Piesn

  1 1|            młodzi stokroć czulsi),~Lecz pan Beniowski rzekł: "Ja
  2 1|            nocy - świecą w ręku.~ ~Lecz pan Beniowski liczył lat
  3 1|             wierność była w modzie~Lecz ojciec - ten stał jak mur
  4 1|        śpiewem~Księżyc spod ziemi; lecz pozwól, asindziéj,~Że się
  5 1|           niczym się nie wzruszył,~Lecz widać było, że żył - bo
  6 1|      pańskie~Nie katolickie były - lecz pogańskie.~ ~W ogrodzie
  7 1|           pan Kazimierz śmiał się.~Lecz zakochany w cudownéj Anieli,~
  8 1|         kędy płonie ogień wieczny;~Lecz wolę dzieło to rzucić na
  9 1|           trupem - lub padalcem.~ ~Lecz pokój z nimi!... Nie, ten
 10 1|          gady~Z niego nie wyszły - lecz z urwanéj głowy~Ten polip
 11 1|     skrzydło kryjmy się i gromy. -~Lecz widzę, że mię ten liryzm
 12 1|      pokażę, że nie jest zmyśloną,~Lecz z moich rymów czyni błyskawice,~
 13 1|  powiedzieć: włożył hełm stalowy -~Lecz nie poemat pisząc, tylko
 14 1|           piętna~Są tu ostatnie! - lecz jeśli twe dzieła~Zapisze
 15 1|            się już zalewają wargi!~Lecz gdyby jaka nimfa w owéj
 16 1|             królem jest miesiąc.~ ~Lecz to dla innych wieszczów
 17 1|         zamkiem, żeniony z topolą;~Lecz z zamku księżyc wybuchał
 18 1|             przegrał go i plunął -~Lecz patrząc na ten dom, gdzie
 19 1|            Zdawała mu się niezła - lecz za prędka.~ ~A tu bym wiedzieć
 20 1|     fatalną!~I - nie wiem pewnie - lecz może wąsatą~Sę-symonistkę
 21 1|            oni,~To jest nie konie, lecz nasz rycerz z Diwą,~Weszli
 22 1|        astronom~Kochanek wita ją - lecz jak ekonom.~ ~Na niezgrabnego
 23 1|          stepach przyniósł kary. -~Lecz ten poemat będzie narodowy,~
 24 1|           tylko - których zaćmi.~ ~Lecz do powieści. - Więc na progu
 25 1|           chciał być małżonkiem.~ ~Lecz u Polaków tak: ciągną jak
 26 1|          haczek obaczą - i miną.~ ~Lecz u Polaków tak: widziałem
 27 1|          nikt w pieśni dziewczyną,~Lecz musi nazwać posępnie dziewicą,~
 28 1|        swymi zrennicami - zgoła! -~Lecz oczy czarne jéj - paliły
 29 1|           ludziom w poniewierce...~Lecz ja cię kocham jedna - ja
 30 1|          ojca mego~W ten księżyc - lecz ja dla mojego pana,~Dla
 31 1|            dla nich - ja twoja!~ ~"Lecz ty wyjeżdżał? gdzie? O!
 32 1|          leżąc Alina nie zbrzydła,~Lecz piękna z dzbankiem na głowie
 33 1|        duchów...~ ~Pewnie bym... - Lecz ta spowiedź jest za długa,~
 34 2|         moja muza strof nie liczy,~Lecz złe i dobre gwiazdy siać
 35 2|         Niedźwiadek,~ ~Spali się - lecz ja nie winien. Per Bacco!~
 36 2|        zawiłość,~Któréj nie lubię, lecz ją skończyć muszę -~Serca
 37 2|        dusze.~ ~Sam znałem jedną - lecz nie wspomnę o niéj,~Bo się
 38 2|          śniło się wam, filozofom.~Lecz dajmy pokój tym myślom i
 39 2| fundamencie~Moralność cała stoi. - Lecz na Boga!~Gdzie mój poemat?
