Piesn

 1 1|        wyszły - lecz z urwanéj głowy~Ten polip odrósł i lud wyssał
 2 1|     lejc rycerza.~ ~W zawrocie głowy rycerz wlepił oczy~W tę
 3 1|        rodzą z serca, drugie z głowy,~A trzecie tylko z dziwnéj,
 4 1| miłości bowiem są uparte,~Choć głowy stokroć bardziéj romansowe~
 5 1|    cudowną postawę,~W noszeniu głowy cudną lekkość - włosy~A
 6 2|    dowodziły, że miał serce. - Głowy~Nie dowodziła w nim choroba
 7 2|        retorycznie,~Że schylić głowy przed nikim nie umie,~Że
 8 3|       Oblewające ją od stóp do głowy,~I widział, jak się z różanéj
 9 3|      mi zdrowe! - I wy, co bez głowy~Upadli z pańskiéj jak z
10 4|      kamień tonsury,~Wyciąga z głowy tęczę brylantową,~Podobną
11 5|     wierzył,~Radość udaje, ale głowy zwiesił,~Bo wie, żem skinął