Piesn

  1 1|          niewzajemność,~I stać, tak jak ja, pod ciemnym jesionem,~
  2 1|          prawnik,~Trochę skorzystał jak człowiek odarty,~Na którego
  3 1|           puszczone na trawnik,~Lub jak na duszę rozsierdzone czarty~
  4 1|        dwadzieścia,~O doświadczenie jak o grosz złamany~Nie dbał -
  5 1|       modzie~Lecz ojciec - ten stał jak mur na przeszkodzie.~ ~Mimo
  6 1|              Mimo to jednak Aniela, jak róże,~Co nad wysoki mur
  7 1|           oczy miała duże,~Czarne - jak róże, co się nad mur przegną~
  8 1|           Świętości, złota, folgi - jak monstrancja.~ ~To porównanie
  9 1|      szlafroku,~Z łbem łysym, gdzie jak z Rembrandta obrazu~Odstrzeliwało
 10 1|           Adamaszkowych purpur stał jak z głazu~Kłaniającym się
 11 1|            ludziom na widoku~I stał jak martwy, niczym się nie wzruszył,~
 12 1|      przemawiał czule~Do pana zamku jak do Antychrystka...~Albowiem
 13 1|         zacząć od niéj~Nowy poemat, jak Sąd ostateczny;~I przy eumenid
 14 1|           eumenid pokazać pochodni,~Jak jest grzech każdy dziwnie
 15 1|        każdy dziwnie niebezpieczny;~Jak w jasnym niebie daleko jest
 16 1|            masz zostać młodą~I taką jak ta być, co dzisiaj żyje,~
 17 1|      rycerską urodą~Iść między ludy jak wąż, co się wije;~Jeśli
 18 1|          nie płoszę,~Który na mózgu jak motyl na róży~Usiądzie -
 19 1|          obudzi,~Już w jego oczach, jak w mglistym opalu,~Błyskają
 20 1|     opuszczał ze swym starym sługą,~Jak opuszczała swój dom panna
 21 1|    Czarnecki z kolczugą...~Ach, tak jak późniéj nasz sejmowy krater,~
 22 1|   przewędrował promem...~I mówi, że jak ślimak wyszedł z domem...~ ~
 23 1|       wyszedł z domem...~ ~Ach, tak jak sztaby, klub i wszyscy święci,~
 24 1| Emigracyjnym, niby z krzyża zdjęci;~Jak ja nareszcie, co w tym słoneczniku~
 25 1|      wieszczów ta bez twarzy~Walka, jak w dawnéj Skandynawów wierze~
 26 1|             drżały bijąc skrzydłami jak duchy.~ ~Ciemniało. - Rycerz
 27 1|           księżyc wybuchał czerwony~Jak smutny aktor, co z Hamleta
 28 1|          zalał i z siodła się sunął~Jak człowiek, który dostał nagle
 29 1|         Spojrzał na księżyc, co zeń jak z Memnona~Wydobył jęki,
 30 1|             nimfa szatańska~Właśnie jak gołąb, co z miłości grucha,~
 31 1|          Litwie ropucha.~ ~Słysząc, jak słodko zapraszała flasza,~
 32 1|        kształcie wiedźmy. -~ ~Więc, jak powiadam, zrównały się konie.~
 33 1|             koronie~Na koniu, co go jak wicher prześcignął...~I
 34 1|             leci~W srebrnéj koronie jak anioł straszliwy,~O którym
 35 1|           babą.~Dźwięk głuchy kopyt jak jęczenie dzwonu,~Jako tętnienia
 36 1|        jęczał słabo,~A ręka wiedźmy jak liść wielki klonu,~Gdy sczerwieniéje,
 37 1|              Gdy sczerwieniéje, lub jak mówi Strabo,~Łapa ibisa,
 38 1|             przeznaczenie!~I leciał jak wiatr, patrząc w bladą maskę,~
 39 1|         Beniowski siedział na koniu jak świéczka,~Patrząc, gdzie
 40 1|           myślał, że anioł, i witał~Jak bóstwo: długim, przeciągłym
 41 1|             w rozmowie,~Że nie wie, jak to mówić romansowie.~ ~Ja
