Piesn

 1 1| doświadczenie! ty jesteś pancerzem~Dla piersi, w któréj serce nie
 2 1|             jesteś ciepłym pierzem~Dla samolubów; tyś gwiazdą rycerza,~
 3 1|          uszach od ludzkiego jęku;~Dla mnie, śród ciemnéj nocy -
 4 1|           prochem!~ ~Ale to próżna dla ciebie przestroga!~Ciebie
 5 1|          osiodłać dwa konie:~Jeden dla siebie, na drugim domowy~
 6 1|          nam tą myślą przesiąc,~Że dla niezgody słońc - królem
 7 1|            jest miesiąc.~ ~Lecz to dla innych wieszczów ta bez
 8 1|             prosta, dumna, czysta,~Dla zalotników zwyczajnych jak
 9 1|      strony w tym jest kompensacja~Dla tych, co dzisiaj są starymi
10 1|      Prosił. - Mój ojciec stał się dla mnie srogi~I guwernantka
11 1|                A tu, jak na złość! dla Dzieduszyckiego~Był bal. -
12 1|         ubrana?~Musiałam ubrać się dla ojca mego~W ten księżyc -
13 1|            W ten księżyc - lecz ja dla mojego pana,~Dla ciebie
14 1|           lecz ja dla mojego pana,~Dla ciebie tylko! dla ciebie
15 1|            pana,~Dla ciebie tylko! dla ciebie samego~Ubrałam się
16 1|       zawoja? -~Ja nie ubrałam się dla nich - ja twoja!~ ~"Lecz
17 1|       wzmianki -~Jak kwiat posłany dla pierwszéj kochanki.~ ~Pewnie
18 1|    gorących - biedni!~Tam nędzni - dla nas posępni, nadskalni,~
19 2|                w być zabawą,~Wyspą dla grubych naszych Sanczo Pansów,~
20 2|        Który chciał w trumnie mieć dla słońca szyby~I dla jaskółek...
21 2|            mieć dla słońca szyby~I dla jaskółek... Na co?... Znowu
22 2|           Wallida,~Aby Turkiem był dla Abdul Meszyda". -~ ~- Tak
23 2|       wannie,~Którą chciał sprawić dla konfederatów -~Ale o królu
24 2|        Zmarszczył się... i rzekł: "Dla Kozaka Sawy,~Który się bije
25 2|          słowik zapalonych,~Śpiewa dla chcących spać arystokratów,~
26 2|        scena~Byłaby bardzo przykra dla téj panny,~Gdyby to zamiast
27 2|            fałszywie;~Przygotowała dla ojca uściski,~Dla guwernantki
28 2|     Przygotowała dla ojca uściski,~Dla guwernantki podobne pokrzywie~
29 2|     Pocałowanie, jeden ukłon niski~Dla pretendenta do obrączki
30 2|            saméj przędzy~Winą się, dla nich ten rym i przeklęcie!~
31 2|             O! taka pościel będzie dla grzesznika,~Co jak ty patrzy
32 2|        wesoło,~Sawa, ogromny skarb dla pisoryma,~Pół-Kozak, a pół-szlachcic -
33 3|         często schodzę z wysokości~Dla własnéj sławy, pokoju, wygody; ~
34 3|         nie znalazłszy w nim nic - dla igraszki~Chcieli zapalić
35 3|      Pocieszająca myśl! - lecz nie dla cara,~Który wolałby może
36 3|         Lecz z mego życia poemat - dla Boga.~ ~On wie, On widział,
37 3|      ludzkie. - Lecz to nowe~Głosy dla mojéj lutni - te cierpiące:~
38 3|            zbiorą z ostatka~Siedem dla wojska koszów napełnionych~
39 3| Rozbłękitniło chropowate deski~Jak dla rusałki kościół lub Bogunki.~
40 3|        śmiechu!~Tyle, Ile potrzeba dla zabawy gminu.~Gdy serce
41 3|      potężny Boże!~Bo gotów jestem dla lepszego czaru~Rzucić na
42 3|         pół duszy,~A drugie tu pół dla szczęścia zachowa;~Oboje
43 4|            i ów wierszyk złoty,~Że dla niéj każda smakuje trucizna,~
44 4|      zobaczył,~Gdyby nie dziwne, a dla pisoryma~Miłe zdarzenie. -
45 4|      dziecko!~Tę miniaturę mi dała dla ciebie~Córka Starosty dziś,
46 4|           filiżanka z lawy;~Rzucam dla ciebie w nią maleńki kwiatek -~
47 4|          ta Ojczyzna biedna,~Gdyby dla ciebie, zginionego młodo,~
48 4|           mroźnym,~Miłością wielką dla nieszczęsnéj chwały~Czuł
49 5|       małego~I z miłości mu, a nie dla zapłaty~Służył, choć nosił
50 5|            Wieszał... ach! nie już dla Znicza kadzidło,~Lecz kawał
51 5|          ładu;~Lecz rozmaitym będę dla przykładu.~ ~Chodzi mi o
52 5|             Na serca, które zawsze dla mnie wstrętne -~Ja, co mam
53 5|      jestem bez łez, bez litości~ ~Dla zwyciężonych. Taka moja