Piesn

 1 1|     wzdychać niewzajemność,~I stać, tak jak ja, pod ciemnym jesionem,~
 2 1|          czara ze śmiercią Sokrata,~Tak dobrze, wiernie wykowana
 3 1|        Czarnecki z kolczugą...~Ach, tak jak późniéj nasz sejmowy
 4 1|           wyszedł z domem...~ ~Ach, tak jak sztaby, klub i wszyscy
 5 1|             konia spadł na ślazy,~I tak bohater zbył swojego sługi -~
 6 1|             Smaga po zadzie konia i tak leci~W srebrnéj koronie
 7 1|            na to?~Gdybyś przez babę tak suchą! fatalną!~I - nie
 8 1|             w diabła i w Tatara".~ ~Tak mówiąc, za swą Diwą szedł
 9 1|        małżonkiem.~ ~Lecz u Polaków tak: ciągną jak słomki~Za oczkiem
10 1|            i miną.~ ~Lecz u Polaków tak: widziałem całe~Przy jednéj
11 1|           rączęta niebiałe,~A złość tak wielką w sercu jak Medea,~
12 1|          źle tym,~Z rozpaczy kończą tak jak Werter w Götym.~ ~Więc
13 1|           los panny Anieli.~Chociaż tak piękna jak żadna śmiertelna,~
14 1|           ciebie samego~Ubrałam się tak w kwiaty - po kolana.~Prawda,
15 1|        kolana.~Prawda, że dobrze mi tak bez zawoja? -~Ja nie ubrałam
16 1|          Tyś mię opuszczał w chwilę tak okrutną!~Ja przebaczyłam
17 1|            że się chyliła do truny,~Tak nawet małe usteczka jaskrawe~
18 2|        złotym wylewa strumieniem,~A tak powoli léje i łagodnie,~
19 2|           dla Abdul Meszyda". -~ ~- Tak jest: obaczysz, lecz trzymaj
20 2|           prawy! jakem Polak prawy!~Tak pragnę córkę twoją uszczęśliwić,~
21 2|         nieco był po piciu krzywić;~Tak wyciągnąwszy blisko wina
22 2|             na szczęśliwość naszą!"~Tak mówiąc teścia przyszłego
23 2|     Ostatnie, słodkie słowo: "Niech tak będzie".~ ~Gadając ręce
24 2|             że mu sen mary napędza,~Tak dziwną była ta cisza okolna,~
25 2|      muzykalny wieczór i wieczerzę.~Tak trudno było pomiarkować
26 2| Dzieduszycki zajęczał po cichu,~Ale tak jęknął jak człek, co umiera.~
27 2|             Jowisz oburzony chwalił~Tak olimpijskim na twarzy wyrazem.~
28 2|          pęknionych,~I Filomelę, co tak jak J. B. O.,~Ów londyńczyków
29 2|         chcących spać arystokratów,~Tak że go wszyscy dają do stu
30 2|              Takich dwa, a me serce tak zatwardzą,~Że nezabudką
31 2|  najtajemniéjszéj kaplicy stojąca -~Tak jesteś, gdy cię żaden wiatr
32 2|           się jaskrawie~I syczał, i tak jak oko szatana~Spojrzał
33 2|       szatana~Spojrzał z błękitu, i tak jako pawie~Piór płomienistych
34 3|            jasnéj życia wiośnie~Być tak samotnym jako pan Kazimierz;~
35 3|    przyszłość czytał, ~I widział ją tak uwitą jak wianek~Z dni szafirowych,
36 3|             śmiałych,~Zacząłem epos tak, jak śpiewak Troi:~Większą -
37 3|          swój liść chowają dusze.~ ~Tak długim, czarnym, mrówczanym
38 3|       barskie się łyskały krzyże.~I tak, co miałby wystąpić jak
39 3|             w stepach gołębnikiem?"~Tak myśląc zdjął je i trzymając
40 3|             lot przemienia dziwnie:~Tak owe białe gołębie, przeciwnie,~ ~
41 3|            wioski będzie przychód -~Tak młodość wszystko stroi w
42 3|          urosły~Iluzje - na co dziś tak wrzeszczą posły.~ ~Beniowski,
43 3|            na wrogi~I jął ich rąbać tak, że poszli w nogi~ ~Oprócz
