Piesn

  1 1|        miał gwiazdę przeznaczenia,~Co go broniła jako częstochowski~
  2 1|            umarł, choć był z tych, co śmiercią gardzą.~ ~Młodość
  3 1|           jednak Aniela, jak róże,~Co nad wysoki mur liściem wybiegną~
  4 1|           duże,~Czarne - jak róże, co się nad mur przegną~I mimo
  5 1|           powycinał~I między róże, co rosły odludne,~Postawiał
  6 1|         oko,~A tyle widział nieba, co obiema,~I nad sadzawką coś
  7 1|         jakiś duch nieprzenikliwy,~Co myśli wtrącał i duszę w
  8 1|         młodości szczęśliwy,~Kraj, co się nigdy w myślach nie
  9 1|             Skąd przyszłaś do nas? Co ci jest powodem,~Że teraz
 10 1|    młodości,~Trochę - tych grobów, co się w Polszcze mnożą,~Trochę -
 11 1|             tych duchów ognistych, co trwożą,~Palcami grobów pokazując
 12 1|          strzegą~Psów; i tym żyją, co ząb ich uchwyci~Na pięcie
 13 1|       zepsutéj - niebieska kraina,~Co za pieniądze bab - truć
 14 1|           młodą~I taką jak ta być, co dzisiaj żyje,~I być ochrzczona
 15 1|           Iść między ludy jak wąż, co się wije;~Jeśli masz zrównać
 16 1|         bractwa,~Czekając na tych, co pod tronem siedzą~I krwią
 17 1|          wyszydzają palcem~Człeka, co nie jest trupem - lub padalcem.~ ~
 18 1|            okolice~Rozeszle wonie, co wszystko pochłoną. -~Ja
 19 1|             klub i wszyscy święci,~Co dzisiaj w każdém są kalendarzyku~
 20 1|          zdjęci;~Jak ja nareszcie, co w tym słoneczniku~Muszę
 21 1|          dąb widać było zamyślony,~Co stał nad zamkiem, żeniony
 22 1|         czerwony~Jak smutny aktor, co z Hamleta rolą~Wyjdzie na
 23 1|           Pan Kaźmierz był z tych, co stawią na tuza~Cały majątek;
 24 1|          Przyskoczył stary Grześ: "Co jegomości?~ ~"Święta Maryjo,
 25 1|        strzemię".~Odepchnął sługę, co go brał w ramiona,~W konfederatkę
 26 1|       ciemię,~Spojrzał na księżyc, co zeń jak z Memnona~Wydobył
 27 1|       szatańska~Właśnie jak gołąb, co z miłości grucha,~Lub poetyczna
 28 1|         srebrnéj koronie~Na koniu, co go jak wicher prześcignął...~
 29 1|          ohydną rękę? pełną kości,~Co pozbawiła cię ludzkiéj godności!~ ~
 30 1|        indywidualną~Dbasz wielce - co byś więc powiedział na to?~
 31 1|           woli~I tchu i czynił to, co godność boli?~ ~Nie wiesz? -
 32 1|          uliczka,~Między skałami - co mogą za godła~Służyć dwóm
 33 1|        jaką miałem myśl szaloną!~I co bym zrobił, gdybym szablą
 34 1|   Beniowski młody~Prowadząc konia, co się wyrwał z dłoni~I poszedł
 35 1|      zmięszał i o zdrowie spytał -~Co dziś byłoby wielkim uchybieniem!~
 36 1|           tobą w pokrewieństwie.~ ~Co jest niejaką prawdą, bo
 37 1|         jest kompensacja~Dla tych, co dzisiaj są starymi panny,~
 38 1|            weźmie za fraszki~Tego, co mówię tu o formie czaszki -~ ~
 39 1|        traktować kogo jak szatana,~Co ma pod ręką katolickich
 40 1|           niepłocha!~Ty nie wiesz, co to jest kobieta biedna,~
 41 1|      zabity~Sufler i Młoda Polska, co się bawi~Jak każdy głupiec,
