Piesn

  1 1|          więcéj bolu;~Albowiem była to epoka krwawa~I kraj był
  2 1|            była o ekspulsji.~Mało o to dbał (tracąc na chudobie,~
  3 1|       wolałby mieć wioskę i teścia,~To jest ślubem być dozgonnym
  4 1|            słowa! jeśli nie zabiją,~To serce schłoszczą tysiącami
  5 1|             na przeszkodzie.~ ~Mimo to jednak Aniela, jak róże,~
  6 1|     Zbigniewem.~Kronika milczy, czy to widywanie~Odbywało się pod
  7 1|          plemiennik...~Słowem, była to dziwna meskolancja~Świętości,
  8 1|          folgi - jak monstrancja.~ ~To porównanie pojąłbyś od razu,~
  9 1|         niby oczy kocie.~ ~Wszystko to było dziwnie piękne, cudne!~
 10 1|          Skąd łatwo było poznać, że to Kato;~ ~Apollo w morzu zostawił
 11 1|      ogromna, rozrosła szeroko;~Był to krzesany dąb na Polifema.~
 12 1|         wyzierała...~ ~Słowem, było to istne głupstwa wzgórze,~
 13 1|           wieczny;~Lecz wolę dzieło to rzucić na późniéj,~Bo do
 14 1|       wołają woźni...~ ~Ci woźni są to krytycy. - Kolego,~Byłżeś
 15 1|             wielkich prochem!~ ~Ale to próżna dla ciebie przestroga!~
 16 1|      ostrzegą~O każdéj czarze - czy to w niéj przez wroga,~Czyli
 17 1|              A twe papiery - choćby to był tylko~Od ekonoma list
 18 1|            na kształt świécy.~ ~Ale to wszystko jedno. - Nasz bohater~
 19 1|         królem jest miesiąc.~ ~Lecz to dla innych wieszczów ta
 20 1|            ratuj! dziecko kona!"~Na to Beniowski rzekł: "Poprawiam
 21 1|           co byś więc powiedział na to?~Gdybyś przez babę tak suchą!
 22 1|      pozbawion woli~I tchu i czynił to, co godność boli?~ ~Nie
 23 1|           na pozór straszliwa,~Była to niańka panny, stara Diwa.~ ~
 24 1|         drugi poszedł rżąc - a oni,~To jest nie konie, lecz nasz
 25 1|           rozmowie,~Że nie wie, jak to mówić romansowie.~ ~Ja sam
 26 1|            a w ręku pistolet.~ ~Ale to nie był los panny Anieli.~
 27 1| bogu-łabędziowi;~Jak? - dzisiaj się to wytłumaczyć nie da~Przez
 28 1|       katolikowi;~A gdym tłumaczył, to panna Prakseda~Święta -
 29 1|       chlebie.~Nie odpowiadaj mi na to, nie krusz mi~Serca - mój
 30 1|         niepłocha!~Ty nie wiesz, co to jest kobieta biedna,~Kiedy
 31 1|            żadnéj nie trzeba...~Cóż to? - Nie mówisz nic do mnie?