 42 1|       czarownica,~I słyszy - że nie jak wieszcz lub astronom~Kochanek
 43 1|             Kochanek wita ją - lecz jak ekonom.~ ~Na niezgrabnego
 44 1|          Dla zalotników zwyczajnych jak skała,~Z czego kochanek
 45 1|          Lecz u Polaków tak: ciągną jak słomki~Za oczkiem jakiéj
 46 1|            złość tak wielką w sercu jak Medea,~A zaś korzyści z
 47 1|          tym,~Z rozpaczy kończą tak jak Werter w Götym.~ ~Więc z
 48 1|           dziewicą,~A kochanek jéj, jak Fingal lub Ryno,~W chmurach
 49 1|          Anieli.~Chociaż tak piękna jak żadna śmiertelna,~Zbliżyć
 50 1|             tu o formie czaszki -~ ~Jak owe jaje, w którym kiedyś
 51 1|        Powiła syna bogu-łabędziowi;~Jak? - dzisiaj się to wytłumaczyć
 52 1|           aniołek jezuicki, wdowi -~Jak na kazaniu siedziała sanskryckim,~
 53 1|        zapasy~I chce traktować kogo jak szatana,~Co ma pod ręką
 54 1|            Każdą klamerką mię ukłuł jak szpilką;~Na niedźwiadkowe
 55 1|          jest ból? Jedną chwilką! -~Jak mówią w Dziadach Mickiewicza
 56 1|            mnie srogi~I guwernantka jak na moją mękę~Za ojcem trzyma.
 57 1|         oczy mam czerwone.~ ~"A tu, jak na złość! dla Dzieduszyckiego~
 58 1|             Był bal. - Czy widzisz, jak jestem ubrana?~Musiałam
 59 1|        wleką,~Gdy nie zostanie nic, jak się w cysterny~Rzucić lub
 60 1|            Ząbki o kryształ dzwonią jak kraszanka,~Kiedy się z drugą
 61 1|            oktawę~Zniżył się i pękł jak pęknięcie struny. -~Boleść
 62 1|          zamiar. Suszę tylko głowę,~Jak w rzecz wprowadzić rzeczy
 63 1|             na głowie martwica~Jest jak duch z woni malin i z księżyca.~ ~
 64 1|           Młoda Polska, co się bawi~Jak każdy głupiec, plwając na
 65 1|          duchów, które lgną na łozę~Jak szpaki Danta: rzecz taka
 66 1|       mleczna i niewarta wzmianki -~Jak kwiat posłany dla pierwszéj
 67 1|         chleb powszedni,~Gdybym żył jak ci ludzie borealni:~Troską
 68 1|            szlachty. - Powieść taka~Jak dawny, długi, lity pas Polaka.~
 69 2|             drogi mój poemat wiodę;~Jak Chochlik często częstuję
 70 2|      przykład drugą piękną Odę taką~Jak do młodości. Może serca
 71 2|         mnie za to, żem jest śmiały~Jak Roland, który wpół rozcinał
 72 2|             wam, jaki szczery eden!~Jak nieraz pełne aniołów pokoje!~
 73 2|        nieraz pełne aniołów pokoje!~Jak złoty, piękny domów jest
 74 2|     skończyć muszę -~Serca są takie jak aniołów dusze.~ ~Sam znałem
 75 2|             drogi zatrzyma półowie,~Jak gołąb puszczę za nią skrzydła
 76 2|            Ujrzawszy siebie we śnie jak krwawnika~Oczerwienionym,
 77 2|          Nie chcę - do wiersza mam, jak sądzę, prawo.~Sam się rym
 78 2|           na wszystkie języki,~Lśni jak mozaika, śpiewa jak słowiki;~ ~
 79 2|            Lśni jak mozaika, śpiewa jak słowiki;~ ~Otocz go lasem
 80 2|           modrzewi,~On się rozjęczy jak harfa Eola,~W róże się same
 81 2|         harfa Eola,~W róże się same jak dryjada wdrzewi,~Głosem
 82 2|             wszystko, roześpiewi...~Jak smukła pełna słowików topola,~
