Piesn

  1 1|            któréj nerwy w człowieku nie zmiękną,~Ale się staną niby
  2 1|      strojną~I bite pieśnią zapału, nie pękną.~Przez całą młodość
  3 1|         konie wyprzedał z uprzężą -~Nie znano wtedy jeszcze w Polsce
  4 1|     majątkowych ostatnich konwulsji~Nie zyskał, jedno wyrok przeciw
  5 1|          Dla piersi, w któréj serce nie uderza;~Jesteś latarnią
  6 1|   doświadczenie jak o grosz złamany~Nie dbał - wolałby mieć wioskę
  7 1|       dobrze szło - dopóki wioski~ ~Nie stracił... wtenczas po włosku:
  8 1|     Berdyczów.~Okropne słowa! jeśli nie zabiją,~To serce schłoszczą
  9 1|           pozwól, asindziéj,~Że się nie mogli widywać gdzie indziéj...~ ~
 10 1|         stał jak martwy, niczym się nie wzruszył,~Lecz widać było,
 11 1|        wszystkie te pomysły pańskie~Nie katolickie były - lecz pogańskie.~ ~
 12 1|             pił, zdał się mędrcem - nie opilcem.~ ~Z tego wszystkiego
 13 1|              co się nigdy w myślach nie odmienia.~Ja sam, com widział
 14 1|          niech cię porwie trzysta!~-Nie Polak - ale istny bajronista...~ ~
 15 1|         przeklętą wodą,~Któréj pies nie chce, wąż nawet nie pije;~
 16 1|            pies nie chce, wąż nawet nie pije;~Jeśli masz z twoją
 17 1|           Ciebie się żadna trucizna nie imie;~Krzyż twym papieżem
 18 1|        wyszydzają palcem~Człeka, co nie jest trupem - lub padalcem.~ ~
 19 1|               Lecz pokój z nimi!... Nie, ten brud ruchomy~Nie zna
 20 1|               Nie, ten brud ruchomy~Nie zna pokoju - więc życzenie
 21 1|            żyją: takiéj krwi - nikt nie zapragnie.~ ~Czołem bijący
 22 1|         zaparł się: że gady~Z niego nie wyszły - lecz z urwanéj
 23 1|      zwlekam,~I weny ducha lekkiego nie płoszę,~Który na mózgu jak
 24 1|             szczycę~I tu pokażę, że nie jest zmyśloną,~Lecz z moich
 25 1|          włożył hełm stalowy -~Lecz nie poemat pisząc, tylko gadkę,~
 26 1|     przyszłości, krzyknęła:~"Już ty nie wrócisz! i stopy twéj piętna~
 27 1|      znikniony lewy będą skargi". -~Nie mówię więcéj, bo mój rym
 28 1|            noc swą szatą śliczną.~ ~Nie widać było posągu Junony,~
 29 1|            Szczęściem, że żaden się nie zjawił Kozak,~ ~Bo w takiéj
 30 1|           Że Polak daje się wieść - nie nowina!~ ~Widziałem... Ale
 31 1|          stój, muzo! bieg krzywy~Tu nie przystoi wcale. - Miesiąc
 32 1|           takie spotkało porwanie~I nie spodziewał się znikąd odsieczy,~
 33 1|             tak suchą! fatalną!~I - nie wiem pewnie - lecz może
 34 1|         może wąsatą~Sę-symonistkę i nie idealną,~Ale kościaną, był
 35 1|       czynił to, co godność boli?~ ~Nie wiesz? - Więc sobie zamawiam
 36 1|         rękę, Diwo stara.~Drugi raz nie graj w diabła i w Tatara".~ ~
 37 1|       poszedł rżąc - a oni,~To jest nie konie, lecz nasz rycerz
 38 1|        Nieświatowością! znakiem, że nie czytał~Pani Sand, że się
 39 1|             się byronicznym cieniem~Nie okrył, że jest niezgrabny
 40 1|           niezgrabny w rozmowie,~Że nie wie, jak to mówić romansowie.~ ~
 41 1|           czarownica,~I słyszy - że nie jak wieszcz lub astronom~
 42 1|            korzysta.~Albowiem nigdy nie kokietowała~Dlatego tylko,
 43 1|       trzonkiem,~Z których by żaden nie chciał być małżonkiem.~ ~
 44 1|       włosów, łez, podwiązek:~Żadna nie weszła stąd w małżeński
