Piesn

 1 1|     epoka krwawa~I kraj był cały na rumaku, w polu;~Łany,
 2 1|     tych, co stawią na tuza~Cały majątek; przegrał go i plunął -~
 3 1|  prędkim biegu~Świat mu się cały zdawał kłębem śniegu.~ ~
 4 1|     mam serce.~ ~"Straciłeś cały majątek? - i cóż mi ~Majątek?
 5 2| broni w błyskawicach głowa:~Cały gmach na nią upada i kruszy~
 6 2|     zdało się jéj, że świat cały pyta~I pokazuje ją palcem. -
 7 2| podobien białemu.~I ów pan, cały purpurowy wczora,~Wyglądał
 8 2| daje cięcie~W bijące serce. Cały naród ginie~Jak w zapalonym
 9 2|     spójrzał i zmięszał się cały~ ~Ujrzawszy oczy, w których
10 3|    dopiéro~Pojmować, że ten cały świat - satyrą.~ ~Dopókiś
11 3|     te gołębie,~ ~Które dąb cały okrążywszy pilnie,~Do spróchniałego
12 5|    Co ty robiła z nim przez cały ranek?~Cóż? oszukana - ha?
13 5|   jak delfin wychodzi,~Lecz cały na wiatr wyskoczyć nie może,~
14 5|   co się u snycerza rodzi~I cały w głazie osadzony zadem,~