Piesn

 1 1|         nieraz siwy rybak skłoni,~Gdy go na stawie ogarnie ciemnota,~
 2 1|    wiedźmy jak liść wielki klonu,~Gdy sczerwieniéje, lub jak mówi
 3 1|         dzisiaj są starymi panny,~Gdy na rozstajnéj drodze jaka
 4 1|           kochana~Panna Prakseda, gdy chodzi w zapasy~I chce traktować
 5 1|     daleko.~Gdzieżeś ty jechał? - gdy mię ból nieźmierny~Dręczy -
 6 1|          mię przed ołtarze wleką,~Gdy nie zostanie nic, jak się
 7 2|         często częstuję tabaką,~A gdy kichają, ja zaczynam odę,~
 8 2|          słońca i nad słońca.~ ~A gdy się w drogi zatrzyma półowie,~
 9 2|        Znowu błądzę~Jak Telimena, gdy wyszła na grzyby,~A zbiera
10 2|      Patrzcie, jak serce wesołe - gdy pęknie!~ ~Szczęściem, że
11 2|       licom~Pozwólcie - zwłaszcza gdy chłopiec-podlotek~Zazdrości
12 2|      kotów.~ ~Dlatego kochał psy; gdy gardło zalał...~Pozwolił
13 2|         być bezpieczny,~Zwłaszcza gdy ujrzał twarz żółtą, wąsatą,~
14 2|       Donżuana widział na operze,~Gdy trupa ziemia puściła otwarta~
15 2|            Co ekonomów są laurem. Gdy taki~Rój czapek i rój północnych
16 2|     kaplicy stojąca -~Tak jesteś, gdy cię żaden wiatr nie trąca.~ ~
17 2|           u Bogarodzicy -~A wtem, gdy wzniosła do nieba powieki,~
18 2|         patrzą na trupa i wyją!~ ~Gdy padł, rąk własnych sczerwieniony
19 2|   wyciekła z rąk regimentarskich,~Gdy mu przybito do rąk wyrok
20 2|       oczyma;~Nagle jak człowiek, gdy ujrzy, że gołą~Zbójca siekierę
21 3|      samotnym jako pan Kazimierz;~Gdy świat przed tobą w nieskończoność
22 3|          w nieskończoność rośnie,~Gdy wszystko tęczą, lecz czego
23 3|        tym świecie, ale drzymiesz~Gdy zgaśnie, wtenczas zaczynasz
24 3|  Kreczetników kazał~Bar atakować, gdy po wioskach wszędy~Lud się
25 3|   Feniksie.~ ~Atakowano więc Bar, gdy nad Barem~Beniowski się
26 3|    Gwiźnie - i znów się prostuje, gdy minie,~Tu garść Kozaków
27 3|          burza błyskała czerwona,~Gdy oto nagle, prawie bez łoskotu,~
28 3|        duszą Elsler lub Taglioni,~Gdy udaruje ją car naszyjnikiem,~
29 3|       wabiły go skrzydłem.~ ~Lecz gdy bezmowne owe dwie istoty~
30 3|        sztyletami~Cezar, obwijam, gdy mię w serce rażą,~Ażeby
31 3|       światło takie jak w zawiei,~Gdy księżyc świeci w mgle -
32 3|       twarz - z tęczy odzienie.~ ~Gdy wszedł do dębu rycerz, cała
33 3|  czarodziéjskim rusałek kościele;~Gdy wkoło jary dzikie i odludne,~
34 3|        potrzeba dla zabawy gminu.~Gdy serce moje spod zasłon odchylę,~
35 3|      czyściéj lilia, pani stoków,~Gdy je wiatr zdrajca ku sobie
36 3|       jeszcze - lecz gorący". -~ ~Gdy tak przemówił, ksiądz Marek
37 4|       gwiazd lub pełnéj malwie...~Gdy starzec siedzi na orle lub
38 4|     początek był i koniec będzie,~Gdy śmierć na żaglach okrętu
39 4|         podobna do aniołów swaru,~Gdy błyskawicą letnią się odmyka~
40 4|       trochę, trochę mętne,~Nawet gdy w ciało się straszne obloką~
41 4|           sława,~Że nawet pannom, gdy sobie podchmielił,~Wystrzelał
42 4|         czoło,~I palec już giął - gdy nagle... o dziwy!~Jakoby
43 4|         kosy.~I stał, i patrzał - gdy z dębowéj groty~Wyszedł
44 4|            które były tak urocze,~Gdy w Anielinkach, pod słomianym
45 4|         sercu jakaś struna pękła,~Gdy się dotknąłeś usty moich
46 4|          glinie;~A nie lękaj się, gdy wiatr w oczy bije~Z błyskawicami.
47 4|      ogrodzie pustym będzie wyła,~Gdy księżyc pełny, jak srebrna
48 5|        Beniowski przebył Dniepr - gdy raz wieczorem,~Kiedy już
49 5|      straszydło~Krzyżem odpędzał, gdy biły pioruny.~Wybornie umiał
50 5|    błyskawicowym,~ ~Albo dewotka, gdy grzech jaki stary~Przypomni
51 5|           trafne litewskie ogary,~Gdy wpadną razem na łapę niedźwiedzią,~
52 5|     drugim. Lepiéj ją spamiętasz,~Gdy ich jak złota strzała Meleagra -~
53 5|  zwierzęca i dzika,~Zawiera bolu, gdy się uspokoi~I kraj przeszłości
54 5|         roi...~Wie, co czuł Sawa, gdy na łańcuch schwytan~Nie
55 5|            łza mi rozchyla~Palce, gdy myślę, jak ja była licha!~
56 5|          osobą.~Bogdajbyś ty tak, gdy się będziesz żenił,~Pierwszy
57 5|       twoję miłą zaczerwienił!~ ~"Gdy dawniéj w rękach i na linie
58 5|        kocham - lecę kochać!~ ~"A gdy się dowiesz, że w kurhanie
59 5|        rycerze,~Że nie śpi tyran, gdy łoże okrwawi~I z gniazd
60 5|    równiny -~Z hymnem wiatrzanym, gdy skrzydłami ruszy~Proch zakrwawionéj
61 5|     stepie, przy słońcu nieżywym,~Gdy wszystkich krzyżów mogilne
62 5| Błyskawicowe jest ogromnéj miary!~Gdy warstwy ziemi otwartéj przeliczę~
63 5|           i Lud pójdzie za mną!~ ~Gdy zechce kochać - ja mu dam
64 5|          przeze mnie kląć będzie;~Gdy zechce płonąć - ja będę