 40 2|       uczyli ze sławą~Sylabizować. Lecz z prozą aliansów~Nie chcę -
 41 2|           Na wiatr to mówię tylko, lecz w nadziei,~Żem dostrzegł
 42 2|         bardzo przelatując śnicia,~Lecz późniéj pismo, druk tęcze
 43 2|         połyskiem zielonawéj wody,~Lecz niezbyt na świat patrzące
 44 2|       ostrzegł,~A priori to czuł - lecz nie spostrzegł.~ ~Co lepsza,
 45 2|           niebezpiecznéj drodze.~ ~Lecz młodość - o! ta, pomimo
 46 2|       rzeczy bardzo piękne, czułe,~Lecz wieszcza mogą przemienić
 47 2|           jest Gurowski. - Czarni,~Lecz obu wielka myśl była powodem,~
 48 2|              O tym jeszcze głucho,~Lecz jestem pewny. - Pomyślał: "
 49 2|                Tak jest: obaczysz, lecz trzymaj w sekrecie,~Co powiedziałem:
 50 2|     dowodziła w nim choroba żadna,~Lecz materialny kadłub, z okiem
 51 2|      wypłatą.~Siedział więc zimny, lecz trochę się puszył,~Że w
 52 2|           i zawrzeszczał,~Wstał... lecz na stole miał obiedwie dłonie,~
 53 2|          sobie pohamować zdolna...~Lecz myślał, że mu sen mary napędza,~
 54 2|        Spojrzał - chciał spojrzeć, lecz w powiek kielichu~Nie było
 55 2|      ksiądz się w proch nie walił,~Lecz w jedną szybę okien rzucił
 56 2|     wielmożny pan, jeślim ubliżył,~Lecz zamek był nam potrzebny,
 57 2|              Ach, takem ja śnił... lecz na piramidzie,~Tfu!... odebrałem
 58 2|            wtenczas klną i gardzą,~Lecz ja to smutnym nazywam wypadkiem.~
 59 2|           żaden wiatr nie trąca.~ ~Lecz kiedy burza zawiéje i zruszy~
 60 2|     zamiast racy był świt ranny.~ ~Lecz raca zgasła i swe włosy
 61 2|      krzyżem do niego przyskoczył,~Lecz zdrajca za krzyż ukąsił
 62 2|            głowa,~Jak gołąb biała, lecz w myślach jałowa".~ ~Podczas
 63 2|        wszedł z brzękiem,~Hucznie, lecz spójrzał i zmięszał się
 64 3|        rośnie,~Gdy wszystko tęczą, lecz czego się imiesz -~Błotem.
 65 3|      święconéj duch się lęka wody;~Lecz teraz często schodzę z wysokości~
 66 3|         rzucam kilka kości,~Gryzą, lecz przyjdzie czas, że te Herody, ~
 67 3|          Bar jak na dłoni widział, lecz oparem~Wpół przesłonięty,
 68 3|            albo gazety redaktor.~ ~Lecz już nareszcie zbierał się
 69 3|          dłoni~Rzucił w powietrze. Lecz jak z baletnikiem~Związana
 70 3|             wabiły go skrzydłem.~ ~Lecz gdy bezmowne owe dwie istoty~
 71 3|            wiary~Greckorosyjskiéj; lecz co do mnie, tuszę~I powiem,
 72 3|               Pocieszająca myśl! - lecz nie dla cara,~Który wolałby
 73 3|          Danta to oboje~Znalazłem. Lecz to rzecz jest tajemnicza.~
 74 3|         jest moja poetyczna droga;~Lecz z mego życia poemat - dla
 75 3|           I jedno serce ludzkie. - Lecz to nowe~Głosy dla mojéj
 76 3|             czy mógł wojsko całe),~Lecz mógł pomieścić haftowany
 77 3|         kobiéty~Czynił duch jasny, lecz bezkolorowy,~Błyszczący,
 78 3|           ukryty i w morze,~Żywy - lecz w niebios pośmiertnym kolorze;~ ~
 79 3|          moje jako próchna świécą,~Lecz nigdy się krew w marach
 80 3|           Nie podług miary krawca, lecz Fidiasza!~Żeby też jedna
 81 3|            I zasnę - zasnę - ha! - lecz przebudzenie?~Niech los
 82 3|         mojego mieliście jedzenie,~Lecz serce moje się jak łuk wypręża,~
 83 3|        wynalazł odjemność~We mnie; lecz niech się dobrze wtajemniczą,~
 84 3|            coś - jak grecki antyk,~Lecz panteista trochę i romantyk.~ ~
 85 3|           się czytelnik i poema.~ ~Lecz nim nastąpi to - cudne mam
 86 3|       wszystkim pokornie do nóżek;~Lecz życzę, aby nas dzieliły
 87 3|              I mógłbym... Mógłbym, lecz nie chcę... A może~Nie mogę,
 88 3|           własnych spod równika.~ ~Lecz nie... Sybirski będę...