 45 1|           rymami zaszczycą:~Już jéj nie nazwie nikt w pieśni dziewczyną,~
 46 1|             ręku pistolet.~ ~Ale to nie był los panny Anieli.~Chociaż
 47 1|         Zbliżyć się ludzie i kochać nie śmieli.~Została dumna i
 48 1|          giętkiéj stopie - strzelna~Nie była swymi zrennicami -
 49 1|     marmurową nagą~Florencką Wenus, nie weźmie za fraszki~Tego,
 50 1|          dzisiaj się to wytłumaczyć nie da~Przez żaden nowszy cud
 51 1|     dziękowałem Bogu, że spod prasy~Nie wyszło jeszcze sześć psalmów
 52 1|              Ty wyjeżdżałeś! tyś mi nie powiedział!~Ale me serce
 53 1|            jest miłośnym szpiegiem.~Nie mów mi, że jest między nami
 54 1|         wszystko będziesz wiedział!~Nie strasz się tylko trudności
 55 1|          tylko trudności szeregiem,~Nie strasz się! jesteś ludziom
 56 1|             Ja twego serca chcę - a nie twych dusz mi~Potrzeba -
 57 1|           pójdę o żebranym chlebie.~Nie odpowiadaj mi na to, nie
 58 1|            Nie odpowiadaj mi na to, nie krusz mi~Serca - mój los
 59 1|             mi tak bez zawoja? -~Ja nie ubrałam się dla nich - ja
 60 1|              O! ty niewierny!~Gdyby nie Diwa, byłbyś już daleko.~
 61 1|            przed ołtarze wleką,~Gdy nie zostanie nic, jak się w
 62 1|            ale mi smutno.~ ~"Czy ty nie ufasz, że ja zdołam jedna~
 63 1|           twoją? - ja niepłocha!~Ty nie wiesz, co to jest kobieta
 64 1|         Kwiatów i więcéj też żadnéj nie trzeba...~Cóż to? - Nie
 65 1|             nie trzeba...~Cóż to? - Nie mówisz nic do mnie? O nieba!~ ~"
 66 1|    wprowadzić rzeczy nadzmysłowe.~ ~Nie podobało się już w Balladynie,~
 67 1|             Że w grobie leżąc Alina nie zbrzydła,~Lecz piękna z
 68 1|          woni malin i z księżyca.~ ~Nie podobało się, że Grabiec
 69 1|             Że w całéj sztuce tylko nie zabity~Sufler i Młoda Polska,
 70 1|          mydlana rozwalin,~A pewnie nie woń mirry - ani malin...~ ~
 71 1|       kochanki.~ ~Pewnie bym takich nie napisał bredni,~Gdybym był
 72 2|                    PIEŚŃ DRUGA~ ~O! nie lękajcie się mojéj goryczy!~
 73 2|             mojéj goryczy!~Dalibóg! nie wiem sam, skąd mi się wzięła;~
 74 2|             A teraz moja muza strof nie liczy,~Lecz złe i dobre
 75 2|  Niedźwiadek,~ ~Spali się - lecz ja nie winien. Per Bacco!~Różnymi
 76 2|            Ukraińskie to słóweczko, nie moje.~Wywołał je tu rym
 77 2|          rym przez dźwięki bliźnie,~Nie miłość, którą mam ku Kozaczyźnie.~ ~
 78 2|             srebrnych upiorów,~A na nie księżyc jasnymi oczami~Patrzy,
 79 2|           ma pewną zawiłość,~Któréj nie lubię, lecz ją skończyć
 80 2|             Sam znałem jedną - lecz nie wspomnę o niéj,~Bo się nadzwyczaj
 81 2|              Niech was bluźnierstwa nie rozpędza trwoga;~Ona umarła
 82 2|            Ją słońca drogi mlecznéj nie omylą;~Zdziwiona blaskiem,
 83 2|             pieśni jako proba~Wcale nie według mego serca - ale~
 84 2|              także to, że z księdza~Nie może nagle być Makbeta jędza.~ ~
 85 2|              Jest to przestroga~Już nie Szekspira; na tym fundamencie~
 86 2|  Sylabizować. Lecz z prozą aliansów~Nie chcę - do wiersza mam, jak
 87 2|      Krytyka równe porobi odkrycia?~Nie wiem. - Czasami myśl w eterze
 88 2|             A priori to czuł - lecz nie spostrzegł.~ ~Co lepsza,
 89 2|      spostrzegł.~ ~Co lepsza, nigdy nie mówił, nie pisał -~Biedaczek!
