Piesn

 1 1|          W tym stawie widać było twarz jaskrawą~Słońca i białe
 2 1|    puginał~W ręku swym trzymał i twarz miał brodatą - ~Skąd łatwo
 3 1|  słoneczne wkładają promienie~Na twarz księżyca; a w tym prędkim
 4 2| bezpieczny,~Zwłaszcza gdy ujrzał twarz żółtą, wąsatą,~I wiedział,
 5 2|      kolory odbiła~Na jego żółtą twarz. Ksiądz karmelita~Za stołem
 6 2|          korytarze,~O swego ojca twarz patrząca w twarze.~ ~Jako
 7 3|        promienie;~Bielutką miała twarz - z tęczy odzienie.~ ~Gdy
 8 3|           cała trwożna~Spłonęła, twarz jéj spłonęła i szyja:~Wstyd
 9 4|  zapaloną,~Od blasku złotą mając twarz i łono.~ ~Kto by tam zajrzał,
10 4|          ślini~Pocałunkami nawet twarz człowieka;~Bliżéj chmur,
11 4|         go broczy,~Spokojną miał twarz i spokojnie mierzył~Do bohatera
12 5|       smutku cicho stoi,~Wie, co twarz, choćby zwierzęca i dzika,~
13 5|       Nie! nie! ja nigdy!" Białą twarz zakryła.~"Pierwszy raz jestem
14 5|     progiem:~Przed nim upadam na twarz - On jest Bogiem!~ ~Gdzież
15 5|           Zamieniał w piorun i w twarz jemu ciskał;~A wszystkie
16 5|          zadam;~Patrząc na twoją twarz zieloną w nocy~Jak księżyc -