 83 2|         stanąć pod cyprysów cieniem~Jak marmur, który duszę w sobie
 84 2|      łagodnie,~Że po tysiącach lat, jak słońce wschodnie~ ~Stoi
 85 2|          gdyby...~Zachcenia moje są jak Klefta żądze,~Który chciał
 86 2|              Na co?... Znowu błądzę~Jak Telimena, gdy wyszła na
 87 2|          niezbyt pięknie.~Patrzcie, jak serce wesołe - gdy pęknie!~ ~
 88 2|            rzeczach duszy rozmawiał jak Platon -~Na mózg wesołych
 89 2|           pamiętasz,~A tu obaczysz, jak mu się wypłaci~Konfederacja:
 90 2|           się wypłaci~Konfederacja: jak jest niebezpiecznie~Z demokratami
 91 2|        wówczas Wallenroda~I kończył jak pies, kto zdradą zaczynał,~
 92 2|       rozkazy;~Ale się wyparł król, jak zawsze bywa,~Wyparł się
 93 2|            i chował in petto~Zemstę jak Włochy, co się mszczą stiletto.~ ~
 94 2|         ożywić,~Pociągnął wina; pił jak but dziurawy~I zwykł się
 95 2|            oczy, co straszą~Chłopów jak oczy czerwone szatana,~Uczynił
 96 2|            A miał na oczach swoich, jak jastrząbek,~Z powiek wilgotno-czerwonych
 97 2|    Dzieduszycki zaczął prośby nowe,~Jak do pacierzy jął ręce układać;~
 98 2|             sobie żonę -~Wtem nagle jak wąż wzdął się i zawrzeszczał,~
 99 2|            po cichu,~Ale tak jęknął jak człek, co umiera.~Spojrzał -
100 2|         oczu, tylko białość szczera~Jak w zwierciadlanym łysnęła
101 2|         spojrzał i cofnął się biały~Jak wosk, jak oczy, którymi
102 2|          cofnął się biały~Jak wosk, jak oczy, którymi go szukał~
103 2|      pęknionych,~I Filomelę, co tak jak J. B. O.,~Ów londyńczyków
104 2|             Przy pożegnaniu, ciężką jak brylanty?~Te słowa: "Pójdę
105 2|          pożegnania.~Szeptali długo jak wierzby płaczące,~Gołębie
106 2|       rozpaczy słowa,~Serce wygląda jak urna z popiołem~W najtajemniéjszéj
107 2|              kopuło tęczowa,~Pękasz jak niebo nad aniołem duszy;~
108 2|           serce, które biedna chowa~Jak smętny łabędź pod skrzydły
109 2|       wyciem;~Myśl zabłysnęła nagle jak miecz nagi,~Marzenia stają
110 2|           cichym brzęczały i gwary,~Jak gdyby przez sen mruczał
111 2|          powieki,~Blask jakiś nagły jak od błyskawicy~Całą oślepił. -
112 2|           jaskrawie~I syczał, i tak jak oko szatana~Spojrzał z błękitu,
113 2|          zatrzymany w niebie, trwał jak słońce.~ ~Anieli zdało się,
114 2|          stała~Panna Aniela myśląc, jak tę psotę~I te wycieczki
115 2|         wpadło i pobiegła,~Biegnąc, jak gdyby była złotą rybką,~
116 2|       drżała,~Już wyglądając dumnie jak Rzymianka,~Wyprostowana,
117 2|         trochę biała,~A okiem paląc jak transteweranka,~Biegła,
118 2|             transteweranka,~Biegła, jak wicher szła przez korytarze,~
119 2|             W papier utkwiona, więc jak piorun chyża,~Wyrywa ten
120 2|             znak straszliwy~Został, jak owe ordery plugawe,~Które
121 2|              Dał krok, zawrzeszczał jak szatan - i runął.~ ~Serce
122 2|           téj pieśni odkryją!~Niech jak psy patrzą na trupa i wyją!~ ~
123 2|             serce. Cały naród ginie~Jak w zapalonym przez Boga okręcie;~
124 2|             okręcie;~A ty, że byłeś jak miecz obosieczny,~Ale bezczynny,