 90 2|            lepsza, nigdy nie mówił, nie pisał -~Biedaczek! brakło
 91 2|            Nigdy się w myślów dzwon nie rozkołysał,~Idei żadnéj
 92 2|       rozkołysał,~Idei żadnéj w nim nie było nowéj;~Najnowsze z
 93 2|           razem~W krainie, w któréj nie ma końca, kresu.~Potém się
 94 2|         nabożne.~ ~Za takie rzeczy, nie rozumiem zgoła,~Dlaczego
 95 2|            tę myśl wzięła od czoła,~Nie zaś z profilu. O muzy-dziewice!~
 96 2|    niebezpiecznie~Z demokratami być nie dosyć grzecznie!~ ~Przypomnę
 97 2|        czekał stryczek lub puginał.~Nie znano jeszcze wówczas Wallenroda~
 98 2|             jeśli ich pod lodem~Car nie utopi - łatwiéj ujść latarni.~
 99 2|            zdrajców sto tysięcy.~Tu nie mam więcéj już rymu na "
100 2|          sekrecie,~Co powiedziałem: nie rzucaj się w spiski,~Bo
101 2|         rozumiecie,~Że Dzieduszycki nie miał jednéj kreski~Od brzegów
102 2|          drzewie swoich antenatów -~Nie wspomniał ani raz o krwawéj
103 2|              że miał serce. - Głowy~Nie dowodziła w nim choroba
104 2|           pół spiący, ale grzeczny,~Nie wstawał ani odpowiadał na
105 2|        wielki pan o córkę ruszył.~ ~Nie odpowiadał nic, bo przez
106 2|        półowę~Już spał - a wreszcie nie chciał odpowiadać.~Pan Dzieduszycki
107 2|              lecz w powiek kielichu~Nie było oczu, tylko białość
108 2|        cofnieniu się swym, na ludzi nie hukał,~Zwłaszcza że ksiądz
109 2|     Spiorunowany ksiądz się w proch nie walił,~Lecz w jedną szybę
110 2|            Ten go nam daje; a wyrok nie minie:~Kto mieczem grzeszył,
111 2|             się tu, proszę, bracia, nie panoszcie~Rabunkiem, zamek
112 2|      panoszcie~Rabunkiem, zamek się nie poddał krwawy;~Ale wielmożny
113 2|    Rzymianin z zamku ustępuję.~Mieć nie będziecie nawet moich kościów".~
114 2|          Czy wam pozwolił potém los nie wrócić?~Zachować smutku
115 2|           mię cokolwiek zmięszało - nie bardzo -~Ale cokolwiek zmięszało,
116 2|        nezabudką już ani bławatkiem~Nie da się nigdy wyprowadzić
117 2|          takem zgorzkniał, że nawet nie trącę~W téj pieśni - smutnéj
118 2|         jesteś, gdy cię żaden wiatr nie trąca.~ ~Lecz kiedy burza
119 2|        Panna Aniela uwiązała włosy,~Nie przypatrzyła się nawet -
120 2|           który w lisich błamach.~ ~Nie zapytała ich o nic, nie
121 2|             Nie zapytała ich o nic, nie śmiała~O nic zapytać panna
122 2|             spojrzawszy na nich już nie drżała,~Już wyglądając dumnie
123 2|           schylić głowy przed nikim nie umie,~Że rad by się był
124 2|         szumie~Tych słów nic więcéj nie pojęła córa,~Tylko że ojcu
125 2|    Komandora.~ ~Ujrzawszy córka to, nie mówiąc słowa,~Pewnymi kroki
126 2|         pisz, - świadki na bogów>~< nie wzroku bogdajby>~Ów czyn
127 2|            Ducha?~Kto tutaj słysząc nie słyszy i słucha?~ ~"Zaprawdę,
128 2|       chciał ukarać chłostą~I gdyby nie ja - te komnaty złote~Byłyby
129 2|             w ogień odziane.~ ~"Czy nie wiesz o tym, że na Ukrainie~
130 2|            żeś bezpieczny!~ ~"Gdyby nie nasze nad tobą czuwanie,~
131 2|            A tych, co płakać ze mną nie chcą - zmuszę.~I demokracją,
132 3|           Dopóki serce wre miłośnie~Nie żyjesz na tym świecie, ale
133 3|         bramy ~I żadnéj duszy myślą nie zapłodnię... ~Cóżkolwiek
