Piesn

 1 1| Antychrystka...~Albowiem wszystkie te pomysły pańskie~Nie katolickie
 2 1|       myśli bał się;~Polubił nawet te posągi w bieli,~Te groty
 3 1|           nawet te posągi w bieli,~Te groty od lamp różane - i
 4 1|            stromy,~Kiedy czytelnik tę górę omija~I woli prosty
 5 1|     wypchnęła,~Będzie świątynią, a te ciche świerki~Pójdą na krzyże
 6 1|       ciemny las, na dębów słuchy,~Te drżały bijąc skrzydłami
 7 1|         głowy rycerz wlepił oczy~W tę rękę z trzema czerwonymi
 8 1|              do pasieki.~ ~Pasiekę tę znał dobrze i te skały,~
 9 1|           Pasiekę tę znał dobrze i te skały,~I tę ścieżeczkę,
10 1|          znał dobrze i te skały,~I tę ścieżeczkę, pełną rudéj
11 1|              Poznał ją rycerz i za tę czerwoną,~Za tę ibisa rękę
12 1|        rycerz i za tę czerwoną,~Za tę ibisa rękę wnet uścisnął.~"
13 1|         szablą świsnął~I odciął ci tę rękę, Diwo stara.~Drugi
14 1|            jest niejaką prawdą, bo te mary~Jedne się rodzą z serca,
15 1|          słomki,~Lub wędkę rzuca w te rybek girlandy,~Które za
16 1|        sześć psalmów Bojana,~Bobym te wszystkie katolickie kwasy~
17 2|      wielki tom napiszę w lecie,~A te zostaną pieśni jako proba~
18 2|       zakryć lice;~Wstydzi się, że tę myśl wzięła od czoła,~Nie
19 2|        dobrą stronę: anewryzmy -~ ~Te dowodziły, że miał serce. -
20 2|            amanty.~Czuliście kiedy tę łzę lodowatą~Przy pożegnaniu,
21 2|   pożegnaniu, ciężką jak brylanty?~Te słowa: "Pójdę i skonam za
22 2|           kratą!"~Czyście słyszeli te słodkie kuranty~Grane przez
23 2|           Panna Aniela myśląc, jak tę psotę~I te wycieczki będzie
24 2|      Aniela myśląc, jak tę psotę~I te wycieczki będzie ubierała~
25 2|          wyszło spod papieru, obie~Te ręce zdrajca położył na
26 2|          pokorą,~Wiedząc, że duszę tę - już diabli biorą.~ ~Wtenczas
27 2|          krzyknął:~"Ja egzorcyzmem te szatany zwalczę...~Co ty
28 2|     popłynie rzeka,~Gdzie stoję, a te góry palcem ruszę~I na Moskali
29 2|           chłostą~I gdyby nie ja - te komnaty złote~Byłyby dzisiaj
30 3|         leci?... On stoi.~ ~Ty sam te wiersze niesiesz w kraj
31 3|              Wlazłem jak w błoto w tę myśl pospolitą.~ ~Był czas,
32 3|            lecz przyjdzie czas, że te Herody, ~Przez których teraz
33 3|           dżuma, nie tęsknota, nie te bramy,~Na które patrząc,
34 3|      Aniołów w przepaść lecących - te chóry~On słyszał, gdyśmy
35 3|        Bogiem sami.~Nie zwiodły Go te królewskie purpury,~W które
36 3|            Głosy dla mojéj lutni - te cierpiące:~Milcz, serce!
37 3|        gryzącym zębie~Wolałbym niż tę sławę - te gołębie,~ ~Które
38 3|            Wolałbym niż tę sławę - te gołębie,~ ~Które dąb cały
39 3|        anioła;~ ~Ktokolwiek zważał te podmorskie świty~Oblewające
40 3|        panienką. - Dziewico!~Która te wiersze czytasz, czytaj
41 3|          struna. - Więc przekryślę~Te strofy. - Dusza mi zagrała
42 3|        duszą. Z bliskiego mię jaru~Te dwa gołębie sztuką prawie
43 3|         młody,~Niewiele sobie ważę te bibuły~I pergaminy; lecz
44 3| niebieskiéj korony!~ ~"Oto dziecko te oddaję w opiekę~Tobie, Dziewico
45 3|       Matko Boża!~Broń rzuconego w tę nieszczęścia rzekę,~Która
46 3|          morza.~Pozwól! że z niego tę cielesność zwlekę,~Która
47 4|            nie raczę~Gonić myślami te smętne, stracone~Mary. Lecz
48 4|        świeca z laską laku,~Wydała tę łzę, która z tajemnicy~Nie
49 4|            hrabio! jesteś dziecko!~Tę miniaturę mi dała dla ciebie~
50 4|       serce moje!~Smutno mi rzucać te miéjsca, te stawy!~Jeżeli
51 4|       Smutno mi rzucać te miéjsca, te stawy!~Jeżeli kiedy przywiodą
52 4|          dwoma plamkami zwalany.~ ~Te plamki do ust były podniesione,~
53 4|    podstawił pod usta szkaplerza.~"Te całuj" - krzyknął - "te
54 4|            Te całuj" - krzyknął - "te rany czerwone,~Które Chrystus
55 4|             godne ust rycerza,~Nie te kropelki łez gorzkie i słone,~
56 4| zmarszczone;~Więc jeszcze wstrząsa te pola stepowe~I wulkany z
57 4|    młodości wypowié?~Choć aniołami te strofy zaludnię,~Choć z
58 4|      kraina;~I w pieśń się patrzaj tę - co jest z opalów,~A więcéj
59 4|  elizéjskie bory;~My, cośmy ziemię tę widzieli nagą,~Przez piękne
60 4|   gotyckich, biały blask rozléje~W te - gdzieśmy niegdyś chodzili -
61 5|                Pomiędzy nami stoją te hramoty!~Aż przyjdzie rzeka
62 5|       pokaże~Swój rubinowy wstyd i tę konieczną~Białego kwiatu
63 5|             Ażeby weszła rozpędzić tę ciemną~Zgraję - i stanąć