 42 1|        która po sobie zostawi~Tyle co bańka mydlana rozwalin,~
 43 2|          teraz chciałbym rozciąć - co? - dom jeden,~Podolski jeden
 44 2|      smukła pełna słowików topola,~Co kiedy w nocy zacznie pieśń
 45 2|         szyby~I dla jaskółek... Na co?... Znowu błądzę~Jak Telimena,
 46 2|             lecz nie spostrzegł.~ ~Co lepsza, nigdy nie mówił,
 47 2|          woląc sen - niż świat on,~Co się naówczas zdał zaatlantyckim.~
 48 2|           chciał uczynić cmentarz,~Co do jednego wyciąć - niech
 49 2|        więcéj już rymu na "odyzm",~Co od włoskiego "odiar-lo" -
 50 2|             domyślaj się reszty -~"Co? sam Paszkiewicz?" - O tym
 51 2|           lecz trzymaj w sekrecie,~Co powiedziałem: nie rzucaj
 52 2| przeszkodzisz na świecie,~Rzeczom, co jako piorunowe błyski~W
 53 2|           petto~Zemstę jak Włochy, co się mszczą stiletto.~ ~Tymczasem
 54 2|          ukłon wężowy;~Grzeczność, co w takim panu bardzo ładna!~
 55 2|            wiele tego wszystkiego, co łudzi.~ ~Ów pan układny
 56 2|        Ścisnął pod stołem, i oczy, co straszą~Chłopów jak oczy
 57 2|          na to;~Pan to był bowiem, co chciał być bezpieczny,~Zwłaszcza
 58 2|      wkradać,~Już widział uśmiech, co poprzedza wszędzie~Ostatnie,
 59 2|          ty?" - Ksiądz milczał. - "Co tu robisz, mnichu?~Co znaczy
 60 2|              Co tu robisz, mnichu?~Co znaczy papier ten? na Lucyfera!"~
 61 2|          Ale tak jęknął jak człek, co umiera.~Spojrzał - chciał
 62 2|            małość i powagę.~ ~Więc co miał w oczach skier, wszystkie
 63 2|          skier, wszystkie zapalił,~Co miał na czole zmarszczków,
 64 2|       słuszne. Bóg go zniżył.~Ten, co na krzyżu poniósł krwawe
 65 2|         jeszcze uszami skrzydlate,~Co ekonomów są laurem. Gdy
 66 2|            pęknionych,~I Filomelę, co tak jak J. B. O.,~Ów londyńczyków
 67 2|           Z wszystkiego, patrzcie, co: krzyż i mogiła.~ ~Przez
 68 2|     dziéjów odmęcie;~Ale są życia, co z téj saméj przędzy~Winą
 69 2|            aż po krawędzie,~Krwią, co wyciekła z rąk regimentarskich,~
 70 2|  egzorcyzmem te szatany zwalczę...~Co ty krwią każesz pasać, bałwochwalcze?~ ~"
 71 2|     pościel będzie dla grzesznika,~Co jak ty patrzy na mordy spokojnie;~
 72 2|      wszystkich aprobację,~A tych, co płakać ze mną nie chcą -
 73 2|         rymów dewizę:~Jeżeli gryzę co - to sercem gryzę.~ ~
 74 3|               Każdy ma język swój, co jest kulawym.~Szkoda, że
 75 3|         ogrodnika ~I z tych owoców co dnia mieć półmisek; ~Zwłaszcza
 76 3|        Milczy - krytyka owa, która co rok ~Tyle wad w moich utworach
 77 3|           poezji boi -~Więc rzecz, co działa się tam gdzieś za
 78 3|      ruskich giwerach,~Jak piorun, co gór prześladuje grzbiety,~
 79 3|      Ma1tusa kaleczy~Systema i to, co za ziomki swemi~Pisze pan
 80 3|            I patrzał, i rozmyślał, co uczyni.~Bar jak na dłoni
 81 3|         się łyskały krzyże.~I tak, co miałby wystąpić jak aktor,~
 82 3|        Maju nie urosły~Iluzje - na co dziś tak wrzeszczą posły.~ ~
 83 3|       liście na poły opadły,~Liść, co pozostał - zwiędły i zwalany,~