134 3|          drwiący.~ ~Imię krytyki? - nie, krytyków. - A! bah! ~Któż
135 3|          prolog~Ze swego wycia. Ale nie czas zwlekać~Pieśni, dlatego
136 3|        zginie,~Poemat się mój wcale nie rozwinie.~ ~Szkoda! czterdzieści
137 3|              Większą - bo naród mój nie lubi białych~Rymów i nagiéj
138 3|     zacząłem epos i, niestety,~Może nie skończę!... i w gwiaździstych
139 3|             w gwiaździstych sferach~Nie będę mięszkał pomiędzy poety,~
140 3|           gór prześladuje grzbiety,~Nie zaprobuje miecza i to zaraz...~
141 3|             rzymskiemi,~A Żydom nic nie szkodzi, bo Żyd w mig się~
142 3|         nieszparki~Lot: póki rycerz nie ruszył wędzidłem,~Póki nie
143 3|          nie ruszył wędzidłem,~Póki nie gonił - wabiły go skrzydłem.~ ~
144 3|             farby,~Nigdy się małych nie spodziewa lichot.~O, gdyby
145 3|          spodziewa lichot.~O, gdyby nie to! to nigdy Ikar by~Nie
146 3|            nie to! to nigdy Ikar by~Nie latał, nigdy by nie żył
147 3|         Ikar by~Nie latał, nigdy by nie żył Don Kichot,~Nigdy by
148 3|             Nigdy by w Trzecim Maju nie urosły~Iluzje - na co dziś
149 3|             jeleń pierżchliwy~Nigdy nie zasnął w tym krzemiennym
150 3|            skarbów lub Polaków...~I nie znalazłszy w nim nic - dla
151 3|         mary.~Co się z nim stało? - nie chcę i nie muszę~Mówić;
152 3|             nim stało? - nie chcę i nie muszę~Mówić; bo ta rzecz
153 3|              tuszę~I powiem, strofy nie chcąc robić wściekłą,~Że
154 3|           Pocieszająca myśl! - lecz nie dla cara,~Który wolałby
155 3|           byłbym został tam - gdyby nie muchy,~ ~Nie krokodyle,
156 3|            tam - gdyby nie muchy,~ ~Nie krokodyle, nie hipopotamy,~
157 3|             muchy,~ ~Nie krokodyle, nie hipopotamy,~Nie muł tworzący
158 3|          krokodyle, nie hipopotamy,~Nie muł tworzący na Nilu oftalmie,~
159 3|          tworzący na Nilu oftalmie,~Nie dżuma, nie tęsknota, nie
160 3|           Nilu oftalmie,~Nie dżuma, nie tęsknota, nie te bramy,~
161 3|            Nie dżuma, nie tęsknota, nie te bramy,~Na które patrząc,
162 3|            Brał, że tak naszych żon nie zamykamy~W jednym haremie
163 3|         tajemnicza.~O to bynajmniéj nie dbam i nie stoję,~Aby wiedziano,
164 3|            to bynajmniéj nie dbam i nie stoję,~Aby wiedziano, czy
165 3|          gdyśmy byli z Bogiem sami.~Nie zwiodły Go te królewskie
166 3|        cudną~Powracać między gady i nie syknąć;~Co dnia myśl jedną
167 3|             Tą myślą modlić się - i nie przeklinać;~ ~On! i pustyni
168 3|             epiczna więzi,~Więc nic nie tworząc z ognistéj gałęzi,~ ~
169 3|            uczynił głuchą,~A z dębu nie chciał uczynić świecznika~
170 3|            być namiotem~I zmieścić (nie wiem, czy mógł wojsko całe),~
171 3|       sławie onéj i o rybach onych,~Nie mówię więcéj... Na gryzącym
172 3|             jakaś w dębie spotka,~I nie czekając, skoczywszy z rumaka,~
173 3|      kształcie kochanki; ktokolwiek nie sterał~Imaginacji i ta jemu
174 3|           Arachną. - Muza moja sama nie wie,~Jaką od innych odznaczyć
175 3|           Widzę, że daléj już pisać nie można,~Bo opisowość poetę
176 3|             nigdy się krew w marach nie zapali;~Ledwo ustami płomienia
177 3|        bohater będzie czuły;~Już to nie będą moje rytmy wieszcze,~