 32 2|             młode~Pokochają mnie za to, żem jest śmiały~Jak Roland,
 33 2|          jest syredeń! -~Ukraińskie to słóweczko, nie moje.~Wywołał
 34 2|          stoją nad stawami.~Stawy - to tarcze z tęczowych kolorów,~
 35 2|            stanie bezżennym - także to, że z księdza~Nie może nagle
 36 2|         księżach dobrze mów! - Jest to przestroga~Już nie Szekspira;
 37 2|           kocha mię sestyna.~ ~Ktoś to powiedział, że gdyby się
 38 2|              Patri patriae". - Jest to nowa~Krytyka. - Stój! -
 39 2|        mrówkami są żądze -~Na wiatr to mówię tylko, lecz w nadziei,~
 40 2|            o tym ostrzegł,~A priori to czuł - lecz nie spostrzegł.~ ~
 41 2|         najlepszą obroną dziewicom;~To jest kochanków młodość. -
 42 2|           mojéj - z innéj strony.~ ~To jest - zostawiam z kochankiem
 43 2|         niespokojnéj dłoni;~Ach! są to rzeczy bardzo piękne, czułe,~
 44 2|                 Ów Dzieduszycki był to regimentarz~Podolski, wielki
 45 2|           aby ujść bezkarni;~Bo zna to dobrze ta piekielna para,~
 46 2|        Wallenrodyczność więc - jest to rzecz nowa.~ ~Mój czytelniku,
 47 2|       Wszyscy w Ojczyźnie mówili: "'To zdrajca!"~ ~Zwalił to wprawdzie
 48 2|               To zdrajca!"~ ~Zwalił to wprawdzie na króla rozkazy;~
 49 2|             z domów wydał mu się na to~Ów zamek wielki, malowniczy,
 50 2|      pozwalał,~Mówiąc zazwyczaj, że to psy uzdrowi~Od bolu zębów,
 51 2|           wstawał ani odpowiadał na to;~Pan to był bowiem, co chciał
 52 2|           ani odpowiadał na to;~Pan to był bowiem, co chciał być
 53 2|                Ocknięty zamku pan - to raz na księdza,~To znów
 54 2|            pan - to raz na księdza,~To znów na ściany patrzał wstając
 55 2|          Ale wielmożny dziedzic sam to czuje,~Że opór próżny -
 56 2|              więc kapituluje".~ ~Na to Starosta krzyknął: "Protestuję~
 57 2|            poezja. - Gdyby tylko na to,~Aby się żegnać, warto brać
 58 2|            list, że za mąż idzie.~ ~To mię cokolwiek zmięszało -
 59 2|     wtenczas klną i gardzą,~Lecz ja to smutnym nazywam wypadkiem.~
 60 2|           niéj oczyma bawić,~I była to gwiazd kryształowych wanna,~
 61 2|           stary.~ ~Konfederatów był to wrzask daleki,~Którzy już
 62 2|             że ujrzała racę.~ ~Była to owa raca nakazana~Przez
 63 2|        przykra dla téj panny,~Gdyby to zamiast racy był świt ranny.~ ~
 64 2|              treści zgubnéj.~ ~Mimo to wszystko serce biło szybko;~
 65 2|           ją i stali spokojni.~Byli to wszystko szlachcice ubodzy,~
 66 2|        Komandora.~ ~Ujrzawszy córka to, nie mówiąc słowa,~Pewnymi
 67 2|            w piekielną ciemnotę.~Za to cię Pan Bóg chciał ukarać
 68 2|          krwią zrosił.~I widać było to na nim; wszedł z brzękiem,~
 69 2|           dewizę:~Jeżeli gryzę co - to sercem gryzę.~ ~
 70 3|             księżyca;~I myślisz, że to sam poeta roi,~Skrzy się
 71 3|             straszną opisują burzę,~To chmura piorun zostawia w
 72 3|          chwasty, czy łza.? Dobre i to! -~Wlazłem jak w błoto w
 73 3|          poeta i prorok ~Powiedział to w Koranie i krytyka~Milczy -
 74 3|           filolog,~Widząc, że u nas to się da wyszczekać,~Do czego
 75 3|              Nie zaprobuje miecza i to zaraz...~Zjadłszy przynajmniéj
 76 3|           Ma1tusa kaleczy~Systema i to, co za ziomki swemi~Pisze
 77 3|         chłopach;~Szczęsny, któremu to uszło na sucho,~Że pan Puławski
 78 3|        szabel, tam - bagnetów.~ ~Na to pan Zbigniew patrzał sponad
 79 3|      spodziewa lichot.~O, gdyby nie to! to nigdy Ikar by~Nie latał,
 80 3|            lichot.~O, gdyby nie to! to nigdy Ikar by~Nie latał,
 81 3|            dąb samotny siadły -~Był to ów sławny dąb, gaduła stary,~
 82 3|           brak awantur i lodu;~ ~Za to w ojczyźnie Danta to oboje~
 83 3|             Za to w ojczyźnie Danta to oboje~Znalazłem. Lecz to
 84 3|            to oboje~Znalazłem. Lecz to rzecz jest tajemnicza.~O
 85 3|            rzecz jest tajemnicza.~O to bynajmniéj nie dbam i nie
 86 3|          harfy używam lub bicza -~I to jest moja poetyczna droga;~
 87 3|         jedno serce ludzkie. - Lecz to nowe~Głosy dla mojéj lutni -
 88 3|            Okruszynami sławy. Rzecz to rzadka~Tak zły apetyt! w
 89 3|     ludziach tak czerwonych!~Ale że to jest cudowna zagadka~O sławie
 90 3|           bohater będzie czuły;~Już to nie będą moje rytmy wieszcze,~
 91 3|             Żeby też jedna! - Ha... to mię przestrasza.~Kościuszko
 92 3|        krzyknął tak - a wasza~Pierś to pojęła, z tą myślą umiera.~
 93 3|        wskrzesza albo kruszy,~Przez to, że hymny we mnie zmartwychwstaną,~
 94 3|            dumny, bezpokutny. -~Ale to wszystko sen - i może smutny!~ ~
 95 3|     znaleźli wzajemność;~Życzę, aby to było, czego życzą;~Tygodnik
 96 3|           poema.~ ~Lecz nim nastąpi to - cudne mam rzeczy~W tece!