 84 3|           mówi Homer, między mary.~Co się z nim stało? - nie chcę
 85 3|       wiary~Greckorosyjskiéj; lecz co do mnie, tuszę~I powiem,
 86 3|         było trudno~Do tego życia, co mi dał, przywyknąć;~Iść
 87 3|            mi dał, przywyknąć;~Iść co dnia drogą rozpaczy odludną;~
 88 3|            drogą rozpaczy odludną;~Co dnia uczucia rozrzucać,
 89 3|           rozrzucać, czuć, niknąć;~Co dnia krainę mar rzuciwszy
 90 3|          między gady i nie syknąć;~Co dnia myśl jedną rozpaczy
 91 3|         trupami dwoma,~Jak szatan, co chce duszę brać w ramiona,~
 92 3|          gadają puchacze i żmije -~Co do mnie, prawda mię epiczna
 93 3|         haftowany złotem~Ów sztab, co dzieli naszych wodzów chwałę~
 94 3|       znienacka, nagle...~ ~Ujrzy, co pan Kazimierz. W owym drzewie~
 95 3|       nieostrożna~I ten rumieniec, co w skażonych mija. -~Widzę,
 96 3|          Gwiazdy się każdéj spyta, co upadła,~Jakie pryncypia
 97 3|            Powiedział prosto dziś, co o was myślę!~Gdyby mi teraz
 98 3|         Bądźcie mi zdrowe! - I wy, co bez głowy~Upadli z pańskiéj
 99 3|  arystokratów gracie, smętne sowy!~Co w grze myślicie bić jako
100 3|        pęka - śmiech mię zbiera.~ ~Co będzie z wami - prosto wam
101 3|         jeszcze w jasnowidzie~Rzec co ciemnego? Może wam pokażę~
102 3|             Może zamilknę jak lew, co poziewa~ ~Patrząc na małość
103 3|          losu obłąkaną,~Przez moc, co serca wskrzesza albo kruszy,~
104 3|          stoi o pięć kroków,~Jeśli co mówi, mówi bardzo krótko. -~
105 3|          ognistą przeléję~Rozpacz, co wszystko łamie, i nadziéję.~ ~"
106 4|             Toż samo pan Różański, co Fabiusem~Jest w naszéj partii,
107 4|             Jak łza? jak wszystko, co się zowie modą?...~Choć
108 4|       smakuje trucizna,~Ów wiersz, co niegdyś zachęcał do cnoty,~
109 4|          Bliżéj piorunów niż gadu, co ślini~Pocałunkami nawet
110 4|           człowieka;~Bliżéj chmur, co grzmią - niż ludu, co szczeka.~ ~
111 4|       chmur, co grzmią - niż ludu, co szczeka.~ ~I dziś od ogniów
112 4|         nie przeszła wzgarda~Tego, co teraz jest i co w przyszłości~
113 4|      wzgarda~Tego, co teraz jest i co w przyszłości~Być może:
114 4|        środku był jak dagerotyp.~ ~Co się więc działo zewnątrz,
115 4|    Straszny był wtenczas: we krwi, co go broczy,~Spokojną miał
116 4|          spadł i uderzył~W dekę... co skrami pryskając odskoczy,~
117 4|              o dziwy!~Jakoby Irys, co rzuciwszy koło~Z tęczy,
118 4|            ptak rączęty.~Z włosów, co były na głowie koroną,~Naprzód
119 4|      ubliżę,~Bo wiem, że wiedział, co są centaurowie,~Przypomnieć
120 4|          taki wyraz boski~Jak ten, co wiersze pisząc liczy zgłoski.~ ~
121 4|         liście było opisanie~Tego, co w drugiéj mojéj pieśni stoi,~
122 4|     nawiedzi,~Będziesz jak bocian, co nigdy nie siada,~Lecz wyciągnąwszy
123 4|        także zmordowany,~A kto wie co tam w moim sercu płacze?~
124 4|      jestem?~ ~"Garsteczką prochu, co jutro w dolinie~Będzie rodziła