178 3|          nawet młodość będą psuły -~Nie emigracją, bo téj diabeł
179 3|            emigracją, bo téj diabeł nie chce~I żadną serca żądzą
180 3|             I żadną serca żądzą już nie łechce.~ ~Ambicja serce
181 3|            żeber wykradła,~Séjm się nie kocha już ani też gminy;~
182 3|           teraz w serca mego tętnie~Nie brzmiała inna struna. -
183 3|          smętnie,~Śmiechu na ustach nie mam ni w umyśle.~Wszystko
184 3|           jedna pierś była zrobiona~Nie podług miary krawca, lecz
185 3|          będzie z wami - prosto wam nie powiem,~Nie jestem jako
186 3|              prosto wam nie powiem,~Nie jestem jako wieszcz wszystko
187 3|           inny teraz jest nade mną, nie wy,~Na których patrzał ja,
188 3|           zasłon odchylę,~Widzę, że nie jest jak słońce z bursztynu;~
189 3|         Śpiewam, jak prawy wieszcz, nie jak amator;~Bo mój bohater
190 3|             ratunku już ze śmiercią nie ma;~Zatrzyma się czytelnik
191 3|         korzystam przestróżek~I już nie ody piszę ani hymny,~Ale
192 3|         mówi, mówi bardzo krótko. -~Nie spuszczam żadnych na scenę
193 3|            mógłbym... Mógłbym, lecz nie chcę... A może~Nie mogę,
194 3|             lecz nie chcę... A może~Nie mogę, nie mam dosyć serca,
195 3|            chcę... A może~Nie mogę, nie mam dosyć serca, żaru.~Próchno
196 3|       własnych spod równika.~ ~Lecz nie... Sybirski będę... lodowaty,~
197 3|            sobie szczery -~Słów jéj nie kładnę wszystkich, bo przekręcę~
198 3|          być z niéj auto-da-fe,~Jak nie pamiętał nikt i nie dbał
199 3|             Jak nie pamiętał nikt i nie dbał o nią. -~(O! hor[r]
200 3|          głowa!~Żadną łzą taki Boga nie poruszy,~W modlitwie nigdy
201 3|      poruszy,~W modlitwie nigdy już nie znajdzie słowa,~Które by
202 3|           nam>~Grobowiec sławny>ale nie posiędą~Grobu ni sławy. -
203 3|            jakoby stoletnie...~Lecz nie... O Boże! nie słuchaj,
204 3|    stoletnie...~Lecz nie... O Boże! nie słuchaj, Jehowa".~Tu zamilkł;
205 3|          Wyraz został przy wyrazie,~Nie wiem, czego chce i czego
206 4|        obywatel!~ ~"Venit iudicium! Nie ode mnie, sługi,~Usłyszy
207 4|      litości,~Gdyby mi nawet w krew nie przeszła wzgarda~Tego, co
208 4|          zadziwione?~Czy urągają? - nie wiem - i nie raczę~Gonić
209 4|             urągają? - nie wiem - i nie raczę~Gonić myślami te smętne,
210 4|             I w żadne więcéj ustępy nie wpadnę,~Żadną gawędą pieśni
211 4|         wpadnę,~Żadną gawędą pieśni nie przedłużę,~Ale też z faktów
212 4|            Ale też z faktów wam nic nie ukradnę,~Bo wszystko godne
213 4|           tę łzę, która z tajemnicy~Nie da się nigdy odedrzeć bez
214 4|            jeżeli Moskal na granicy~Nie czyha na twój sekret, o
215 4|             chmur z tajemnic twoich nie uchyla~Zdradziecką ręką
216 4|          więc ksiądz Marek (tu mnie nie dościgną~Iksy warszawskie)
217 4|          Poznawszy, w duchu rzekł: "Nie pójdę godzić,~Niechajże
218 4|         żarzą~W biegu, nadjechał na nie Sawa twarzą.~ ~Więc się
219 4|        który krew wyrzucał pyskiem.~Nie dając jednak najmniéjszego
220 4|        Pewnie by więcéj mój bohater nie żył...~Bo sam wyznawał,
221 4|        czaszce swéj zobaczył,~Gdyby nie dziwne, a dla pisoryma~Miłe
222 4|           Któréj bym wcale z innymi nie dzielił,~Gdybym był panną,
