Czy nie wiesz
 4 3|     głazy~Zmienia w kobiety, w ogień topi kruszce, ~Huryski widzi
 5 3|       stanie,~Ja go prowadzę w ogień: jeśli zginie,~Poemat się
 6 3|       jak róża,~Chciałby iść w ogień - ale mówiąc szczérze,~Trochę
 7 3|   ubrała mu piersi jaskrawie~W ogień tęczowy. Z takim się kochaniem~
 8 3|        zajęty pali,~Że się już ogień wiesza na konarze~Suchego
 9 3|        swoją grablą~Weźmie i w ogień piekielny zagrabi.~Więcéj
10 4|      Potém z rozwagą większą w ogień skoczą..."~Tak mówiąc patrzał,
11 4|       przeźroczysty, szklanny,~Ogień dobywa błękitny z odmętu,~
12 4|  błękitny z odmętu,~I z wioseł ogień léje nieustanny.~I tak jak
13 5|      wianki na polu czumaków~I ogień palą wielki, jasny, chmurny;~
14 5|     wstawał zamyślony,~Obaczył ogień pod dębowym borem,~W ziemi
15 5|     daléj. Wiatr był chłodny~I ogień palił się wesoło z trzaskiem;~
16 5|      las, gdzie o piersi dębów~Ogień czerwony swoje skrzydła
17 5| najmłodsze orlęta wybierze,~Że ogień z nim spi i węże, i trwoga...~