Piesn

 1 1|         przewodem~Ja sam wędrówkę już odbyłem śliczną!~I jestem
 2 1|         siłę grotów.~Czekajcie! - już pieśń zacznę - jużem gotów.~ ~
 3 1|          przyszłości, krzyknęła:~"Już ty nie wrócisz! i stopy
 4 1|          mówię więcéj, bo mój rym już kwili~I łzami się już zalewają
 5 1|         rym już kwili~I łzami się już zalewają wargi!~Lecz gdyby
 6 1|   Rozmarzonego. A nim się obudzi,~Już w jego oczach, jak w mglistym
 7 1|          mi się poemat uda,~Że mi już muza swoich łask użycza;~
 8 1|         ekonom.~ ~Na niezgrabnego już masz patent - a ja,~Rycerzu,
 9 1|        poeci ją rymami zaszczycą:~Już jéj nie nazwie nikt w pieśni
10 1|          krusz mi~Serca - mój los już zapisany w niebie!~Ja kocham
11 1|         wuja Sosenkę~Przekabacili już na swoją stronę.~Płakałam -
12 1|            Gdyby nie Diwa, byłbyś już daleko.~Gdzieżeś ty jechał? -
13 1|          okrutną!~Ja przebaczyłam już - ale mi smutno.~ ~"Czy
14 1|         mię jeszcze?"~ ~Beniowski już był na kolanach; w dłonie~
15 1|   nadzmysłowe.~ ~Nie podobało się już w Balladynie,~Że mój maleńki
16 2|       rozpędza trwoga;~Ona umarła już. - Jest częścią Boga,~ ~
17 2|         mów! - Jest to przestroga~Już nie Szekspira; na tym fundamencie~
18 2|        zdrożne,~O których książki już mówią nabożne.~ ~Za takie
19 2|        tysięcy.~Tu nie mam więcéj już rymu na "odyzm",~Co od włoskiego "
20 2|          wiesz ty,~Że on być musi już przéjęty skruchą?~On jest
21 2|        chmurach się kryją. - Więc już rozumiecie,~Że Dzieduszycki
22 2|   odpowiadał nic, bo przez półowę~Już spał - a wreszcie nie chciał
23 2|        pacierzy jął ręce układać;~Już się był począł przez słowa
24 2|   uśpionego na pół serca wkradać,~Już widział uśmiech, co poprzedza
25 2|          jęk - wzrok karmelity.~ ~Już dawno by się był skokiem
26 2|         rozpłomienionych.~Zresztą już Ursę mam z Kasyjopeą,~Mam
27 2|           zatwardzą,~Że nezabudką już ani bławatkiem~Nie da się
28 2|            płacze, słowa, łkania,~Już się rozeszli - rzecz skończona -
29 2|         horror!~Miłość przechodzi już w pamiątek kolor...~ ~W
30 2|       sadzawką nasza młoda panna,~Już zadyszana stanęła poprawić~
31 2|          to wrzask daleki,~Którzy już doszli byli do piwnicy.~
32 2|              Anieli zdało się, że już odkryta,~Że już ją widzi
33 2|           się, że już odkryta,~Że już ją widzi ojciec, jéj dugena,~
34 2|           róża w ogniu, i falena;~Już zdało się jéj, że świat
35 2|           Ale spojrzawszy na nich już nie drżała,~Już wyglądając
36 2|           na nich już nie drżała,~Już wyglądając dumnie jak Rzymianka,~
37 2|          okiem jędzy~Utonął teraz już w dziéjów odmęcie;~Ale są
38 2|            Wiedząc, że duszę tę - już diabli biorą.~ ~Wtenczas
39 3|         czego korzystam ja i dwie już dramy ~Piorunem bardzo skończyłem
40 3|         dni szafirowych, złotych; już się witał ~Ze sławą przyszłą
41 3|         nadzwyczaj - miłośnych.~ ~Już widział dziesięć przynajmniéj
42 3| ważniéjsze rzeczy radzi muza.~Oto już słyszę z daleka pukanie~
43 3|           gazety redaktor.~ ~Lecz już nareszcie zbierał się do
44 3|          upiec ptaszki.~ ~Znieśli już bowiem wkoło suchych liści~
45 3|     oczeretów, jałowców i cierni;~Już jeden krzesał ognia, który
46 3|         cierń zajęty pali,~Że się już ogień wiesza na konarze~
47 3|           mija. -~Widzę, że daléj już pisać nie można,~Bo opisowość
48 3|         mój bohater będzie czuły;~Już to nie będą moje rytmy wieszcze,~
49 3|          chce~I żadną serca żądzą już nie łechce.~ ~Ambicja serce
50 3|      wykradła,~Séjm się nie kocha już ani też gminy;~Zbiorowa
51 3|         viator!"~Wtenczas ratunku już ze śmiercią nie ma;~Zatrzyma
52 3|           korzystam przestróżek~I już nie ody piszę ani hymny,~
53 3|        poruszy,~W modlitwie nigdy już nie znajdzie słowa,~Które
54 4|  niepokalaną.~ ~Lecz późno! późno już! Gdzie są słuchacze?~Czy
55 4|         nocy (styl Delill[e]a).~ ~Już więc ksiądz Marek (tu mnie
56 4|          Przypieczętować chciał - już lak naczubił,~Już... już...
57 4|        chciał - już lak naczubił,~Już... już... Wtem szable mu
58 4|          już lak naczubił,~Już... już... Wtem szable mu po oczach
59 4|     chodził na korkach.~ ~Wycelił już więc prosto, w same czoło,~
60 4|     prosto, w same czoło,~I palec już giął - gdy nagle... o dziwy!~
61 4|       złowrogi;~Nim się obéjrzał, już na siodła brzegu~Stojąca
62 4|         blady jak duch o północy,~Już nie uważał na księdza gawędę,~
63 4|          Troi,~Jak na śmiertelnym już był karawanie~Pan Dzieduszycki,
64 4|      drzew i kłosów,~Myślałam, że już ginę z światłem, z echem~
65 4|           rozpacze.~Wolałbym może już w grób... jak złamany~Dąb
66 4|           leci ode mnie echowa...~Już pożegnałem cię - jeszcze
67 5|          gdy raz wieczorem,~Kiedy już księżyc wstawał zamyślony,~
68 5|   trójnogów~ ~Wieszał... ach! nie już dla Znicza kadzidło,~Lecz
69 5|     kadzidło,~Lecz kawał sarny; - już nie dawne runy~Śpiewał,
70 5|          Poganko!~A co? straciłaś już twój srebrny wianek?...~
71 5|          prosi;~Ambrozji słodkiéj już zabrakło w krużu.~A więc
72 5|     Litwinem mię chwycą w pazury.~Już przypomniawszy gniazdo me
73 5|      królewski! -~Padłem. - A tyś już następował z bliska~I nogą