44 3|         zamknięte, żal mię~Brał, że tak naszych żon nie zamykamy~
45 3|          jego wnętrze wypróchniałe.~Tak był szeroki, że mógł być
46 3|          wodzów chwałę~I dzieli się tak cudownie i sztucznie~Jak
47 3|            ryb Chrystusa ucznie -~ ~Tak że zostanie i zbiorą z ostatka~
48 3|  Okruszynami sławy. Rzecz to rzadka~Tak zły apetyt! w ludziach tak
49 3|          Tak zły apetyt! w ludziach tak czerwonych!~Ale że to jest
50 3|       Skrzydłami siekąc w powietrzu tak silnie,~Jak piskorz kraje
51 3|          ogniu mórz zniknąć gotowy,~Tak piękny! w skały ukryty i
52 3|         prowadzi dziwnie boża ręka,~Tak dziwnie! - że mi serce wre
53 3|             krzyża swojego krzyknął tak - a wasza~Pierś to pojęła,
54 3|          stada~Mówiąc do nieszczęść tak - jak anioł gada.~ ~Przez
55 3|               lecz gorący". -~ ~Gdy tak przemówił, ksiądz Marek
56 4|             Moskal i diabeł, że się tak kłócicie~I zostawiacie Bar
57 4|           Była to godzina,~W któréj tak miło pójść nad jasne zdroje,~
58 4|           Któż miał czas marzyć, że tak wszystko minie~Jak kwiat
59 4|           dzika,~Którą ja lubię, że tak pełna gwaru,~Że czasem jak
60 4|            Delill[e]a stylem - styl tak sturczą~Poeci, że dziś gwałtem
61 4|          większą w ogień skoczą..."~Tak mówiąc patrzał, jak chcąc
62 4|    skoczywszy na stronę,~Dał szacht tak płytki koniowi nad głową,~
63 4|           konia z rycerzem do góry,~Tak pomięszała go - że strzelił
64 4|      błękitowi.~ ~I błękit ją wziął tak zrównoważoną,~Z rozciągniętymi
65 4|            jego tą szablą turecką".~Tak mówiąc strasznie miał marsową
66 4|       zapachem,~Woniami, które były tak urocze,~Gdy w Anielinkach,
67 4|            u nóg nie padł konający:~Tak byłeś blady przy gwiazdach
68 4|               Pomnisz, żem wtenczas tak jak dziecko jękła,~Chwytałam
69 4|          wschodzi z wieńcem~Chmur i tak wstydzi mnie, że nie wiem
70 4|        przed nim łza gorąca toczy~I tak rumieni mnie jak twoje oczy.~ ~"
71 4|           Nie, ty nie możesz zginąć tak jak oni,~Których nie kocha
72 4|        drogę w chmurach rozpowiada.~Tak jeśli cię duch Chrystusa
73 4|            Czuł się przéjęty. Będąc tak ognisty,~Z ręku księdzowskich
74 4|            ogień léje nieustanny.~I tak jak łabędź ognisty przelata,~
75 5|            Teraz, kiedy go prowadzą~Tak materialne gusta, moja muza~
76 5|             kurhany" - mówi Sawa.~ ~Tak mówiąc leciał. A zaś nimfa
77 5|         brytan.~ ~Więc go potrzymał tak, potém zmiękczony,~Na wolność
78 5|           każdą osobą.~Bogdajbyś ty tak, gdy się będziesz żenił,~
79 5|          Jeśli ty mówisz, że miłość tak trudno~Zyskać - kto w grobie
80 5|            nudno~Spać na kamieniu!" Tak mówiła śpiewna~Ta czarodziéjska,
81 5|         jest, a po pas - gadem.~ ~I tak się wojsko przez burzany
82 5|         ogromny sumów lub łososi.~I tak się jako wąż żelazny snuło,~
83 5|            Błękitnych polach, gdzie tak smutno duszy,~Kiedy przeleci
84 5|      jeszcze, w głowę tnę piorunem,~Tak jakem wczora go w piersi
85 5|            jemu ciskał;~A wszystkie tak grzmią jeszcze jako skały,~
86 5|        słowo, co jak piorun błyska.~Tak mówiąc - ja syn pieśni!
87 5|        duszy porze.~Bądź zdrów! - A tak się żegnają nie wrogi,~Lecz