125 2|           będzie dla grzesznika,~Co jak ty patrzy na mordy spokojnie;~
126 2|            siwa się tu rzuca głowa,~Jak gołąb biała, lecz w myślach
127 2|           patrzał się oczyma;~Nagle jak człowiek, gdy ujrzy, że
128 2|          Bogu. Pociągnąwszy hausta,~Jak się rozogni myśl, napiszę
129 2|             myśl, napiszę Fausta.~ ~Jak się rozgniewam nad imaginacją,~
130 3|            w któréj wiersze brzęczą jak owady~I brylantują myśl
131 3|        krwawym~Nowi poeci rodzą się jak grzyby. ~Szkoda, że każdy
132 3|               Dobre i to! -~Wlazłem jak w błoto w tę myśl pospolitą.~ ~
133 3|           pokoju, wygody; ~Krytykom jak psom rzucam kilka kości,~
134 3|          Będę gdzieś w piekle gryzł jak Ugolino.~ ~Tymczasem wracam
135 3|              I widział ją tak uwitą jak wianek~Z dni szafirowych,
136 3|             Z warkoczem, który wisi jak u komet -~Miłe nadzwyczaj
137 3|           Młodość albowiem świeża - jak Mahomet~Panteistyczną jest
138 3|          Rzekł: "Płeć zieloną miała jak szparagi".~ ~A jednak wielki
139 3|               baba, ~Ale ja widząc, jak kąsa i szczeka, ~Sądzę,
140 3|             I stąd się mocno cieszę jak filolog,~Widząc, że u nas
141 3|        śmiałych,~Zacząłem epos tak, jak śpiewak Troi:~Większą -
142 3|       Zbigniew na ruskich giwerach,~Jak piorun, co gór prześladuje
143 3|            na wyżyni.~Na koniu stał jak posąg nad wiszarem~I patrzał,
144 3|           rozmyślał, co uczyni.~Bar jak na dłoni widział, lecz oparem~
145 3| przesłonięty, blady, wojska w linii~Jak małe nitki mrówek, a na
146 3|             ludziach grały jękiem - jak na harfie.~ ~I wystaw sobie,
147 3|       przekręcił na ucho -~I działa jak psy legły mu przy stopach;~
148 3|           polu dwie Maćkowe grusze ~Jak wróżki pod swój liść chowają
149 3|         Beniowski spłonął na twarzy jak róża,~Chciałby iść w ogień -
150 3|             tak, co miałby wystąpić jak aktor,~Stał jak tchórz albo
151 3|            wystąpić jak aktor,~Stał jak tchórz albo gazety redaktor.~ ~
152 3|            Rzucił w powietrze. Lecz jak z baletnikiem~Związana duszą
153 3|             I obaczywszy się nagle, jak strzały~Znów szły ku sobie
154 3|           zaklęte skarby,~Z których jak z dobréj wioski będzie przychód -~
155 3|           sławny dąb, gaduła stary,~Jak czarownica krzywy i wybladły.~
156 3|         zwalany,~Szumiał po drzewie jak krwawe łachmany.~ ~Bez kształtu,
157 3|      Próchno świeciło się w dębie - jak oczy.~ ~Na drzewo spadły
158 3|            Spalili - wiatr dął taki jak w hamerni -~Szczęściem,
159 3|           zamykamy~W jednym haremie jak w Armidy palmie -~Ta strofa
160 3|         purpury,~W które ja się tu, jak przed sztyletami~Cezar,
161 3|        twarzą.~ ~Bóg sam wie tylko, jak mi było trudno~Do tego życia,
162 3|            gałąź, ta zaś, odrąbana,~Jak płomień zdjęty przez burzę
163 3|     Kołysała się nad trupami dwoma,~Jak szatan, co chce duszę brać
164 3|       rozsądek najzdrowszy~Słysząc, jak gałąź ta jęczy i wyje,~Zrobiłby
165 3|             Prosto ją gaszę w jarze jak rzecz suchą,~A sam do mego
