Piesn

 1 2|  słuchała prosta,~O rzeczach duszy rozmawiał jak Platon -~Na
 2 2|     księżycowa,~Nad srebrnym duszy wisząca aniołem,~Modlitwą
 3 2| Pękasz jak niebo nad aniołem duszy;~Próżno się broni w błyskawicach
 4 3| nadzwyczaj łzawym!~I w oknie duszy ma zielone szyby!... ~Każdy
 5 3|    zamknięte bramy ~I żadnéj duszy myślą nie zapłodnię... ~
 6 3|  błękit tylko swojéj własnéj duszy,~Przez gwiazdę swego losu
 7 3|       kto daje ojczyźnie pół duszy,~A drugie tu pół dla szczęścia
 8 4|        Więc pewnie by ją był duszy oczyma,~Jak mówi Hamlet,
 9 5|     polach, gdzie tak smutno duszy,~Kiedy przeleci przez wszystkie
10 5|     Widać, że ci coś próchno duszy porze.~Bądź zdrów! - A tak