Piesn

 1 1|         szeroko;~Był to krzesany dąb na Polifema.~Jedno w koronie
 2 1|       zniknął gdzieś Apollo;~Ale dąb widać było zamyślony,~Co
 3 2|       bryły,~Potém sadzawka i ów dąb z rękoma~Założonymi, ów
 4 2|          z rękoma~Założonymi, ów dąb pełen siły,~Który się dawniéj
 5 3|   gołębie i mary,~Obaczył, że na dąb samotny siadły -~Był to
 6 3|        siadły -~Był to ów sławny dąb, gaduła stary,~Jak czarownica
 7 3|         igraszki~Chcieli zapalić dąb i upiec ptaszki.~ ~Znieśli
 8 3|        wszystko czerni,~I byliby dąb pewnie ci ogniści~Spalili -
 9 3|       cudownym przywiodła,~Skoro dąb zagasł i ognista mara~Przed
10 3|       małżeński związek! -~Skoro dąb zagasł, zleciały z gałązek~ ~
11 3|      sławę - te gołębie,~ ~Które dąb cały okrążywszy pilnie,~
12 3| pocałunki...~Ciemny był wewnątrz dąb, ciemnoniebieski,~Bo próchno,
13 3|       rozumiał,~I będzie jak ten dąb umarły szumiał.~ ~"Będzie
14 4|                  PIEŚŃ CZWARTA~ ~Dąb utrudzone opuścił konary,~
15 4|  ścianach boju stereotyp,~Bowiem dąb w środku był jak dagerotyp.~ ~
16 4|        już w grób... jak złamany~Dąb i bez liści - lecz mi serce