 89 3|        ważę te bibuły~I pergaminy; lecz chcę iść w zawody~Z przodkami,
 90 3|          Niedoświadczony jeszcze - lecz gorący". -~ ~Gdy tak przemówił,
 91 3|         będzie jakoby stoletnie...~Lecz nie... O Boże! nie słuchaj,
 92 4|             Usłyszy wtenczas sąd - lecz przed Chrystusem~Zapłaci
 93 4|         przy wodzie błękitnéj...~ ~Lecz w owe czasy któż jednę godzinę~
 94 4|  wulkanicznych szczytów,~Cierpię - lecz jeszcze gardzę. I ten ścięty~
 95 4|         harfę wziął niepokalaną.~ ~Lecz późno! późno już! Gdzie
 96 4|          te smętne, stracone~Mary. Lecz nieraz, kiedy mi zakracze~
 97 4|       skutek rzeczy, w rąbaninę.~ ~Lecz wpadłszy muszę kończyć.~
 98 4|         Nie będziesz temu wierzył, lecz ja - wierzę.~ ~"Przepowiadając
 99 4|       słońca, nie widzieć błękitu,~Lecz tylko w każdéj chwili widzieć
100 4|           do ust były podniesione,~Lecz ksiądz podstawił pod usta
101 4|        bocian, co nigdy nie siada,~Lecz wyciągnąwszy dziób jak włócznię
102 4|          złamany~Dąb i bez liści - lecz mi serce skacze,~Kiedy na
103 4|    Kropelka, ani biała, ni różana,~Lecz każda waży i ważąc wyjedna~
104 4|       czynem skończyć żywot chory,~Lecz uleczeni przez trucizn użycie,~
105 5|           już dla Znicza kadzidło,~Lecz kawał sarny; - już nie dawne
106 5|            nie dawne runy~Śpiewał, lecz diabła żmujdzkiego straszydło~
107 5|         dasz - marzyłem młodo...~ ~Lecz teraz tracę nadziéję. Niestety!~"
108 5|          łapę niedźwiedzią,~Albo - lecz sposób ten porównań stary~
109 5|           końca nie trafię i ładu;~Lecz rozmaitym będę dla przykładu.~ ~
110 5|           bóg na tylnych łapach.~ ~Lecz czy ta czaszka zjedzonego
111 5|           puścił znów antropofaga.~Lecz odtąd pies był dziwnie zamyślony~
112 5|              Nie rzekła na to nic; lecz zamyślona~Wstała, cmuknęła
113 5|       która nie jest do dna~Białą, lecz w liści kryształowéj czarze~
114 5|         trawy jak delfin wychodzi,~Lecz cały na wiatr wyskoczyć
115 5|      płakać nie umiałbym szczerze,~Lecz z nimi taniec po dolinach
116 5|      kawałki spadały...~Jam zbił - lecz cóżem dziś u ludzi zyskał?~
117 5|             że w sławę płyniemy...~Lecz rzekł: "Niech idzie tam,
118 5|             ty nie jesteś Zniczem.~Lecz choćbyś Bogiem był - ja
119 5|        umarłych kości...~Kocham... lecz jestem bez łez, bez litości~ ~
120 5|         tak się żegnają nie wrogi,~Lecz dwa na słońcach swych przeciwnych -