166 3|            tak cudownie i sztucznie~Jak ową siedmią ryb Chrystusa
167 3|             w powietrzu tak silnie,~Jak piskorz kraje wodę albo
168 3|      Rozbłękitniło chropowate deski~Jak dla rusałki kościół lub
169 3|              Było tam światło takie jak w zawiei,~Gdy księżyc świeci
170 3|           stóp do głowy,~I widział, jak się z różanéj kobiéty~Czynił
171 3|             Pryncypia! o pryncypia! jak bym chętnie~Powiedział prosto
172 3|             głowy~Upadli z pańskiéj jak z niebieskiéj sfery,~W arystokratów
173 3|      Fidiasza!~Żeby też jedna pierś jak pierś Memnona!~Żeby też
174 3|         wszystkich przerażę.~Ległem jak czarny Sfinks przy piramidzie~
175 3|       piersi, trzewa?~Może zamilknę jak lew, co poziewa~ ~Patrząc
176 3|       jedzenie,~Lecz serce moje się jak łuk wypręża,~Zrzuca was,
177 3|             srebrny anioł lewy,~Ona jak złoty mój duch dobréj rady~
178 3|          Mówiąc do nieszczęść tak - jak anioł gada.~ ~Przez litość
179 3|    zmartwychwstaną,~Jeżeli ona mnie jak harfę ruszy:~Będę zbawiony!
180 3|         odchylę,~Widzę, że nie jest jak słońce z bursztynu;~A jednak
181 3|             A ujrzą, żem jest coś - jak grecki antyk,~Lecz panteista
182 3|             i bez epizodów~Śpiewam, jak prawy wieszcz, nie jak amator;~
183 3|              jak prawy wieszcz, nie jak amator;~Bo mój bohater ma
184 3|              Pisze kronikę wierszem jak Wiganda,~O awanturach własnych -
185 3|           duszę, a na zmysły~Działa jak Niemiec; mnie zaś szarpie
186 3|         szarpie srogo,~Bije po ręku jak rektorska linia -~Jeśliś
187 3|           nowych poetów.~Słyszycie, jak się krzą odludne kwiaty?~
188 3|              Bowiem ta nimfa mówiła jak chłopki.~ ~Z płaczem mówiła:
189 3|        chłopki.~ ~Z płaczem mówiła: jak w dębową szafę~Wlazła przed
190 3|        miało być z niéj auto-da-fe,~Jak nie pamiętał nikt i nie
191 3|             o k t a w ą).~ ~Mówiła, jak dwa gołębie siostrzane~Przyprowadziły
192 3|             w grobie położył~Jasnym jak człowiek wielki - ani wędką~
193 3|       zwlekę,~Która tu krwawi ducha jak obroża,~A zaś mu w duszę
194 3|         jego Bóg rozumiał,~I będzie jak ten dąb umarły szumiał.~ ~"
195 3|      młodych błyszczała szlachetnie~Jak księżyc, kiedy się nad rankiem
196 4|            Który obiecał karmić nas jak ptastwo~Indyjskie, imbier
197 4|             I weźmie wszystkich was jak tuman śmieci.~Piszę to z
198 4|      Przelatująca moskiewskie obozy~Jak głos od harfy albo blask
199 4|          rubinową~Dotknąwszy białéj jak kamień tonsury,~Wyciąga
200 4|       marzyć, że tak wszystko minie~Jak kwiat będący motylom gospodą?~
201 4|             będący motylom gospodą?~Jak niezabudka drżąca przy leszczynie?~
202 4|             drżąca przy leszczynie?~Jak łza? jak wszystko, co się
203 4|           przy leszczynie?~Jak łza? jak wszystko, co się zowie modą?...~
204 4|       smętnéj pustyni!~I moje myśli jak łez pełne kruże~Przechylcie,
205 4|          tak pełna gwaru,~Że czasem jak wąż pośród ruin syka,~Czasem
206 4|             Bowiem dąb w środku był jak dagerotyp.~ ~Co się więc