223 4|           że strzelił w chmury.~ ~I nie czekając, aż poprawi strzału,~
224 4|         równym dwa gołębie lotem. -~Nie widzę więcéj: jary się tumanią,~
225 4|             Ujrzał... a tu mu wcale nie ubliżę,~Bo wiem, że wiedział,
226 4|            O krwi gorąca! że też ja nie mogę~Utrzymać nigdy między
227 4|          Nigdy się w jednym miéjscu nie zagnieździ.~ ~"Skądże wam
228 4|             O taką się rzecz bijemy nie pierwsi;~Ja mu ją, księże,
229 4|           Bóg na niebie!~ ~"Ja zaś, nie mając kieszeni w habicie~
230 4|          mając kieszeni w habicie~I nie chcąc wieszać téj rzeczy
231 4|         ksiądz jestem, w miłostkach nie służę,~Podjąłem się ten
232 4|             jak duch o północy,~Już nie uważał na księdza gawędę,~
233 4|         pola. -~"O! mój Zbigniewie! nie miéj ty obawy" -~Pisała
234 4|       szalone szczęście lub niedola~Nie skłonią mego serca do odmiany -~
235 4|             strachem,~Abyś mi u nóg nie padł konający:~Tak byłeś
236 4|             zlękła,~Abyś ty we mnie nie usłyszał głosów,~Z którymi
237 4|        Chmur i tak wstydzi mnie, że nie wiem czemu,~Cała się zlałam
238 4|             całą noc - bławatek.~ ~"Nie trać nadziei nigdy! nigdy!
239 4|            serce niż ciebie zabiją.~Nie, ty nie możesz zginąć tak
240 4|          niż ciebie zabiją.~Nie, ty nie możesz zginąć tak jak oni,~
241 4|         zginąć tak jak oni,~Których nie kocha nikt - i nikt nie
242 4|             nie kocha nikt - i nikt nie broni.~ ~"Pytałam dzisiaj
243 4|             indyjskim przymierze...~Nie będziesz temu wierzył, lecz
244 4|      człowieczy!~ ~"Zgodziłabym się nie widzieć na niebie -~Gwiazd
245 4|         niebie -~Gwiazd ani słońca, nie widzieć błękitu,~Lecz tylko
246 4|            miał: godne ust rycerza,~Nie te kropelki łez gorzkie
247 4|             listy, których, proszę, nie otwiéraj,~Aż staniesz w
248 4|       Będziesz jak bocian, co nigdy nie siada,~Lecz wyciągnąwszy
249 4|             téj cielesnéj glinie;~A nie lękaj się, gdy wiatr w oczy
250 4|         krew rozlana~Są policzone i nie ginie jedna~Kropelka, ani
251 4|       ciebie, zginionego młodo,~Łez nie znalazła. - Bądźże więc
252 4|         stworzę kraj podobny snowi,~Nie dosyć będzie - przez gościniec
253 4|     obłąkany ptak, i u nóg leżę.~O! nie lękaj się ty, że łabędź
254 4|           Nigdy mu jasnych skrzydeł nie splamiła:~Twa dusza znała
255 4|      promienia;~Skrzydła nam wiatru nie były przeciwne~I nie ruszały
256 4|         wiatru nie były przeciwne~I nie ruszały włosów i odzienia.~
257 4|           kolory,~Cośmy poznali, że nie jest odwagą~Rozpacznym czynem
258 4|                Bądź zdrowa - odéjść nie mogę, choć słyszę~Wołające
259 5|             płaczącymi wiana,~Jakby nie ludzi ustami śpiewana.~ ~
260 5|          czasów kochankowie,~Którzy nie pili kawy ani czaju,~Żelaza
261 5|            małego~I z miłości mu, a nie dla zapłaty~Służył, choć
262 5|         trójnogów~ ~Wieszał... ach! nie już dla Znicza kadzidło,~
263 5|             Lecz kawał sarny; - już nie dawne runy~Śpiewał, lecz
264 5|          tracę nadziéję. Niestety!~"Nie lza" - jak mówi Kochanowski -
265 5|            ten będzie mądry:~Ty byś nie odjął nic sam, Pitagorze,~
266 5|       wesoło z trzaskiem;~Beniowski nie był to bohater modny,~Co
