Piesn

 1 1|           Za trzech ludzi czuł - a więc żył potrójnie.~ ~Wioseczkę
 2 1|           ruchomy~Nie zna pokoju - więc życzenie próżne!~Niechaj
 3 1|           życzenie próżne!~Niechaj więc włażą w zakrwawione domy,~
 4 1|         Wirgilla hirkańska.~Jechał więc smutny rycerz; za nim baczny~
 5 1|           szperką, a głazy~Ludźmi. Więc jako żona Eneasza -~Został
 6 1|           muza swoich łask użycza;~Więc daléj! wieszczów galopem
 7 1|           w kształcie wiedźmy. -~ ~Więc, jak powiadam, zrównały
 8 1|          trzema czerwonymi żyły.~A więc rozmyślał, czy z konia zeskoczy -~
 9 1| indywidualną~Dbasz wielce - co byś więc powiedział na to?~Gdybyś
10 1|       godność boli?~ ~Nie wiesz? - Więc sobie zamawiam twą łaskę~
11 1| ważniejszych sądzenie. -~Beniowski więc wpadł w szatańską zatrzaskę,~
12 1|         ibisa rękę wnet uścisnął.~"Więc ty Irydą jesteś, a Junoną~
13 1|       zaćmi.~ ~Lecz do powieści. - Więc na progu stała~Panna Aniela,
14 1|          tak jak Werter w Götym.~ ~Więc z drugiéj strony w tym jest
15 1|           w sam łeb - Witwickim.~ ~Więc dziękowałem Bogu, że spod
16 1|        wrzeszczy.~ ~Podziękowawszy więc Bogu, że tylko~Dostałem
17 1|           długa,~Dygresje - nudzą; więc, mój czytelniku,~Spróbuj,
18 2|           Kozaczyźnie.~ ~Chciałbym więc rozciąć jeden z dawnych
19 2|           przemienić w gadułę.~ ~A więc do zamku wracam, gdzie Starosta~
20 2|            ludzi wielka chłosta! -~Więc się rozeszli woląc sen -
21 2|            słowa;~Wallenrodyczność więc - jest to rzecz nowa.~ ~
22 2|            W chmurach się kryją. - Więc już rozumiecie,~Że Dzieduszycki
23 2|         spływa,~Dlatego że piał. A więc wszystkie zmazy~Pan regimentarz,
24 2|            łudzi.~ ~Ów pan układny więc siedział przy stole,~Przy
25 2|       lichwą i z wypłatą.~Siedział więc zimny, lecz trochę się puszył,~
26 2|         gwiazdy na nerwy -~Miesiąc więc w oknie stał, dziwne łoskoty~
27 2|           swoją małość i powagę.~ ~Więc co miał w oczach skier,
28 2|            czuje,~Że opór próżny - więc kapituluje".~ ~Na to Starosta
29 2|          panu Pułaskiemu.~Słusznie więc teraz zbladł jako jarzęce~
30 2|           głowa~W papier utkwiona, więc jak piorun chyża,~Wyrywa
31 3|            nagiéj się poezji boi -~Więc rzecz, co działa się tam
32 3|         wierszem Tassa.~ ~Wierszem więc Tassa o czterdziestu czterech~
33 3|            o Feniksie.~ ~Atakowano więc Bar, gdy nad Barem~Beniowski
34 3|        Większą bezpieczność. Jedna więc ofiara~Polskiego miecza,
35 3|            konarze~Suchego dębu; a więc cięciem stali~Odrąbał gałąź,
36 3|            łakoma~Ciała ludzkiego; więc - o! myśl szalona! -~Beniowski,
37 3|          prawda mię epiczna więzi,~Więc nic nie tworząc z ognistéj
38 3|           pachnie gorzki piołun. - Więc mój rycerz~Stał - jakby
39 3|        homeryczny zdębi.~Stwórzcie więc myślą panią dwóch gołębi;~ ~
40 3|            brzmiała inna struna. - Więc przekryślę~Te strofy. -
41 3|          że mi serce wre i pęka.~ ~Więc, polityczne moje falanstery,~
42 3|           był i pan Sawa.~ ~Ku nim więc moja nimfa srebrnéj cery~
43 4|           Krasickiego bajek...~ ~A więc niech wszystko mija! - Wstańcie,
44 4|         kompanii grzecznéj.~ ~Stoi więc w dębie moja mołodyca~Ze
45 4|      więcéj elegancji -~ ~Ożeniona więc świeca z laską laku,~Wydała
46 4|            styl Delill[e]a).~ ~Już więc ksiądz Marek (tu mnie nie
47 4|            jak dagerotyp.~ ~Co się więc działo zewnątrz, to się
48 4|    nadjechał na nie Sawa twarzą.~ ~Więc się na białym wydawał rumaku,~
49 4|            kulę czymś czerwonym.~ ~Więc pewnie by ją był duszy oczyma,~
50 4|            wpadłszy muszę kończyć.~Więc pan Sawa lewe przymrużył
51 4|          na korkach.~ ~Wycelił już więc prosto, w same czoło,~I
52 4|    centaurowie,~Przypomnieć musiał więc o Déjanirze~I miał na twarzy
53 4|       grobie~Odpoczywając. - Lećże więc bez końca,~A będziesz chodził
54 4|      ogniem śpiewa - imię Boga.~ ~"Więc że i starość jeszcze jowiszowe~
55 4|        hańbę ojczyzny zmarszczone;~Więc jeszcze wstrząsa te pola
56 4|          zbawienia koronę...~Także więc krwawym was obmywam chrzeatem!~
57 4|     wyjedna~Światło wieczyste. Idź więc w imię Pana!~A byłaby też
58 4|         Łez nie znalazła. - Bądźże więc tą wodą~ ~"Ochrzczony teraz
59 4|           oboje - myśląc.~ ~Z taką więc ciszą i z taką powagą~Wéjdziemy
60 5|           mi rymami dłużną;~Z tego więc poszło, że pisałem prozą,~"
61 5|            właśnie, że był głodny.~Więc jak astronom gwiazdy wynalazkiem~
62 5|          trąci i złoconą miedzią -~Więc prosto, bez gawędy i odwleczeń:~
63 5|          mowy polskiéj w grobie.~ ~Więc nie mieszajcie mi się tu,
64 5|           nic - milczący brytan.~ ~Więc go potrzymał tak, potém
65 5|          wolę nie dochodzić wcale.~Więc do powieści. Sowa wszedł
66 5|        któż jest doskonały? -~Pies więc i grota, koń, gołębie, trzoda;~
67 5|            już zabrakło w krużu.~A więc żegnajcie! na stepowym wzgórzu,~ ~
68 5|           On jest Bogiem!~ ~Gdzież więc ten człowiek, który jest
69 5|      odkryłeś mi się, mój rycerzu?~Więc teraz z mieczem pod ciebie