207 4|                 Tak mówiąc patrzał, jak chcąc sobie szkodzić,~Na
208 4|           czerwone~Trysły fontanny; jak rubin się żarzą~W biegu,
209 4|             by ją był duszy oczyma,~Jak mówi Hamlet, w czaszce swéj
210 4|             na zamglone niwy:~Lekko jak anioł, jak ptaszek wesoło,~
211 4|     zamglone niwy:~Lekko jak anioł, jak ptaszek wesoło,~Dzieweczka
212 4|        siodła brzegu~Stojąca za nim jak Olimpu bogi,~Prosta i naprzód
213 4|       jeździec na wierzchołku góry,~Jak z ametystu, z płomienia
214 4|             twarzy taki wyraz boski~Jak ten, co wiersze pisząc liczy
215 4|             jéj włosy~I za włosami, jak dwa papiloty,~Białe gołąbki
216 4|         ciebie~Córka Starosty dziś, jak Bóg na niebie!~ ~"Ja zaś,
217 4|          zdobędę".~Beniowski, blady jak duch o północy,~Już nie
218 4|         mojéj pieśni stoi,~To jest: jak zamek wzięto niespodzianie,~
219 4|         zamek wzięto niespodzianie,~Jak go dostano prędzéj niźli
220 4|         dostano prędzéj niźli Troi,~Jak na śmiertelnym już był karawanie~
221 4|         karawanie~Pan Dzieduszycki, jak w piwnicach broi~Szlachta
222 4|          będąca w zamku na załodze,~Jak Ladawiecki pan zdał rządu
223 4|           Pomnisz, żem wtenczas tak jak dziecko jękła,~Chwytałam
224 4|            toczy~I tak rumieni mnie jak twoje oczy.~ ~"Niespokojności
225 4|            ty nie możesz zginąć tak jak oni,~Których nie kocha nikt -
226 4|             Rzuć ten list - daj go, jak mówią, szatanu -~A słuchaj:
227 4|        Chrystusa nawiedzi,~Będziesz jak bocian, co nigdy nie siada,~
228 4|             Lecz wyciągnąwszy dziób jak włócznię z miedzy,~Prosto
229 4|         Wolałbym może już w grób... jak złamany~Dąb i bez liści -
230 4|             Dyjanny~Łódź życia jest jak złota łódź Sorrentu,~Co
231 4|        ogień léje nieustanny.~I tak jak łabędź ognisty przelata,~
232 4|            pomarzę półsenny.~Czuję, jak pachną kochanki warkocze,~
233 4|         powracam bez serca i sławy,~Jak obłąkany ptak, i u nóg leżę.~
234 4|           łez spodziewał,~Ty wiesz, jak muszę cierpieć - abym śpiewał.~ ~
235 4|       drzewa oliwne~Przegląda blado jak słońce sumnienia,~Chodziłem
236 4|         sumnienia,~Chodziłem z tobą jak dwie mary dziwne,~Jedna
237 4|         niebie się kryśląc~Staliśmy jak dwa sny - oboje - myśląc.~ ~
238 4|              I boleść wyszła z niéj jak nawałnica;~W twoim ogrodzie
239 4|            wyła,~Gdy księżyc pełny, jak srebrna różyca~Gmachów gotyckich,
240 4|            w inną stronę;~Wiatr mną jak ciemnym cyprysem kołysze~
241 5|              na niebie łopocą~Kruki jak stada posępne szatanów;~
242 5|             lasów;~I stamtąd znowu, jak harfy Eola,~Zmięszane z
243 5|          Dzikiéj i strasznéj twarzy jak Hurony,~Gotował strawę,
244 5|           Że z dawnych czasów spadł jak żaba z chmury.~Chociaż się
245 5|       Żelaza kawał nosili na głowie~Jak staréj kawał arki na Synaju;~
246 5|           tych mamutów,~ ~Siedział, jak mówię, i z oplecionego~Butla
247 5|     nadziéję. Niestety!~"Nie lza" - jak mówi Kochanowski - próżno!~
248 5|        właśnie, że był głodny.~Więc jak astronom gwiazdy wynalazkiem~