267 5|       kładzie,~Choć uczty prostszéj nie było w Helladzie:~ ~Wolę
268 5|        rozwianą grzywą,~Jak Ariost, nie jak Homer idę ślepy.~Ta
269 5| podzieliwszy szczepy,~Może do końca nie trafię i ładu;~Lecz rozmaitym
270 5|            Strofa być winna taktem, nie wędzidłem.~ ~Z niéj wszystko
271 5|          mżąc, rozważał w sobie,~Że nie zapomniał mowy polskiéj
272 5|           polskiéj w grobie.~ ~Więc nie mieszajcie mi się tu, harfiarze,~
273 5|       strzemiono.~ ~Kozak ustąpił i nie mówiąc słowa~Pędził do swego
274 5|            czaszką Rugieri biskupa?~Nie mogąc się od psa ni od martwica~
275 5|      zapatrzył się w oczy księżyca,~Nie jęczał, nie gryzł żelaza,
276 5|          oczy księżyca,~Nie jęczał, nie gryzł żelaza, nie skakał:~
277 5|           jęczał, nie gryzł żelaza, nie skakał:~Ale zapatrzył się
278 5|             gdy na łańcuch schwytan~Nie wyrzucał mu nic - milczący
279 5|             poematem w głowie?...~ ~Nie wiem... i wolę nie dochodzić
280 5|                  Nie wiem... i wolę nie dochodzić wcale.~Więc do
281 5|            kwiaty i żurawie:~A spać nie będę na wproszonéj ławie.~ ~"
282 5|               wiatr! i gołębica!~ ~"Nie łaj mnie, ale na stepy wyprowadź,~
283 5|           na ślub i na chrzciny?"~ ~Nie rzekła na to nic; lecz zamyślona~
284 5|             Na to - jak róża, która nie jest do dna~Białą, lecz
285 5|        bijąc powietrze przed sobą:~"Nie! nie! ja nigdy!" Białą twarz
286 5|         powietrze przed sobą:~"Nie! nie! ja nigdy!" Białą twarz
287 5|        byłam jako kwiatek ołowiany.~Nie czerwieni się serce, aż
288 5|    czerwieni się serce, aż zakocha;~Nie zawsze blady jest, kto nie
289 5|          Nie zawsze blady jest, kto nie kochany.~Bądź zdrów, nie
290 5|            nie kochany.~Bądź zdrów, nie będę nadaremnie szlochać,~
291 5|             cały na wiatr wyskoczyć nie może,~Jak posąg, co się
292 5|            młode!~Że po nich płakać nie umiałbym szczerze,~Lecz
293 5|         kostera!~Co wielkich marzeń nie przestając snować,~Przez
294 5|         kości rodzą się rycerze,~Że nie śpi tyran, gdy łoże okrwawi~
295 5|            Boga!~ ~Boże! kto Ciebie nie czuł w Ukrainy~Błękitnych
296 5|          krwawymi oczyma;~ ~Kto Cię nie widział nigdy, wielki Boże!~
297 5|         idzie i ginie;~ ~Kto Ciebie nie czuł w natury przestrachu,~
298 5|              szkielety,~ ~Widzę, że nie jest On tylko robaków~Bogiem
299 5|       ptaków,~A rozhukanych koni On nie kiełza...~On - piórem z
300 5|       Wielki czyn często Go ubłaga, nie łza~Próżno stracona przed
301 5|           bój i zwycięstwo -~Ludzie nie widzą we mnie, tylko męstwo.~ ~
302 5|          Wiedząc, że jeśli mój grom nie przebodzie,~Litwin z Litwinem
303 5|          serce smętne,~Że ja nikogo nie mam ze szlachetnych;~I próżno
304 5|             wasze porty i wybrzeża!~Nie pójdę z wami, waszą drogą
305 5|             Moja chorągiew go nigdy nie zdradzi:~W dzień jako słońce,
306 5|        zawsze przed twoim obliczem,~Nie powalonym, hardym i straszliwym...~
307 5|             hardym i straszliwym...~Nie jestem tobą - ty nie jesteś
308 5|                Nie jestem tobą - ty nie jesteś Zniczem.~Lecz choćbyś
309 5|            Troja,~Twe hektorowe jéj nie zbawi męstwo.~Bóg mi obronę
310 5|          zdrów! - A tak się żegnają nie wrogi,~Lecz dwa na słońcach