 97 3|      kurzawa -~Słowem: ksiądz Marek to był i pan Sawa.~ ~Ku nim
 98 3|         posiędą~Grobu ni sławy. - I to jest przekleństwo,~Które
 99 4|             jak tuman śmieci.~Piszę to z głębi żalu do waszeci".~ ~
100 4|         słoje~Wrzały piosenką. Była to godzina,~W któréj tak miło
101 4|             po lasach!~ ~A jednak i to minęło!... Ojczyzna~Minęła
102 4|            Jest dzisiaj... każdy mi to pewnie przyzna,~Kto w oblężeniu
103 4|            czerwone,~Zda mi się, że to jakaś dusza bratnia~Znów
104 4|           się więc działo zewnątrz, to się w łonie~Suchego dębu
105 4|        poznał, że ci wojownicy~Byli to z panem Sawą pan Maurycy.~ ~
106 4|           sobie trochę krwi utoczą,~To może nadto gorących ochłodzić,~
107 4|            Wystrzelał korki. - Była to zabawa,~Któréj bym wcale
108 4|             i na konie wsiedli?"~Na to pan Zbigniew: "Oto jest
109 4|          drugiéj mojéj pieśni stoi,~To jest: jak zamek wzięto niespodzianie,~
110 4|            jest uśmiechem.~ ~"Kiedy to piszę, słońce wschodzi z
111 4|          Ubrana w szaty dziewicze - to chyba~Ja... Czy nieprawda? -
112 4|        staniesz w Krymie. Wprawdzie to nieblisko,~Jaskółki wiedzą
113 4|             sobie~Drogę, a prostą - to choćby do słońca~Zalecisz,
114 4|         teraz i w grobowcu późnym".~To mówiąc ręce wyciągnął -
115 4|           splamiła:~Twa dusza znała to - i przychodziła.~ ~W gajach,
116 4|          znaleźli życie.~ ~Pierwszy to i raz ostatni, o miła!~Mówię
117 4|         miła!~Mówię do ciebie. Jest to błyskawica,~Która ci chmurę
118 5|       oplecionego~Butla pił. Litwin to był staréj daty;~Z chudym
119 5|           minę~Za każdą nową rzecz, to za boćwinę~ ~Dałby dwie. -
120 5|        trzaskiem;~Beniowski nie był to bohater modny,~Co się księżyca
121 5|            przykładu.~ ~Chodzi mi o to, aby język giętki~Powiedział
122 5|          swego stepowego domu.~Była to grota podziemna, stepowa,~
123 5|       wielka w nim była powaga.~Czy to dlatego, że był nakarmiony~
124 5|       kalina.~Oj! będzie łycho! Toż to moje losy!~Chciał ja się
125 5|          czy na spokojnicę,~A tobie to co? ty wyjdź na hetmana!~
126 5|          chrzciny?"~ ~Nie rzekła na to nic; lecz zamyślona~Wstała,
127 5|  szlachcicem cyganisz na jarze!"~Na to - jak róża, która nie jest
128 5|         tragedią, legendę lub odę -~To wszystko, co mam, co kocham,
129 5|           Ma polityczne credo; jest to sfera~Dantéjska. Wierzę
130 5|            żywot wieczny.~ ~Amen... To "amen" krztusi mię i dławi,~
131 5|          węże, i trwoga...~Wierzę w to wszystko - ha! - a jeszcze
132 5|            Jeśli wy bez serc! wy! - to moje serce~Za was czuć będzie,
133 5|            ha! Mój wieszczu! Gdzież to wy idziecie?~Jaka wam świeci?