Piesn

 1 1|         Na drugą wioskę et si non mi noces,~Fortuna - z wioską
 2 1|      zamiast bicza -~Tu widzę, że mi się poemat uda,~Że mi już
 3 1|          że mi się poemat uda,~Że mi już muza swoich łask użycza;~
 4 1|          obłok piorunowy,~A piąte mi koń w stepach przyniósł
 5 1|       narodowy,~Poetów wszystkich mi uczyni braćmi,~Wszystkich -
 6 1|         sanskryckim,~A potém dała mi w sam łeb - Witwickim.~ ~
 7 1|               Ty wyjeżdżałeś! tyś mi nie powiedział!~Ale me serce
 8 1|       miłośnym szpiegiem.~Nie mów mi, że jest między nami przedział~
 9 1|   Straciłeś cały majątek? - i cóż mi ~Majątek? ludzi sąd? - ja
10 1|           chcę - a nie twych dusz mi~Potrzeba - pójdę o żebranym
11 1|           chlebie.~Nie odpowiadaj mi na to, nie krusz mi~Serca -
12 1|    odpowiadaj mi na to, nie krusz mi~Serca - mój los już zapisany
13 1|         kolana.~Prawda, że dobrze mi tak bez zawoja? -~Ja nie
14 1|         Ja przebaczyłam już - ale mi smutno.~ ~"Czy ty nie ufasz,
15 1|         nieba!~ ~"Myślałam, że ty mi dodasz nadziei" -~Tu wypuściła
16 1|        Anieli... Tu proszę~Włożyć mi wieniec Petrarki na skronie,~
17 1|         Sybir sam, realnij,~Gdyby mi braknął gorzki chleb powszedni,~
18 2|       Dalibóg! nie wiem sam, skąd mi się wzięła;~Długo po świecie,
19 2|        rym rozserdeczni.~Od serca mi jéj wiało tyle woni~I tyle
20 2|           woni~I tyle światła, że mi dziś słoneczniéj -~Chociaż
21 2|        dziś słoneczniéj -~Chociaż mi zegar teraz północ dzwoni -~
22 2|         nią skrzydła chyże -~A tu mi ręce zawiążcie na głowie~
23 2|         droga?~Widzę, że wszystko mi stoi na wstręcie,~Nawet
24 2|       twoją uszczęśliwić,~Wierzaj mi i bądź, Starosto, łaskawy!"~
25 2|          nawet moich kościów".~Tu mi czytelnik zapewne daruje~
26 2|     poezja gotowa - Romeo!~Pożycz mi twoich słów rozpłomienionych.~
27 2|         wyprowadzić w pole,~Chyba mi posag położą na stole.~ ~
28 2|     wyklnę Kapitołu!~Córko, podaj mi papier - kozak, świécy! -~
29 3|            Bóg sam wie tylko, jak mi było trudno~Do tego życia,
30 3|          trudno~Do tego życia, co mi dał, przywyknąć;~Iść co
31 3|       dziś, co o was myślę!~Gdyby mi teraz w serca mego tętnie~
32 3|     przekryślę~Te strofy. - Dusza mi zagrała smętnie,~Śmiechu
33 3|           ręka,~Tak dziwnie! - że mi serce wre i pęka.~ ~Więc,
34 3|          moje falanstery,~Bądźcie mi zdrowe! - I wy, co bez głowy~
35 3|        bez miecza rycerze,~A choć mi serce pęka - śmiech mię
36 3|          tą myślą umiera.~Chociaż mi serce pęka - śmiech mię
37 3|         Słyszycie? Pękło. - Teraz mi węzgłowiem~Jedno kobiece
38 3|           się komedia gra. - Może mi przyjdzie~Grać inną: wtenczas
39 3|   świecące księżycowo w korze~Zda mi się pełne widm, pokus i
40 4|      cnoty,~Jest dzisiaj... każdy mi to pewnie przyzna,~Kto w
41 4|        miał więcéj litości,~Gdyby mi nawet w krew nie przeszła
42 4|          Mary. Lecz nieraz, kiedy mi zakracze~Orzeł lecący na
43 4|           na słońce czerwone,~Zda mi się, że to jakaś dusza bratnia~
44 4|         zeń zrobię olbrzyma;~Byle mi tylko czytelnik przebaczył,~
45 4|      jesteś dziecko!~Tę miniaturę mi dała dla ciebie~Córka Starosty
46 4|         by ją schował skrycie,~Aż mi ją przyjdzie na myśl oddać
47 4|       przenikniona strachem,~Abyś mi u nóg nie padł konający:~
48 4|    kwiatowi białemu~Podobna, póki mi był oblubieńcem~Chrystus. -
49 4| Uśmiechnij się słońcu złotemu,~Bo mi się przed nim łza gorąca
50 4|          pełne serce moje!~Smutno mi rzucać te miéjsca, te stawy!~
51 4|        będę - niewidoma.~I wprzód mi serce niż ciebie zabiją.~
52 4|           staréj wróżki Diwy,~Czy mi Bóg ciebie zachowa i wróci.~
53 4|             Przepowiadając mówiła mi stara,~Że widzi ciebie w
54 4|         od zmroku do świtu. -~Zda mi się nawet, że w jakiéj potrzebie~
55 4|       misją dam waćpanu.~ ~"Piszą mi - że tron odzyskał khan
56 4|          burze i bałwany.~ ~"Ufaj mi, synu! jeśli wytkniesz sobie~
57 4|    złamany~Dąb i bez liści - lecz mi serce skacze,~Kiedy na działo
58 4|       Muza mdleć zaczyna -~Dajcie mi bursztyn i róże, i wina!~ ~
59 4|        tęskne i prorocze,~Wtóruje mi znów szumiąc liść jesienny.~
60 5| barszczowych uszów; o nagrodo!~Że mi ją kiedyś dasz - marzyłem
61 5|           tryjolety,~Muza została mi rymami dłużną;~Z tego więc
62 5|           dla przykładu.~ ~Chodzi mi o to, aby język giętki~Powiedział
63 5|     grobie.~ ~Więc nie mieszajcie mi się tu, harfiarze,~Którym
64 5|        pójdę w step Bojana,~Gdzie mi śpiewają kwiaty i żurawie:~
65 5|           Włoch bił, bił! Oj! łza mi rozchyla~Palce, gdy myślę,
66 5|          na harfie kładnę,~Wstają mi z grobu mary, takie ładne!~ ~
67 5|      prowadzi.~ ~Ha! ha! odkryłeś mi się, mój rycerzu?~Więc teraz
68 5|        myśli czarnoksięstwo!~Choć mi się oprzesz dzisiaj - przyszłość
69 5|         jéj nie zbawi męstwo.~Bóg mi obronę przyszłości poruczył: ~