249 5|         przed samą spowiedzią,~Albo jak trafne litewskie ogary,~
250 5|             maśle na patelni warczy~Jak serce wroga na Odyna tarczy.~ ~
251 5|        czarnych dymu wchodzi kłębów~Jak ów wąż, co chce Danta chwycić
252 5|      ognisty koń z rozwianą grzywą,~Jak Ariost, nie jak Homer idę
253 5|             grzywą,~Jak Ariost, nie jak Homer idę ślepy.~Ta rozmaitość
254 5|         pomyśli głowa:~A czasem był jak piorun jasny, prędki,~A
255 5|             miętki,~A czasem piękny jak aniołów mowa...~Aby przeleciał
256 5|       robotą,~Potém ulepić z błota, jak pod strychą~Gniazdo jaskółcze
257 5|       Lepiéj ją spamiętasz,~Gdy ich jak złota strzała Meleagra -~
258 5|        trzecie:~Komu ty jedziesz? - jak mówią Żmudzini -~Które ja
259 5|         skrzydła łowi~I leci za mną jak sen po błękitach,~Na koniu
260 5|           Na koniu stojąc rycerskim jak sława,~I goni mię w kurhany" -
261 5|           usiadła, ale taka zdradna~Jak wrona, kiedy z wieśniakiem
262 5|             Siedzi przed samą grotą jak Ugolin~Smutny, nad czaszką
263 5|          Swentyna,~Latasz po stepie jak cygańczuk bosy,~A czerwieniéjesz
264 5|              A czerwieniéjesz teraz jak kalina.~Oj! będzie łycho!
265 5|               Mnie świat szeroki! - Jak złotego gila~Przedała kiedyś
266 5|          rozchyla~Palce, gdy myślę, jak ja była licha!~Jaka ja biedna
267 5|        nakarmiła się gorzką kaliną!~Jak jemiełuszka! była ja przy
268 5|           wszystko smutno! - Chodzę jak w kajdanach,~Ni ojca, ani
269 5|            wiatr rozmiecie!"~ ~Sawa jak szatan zmarszczył się: "
270 5|         stojąc przed nim pokłoniona~Jak brzoza, listki wiéjąca złotemi,~
271 5|         cyganisz na jarze!"~Na to - jak róża, która nie jest do
272 5|             linie Włocha~Gięłam się jak wąż, cóż robiły pany,~Aby
273 5|         nadaremnie szlochać,~Jeśli, jak mówisz, kocham - lecę kochać!~ ~"
274 5|       obleci kołem.~Ja także jestem jak polscy rycerze,~A ksiądz
275 5|            krzyż moje ręce sine?~O! jak tam w grobie niekochanym
276 5|       chorągiew wybiegła nad morze,~Jak maszt łaciński u rybackiéj
277 5|       piersią porze~Trawy i z trawy jak delfin wychodzi,~Lecz cały
278 5|           wiatr wyskoczyć nie może,~Jak posąg, co się u snycerza
279 5|          wojsko przez burzany pruło~Jak prąd ogromny sumów lub łososi.~
280 5|          amen" krztusi mię i dławi,~Jak Makbetowe "amen". - Jednak
281 5|        Jednak wierzę,~Że ludy płyną jak łańcuch żurawi~W postęp...
282 5|      sczerwieni i w niebie zatrzyma~Jak czarną tarczę z krwawymi
283 5|       Gdybyś mię widział, Narodzie!~Jak ja samotny byłem i ponury~
284 5|            dzień jako słońce, w noc jak żar prowadzi.~ ~Ha! ha!
285 5|          twoją twarz zieloną w nocy~Jak księżyc - słońca wyrzekłeś
286 5|               Jam ci powiedział, że jak bóg litewski~Z ciemnego
287 5|      uroczyska;~A w ręku twym krzyż jak miesiąc niebieski,~A w ustach
288 5|     niebieski,~A w ustach słowo, co jak piorun błyska.~Tak mówiąc -
289 5|    następował z bliska~I nogą twoją jak na trupie stawał?~Wstałem. -