125 4|           jak złota łódź Sorrentu,~Co siekąc kryształ przeźroczysty,
126 4|           w pieśń się patrzaj tę - co jest z opalów,~A więcéj
127 4|          duszę mam powszedną?~Ja - co przebiegłszy świat - kochałem
128 5|         drugiego zdrowiem~Z butla, co miał brzuch obszyty sitowiem.~ ~
129 5|            Hipokreno~Litewska! Ty, co utworzyłaś szkołę!~Waza
130 5|   Tygodnika? Boże!~Kto tam odéjmie co, ten będzie mądry:~Ty byś
131 5|          nie był to bohater modny,~Co się księżyca tylko karmi
132 5|         wchodzi kłębów~Jak ów wąż, co chce Danta chwycić w bramie~
133 5|        giętki~Powiedział wszystko, co pomyśli głowa:~A czasem
134 5|      jaskółcze przybite do drzewa,~Co w sobie słońcu wschodzącemu
135 5|        tłum! - precz, mowo smętna,~Co myślom własne odéjmujesz
136 5|          na wiszarze~Jakiéj opoki, co wieków pamiętna,~W szumie,
137 5|            smutku cicho stoi,~Wie, co twarz, choćby zwierzęca
138 5|          kiedyś dawnéj roi...~Wie, co czuł Sawa, gdy na łańcuch
139 5|          na spokojnicę,~A tobie to co? ty wyjdź na hetmana!~Znajdź
140 5|            była niewolnica!~A dziś co ze mnie? - wiatr! i gołębica!~ ~"
141 5|           świece...~Będzie mnie za co ubrać i pochować.~Albo ja
142 5|           świecie!~Groszów zebrała co? - taj wiatr rozmiecie!"~ ~
143 5|        zmarszczył się: "Poganko!~A co? straciłaś już twój srebrny
144 5|           marcypanek.~Szlachcic. - Co robisz ty z nim? mów, cyganko!~
145 5|            ty z nim? mów, cyganko!~Co ty robiła z nim przez cały
146 5|     wyskoczyć nie może,~Jak posąg, co się u snycerza rodzi~I cały
147 5|            jako wąż żelazny snuło,~Co czasem ogon, czasem łeb
148 5|           mieć tęsknotę,~Tęsknotę, co jest w ludziach pół-aniołach;~
149 5|           dolinach wiodę,~A każda, co chce, z mego serca bierze:~
150 5|     legendę lub odę -~To wszystko, co mam, co kocham, w co wierzę.~
151 5|         odę -~To wszystko, co mam, co kocham, w co wierzę.~W co
152 5|     wszystko, co mam, co kocham, w co wierzę.~W co wierzę... Tu
153 5|          co kocham, w co wierzę.~W co wierzę... Tu mię spytasz,
154 5|            spytasz, czytelniku:~"W co?..." Jeśli powiem - będzie
155 5|       krzyku.~ ~A naprzód ten rym, co drwi lub przeklina,~Ma polityczne
156 5|            był u nas, ten kostera!~Co wielkich marzeń nie przestając
157 5|     postaci~I szedł na wielki sąd, co kraj rozwidni;~Po drodze
158 5|         sądził swoich braci,~Tych, co są prawi, i tych, co bezwstydni.~
159 5|         Tych, co są prawi, i tych, co bezwstydni.~Weń uwierzywszy
160 5|            pod Herodem~Obieranego, co jest bardzo śmiesznym~Ciałem
161 5|          przeliczę~I widzę koście, co jako sztandary~Wojsk zatraconych,
162 5|          Bogiem i tego stworzenia, co pełza.~On lubi huczny lot
163 5|            jest zwiastunem~Pokory? co się Bogiem ze mną mierzył?~
164 5|     piołunem~Zaprawne usta... Lud, co w niego wierzył,~Radość
165 5|            dla mnie wstrętne -~Ja, co mam także kraj, łąk pełen
166 5|       niebieski,~A w ustach słowo, co jak piorun błyska.~Tak mówiąc -