Piesn

 1 1|     przeznaczenia,~Co go broniła jako częstochowski~Szkaplerz -
 2 1|        Trochę skorzystał w sobie jako prawnik,~Trochę skorzystał
 3 1|         trzy głodne lamparty~Lub jako muły puszczone na trawnik,~
 4 1|  różanych lamp na jasnéj skroni,~Jako Dyjana o poranku biała,~
 5 1|       piórach,~Jasny i chmurny - jako księżyc w chmurach.~ ~O
 6 1|          swéj kochanki.~Skała ta jako wielki obłok szary~Stała
 7 1|    szperką, a głazy~Ludźmi. Więc jako żona Eneasza -~Został się
 8 1|       kopyt jak jęczenie dzwonu,~Jako tętnienia echo jęczał słabo,~
 9 1|      Świadczą - że każda z nich, jako akacja~Okryta słodkim kwiatem
10 1|          nieskazitelna,~Chodziła jako łabędź lub anieli,~Kołysząc
11 1|   owczarzy moja. - A tymczasem~ ~Jako pretendent na własne poparcie~
12 2|    blaskiem, będzie się podnosić~Jako harmonii lekkiéj głos, bez
13 2|       lecie,~A te zostaną pieśni jako proba~Wcale nie według mego
14 2|         w nadziei,~Żem dostrzegł jako poznańczyk - idei).~ ~Czy
15 2|          na świecie,~Rzeczom, co jako piorunowe błyski~W chmurach
16 2|          zawsze bywa,~Wyparł się jako święty Piotr - trzy razy,~
17 2|  zdradzie haniebnéj waszmościów.~Jako Rzymianin z zamku ustępuję.~
18 2|       aléj].~Czy przysięgaliście jako upiory~Wrócić po śmierci
19 2|        Spojrzał z błękitu, i tak jako pawie~Piór płomienistych
20 2|       twarz patrząca w twarze.~ ~Jako Elektra weszła; elektrycznie~
21 2|       Słusznie więc teraz zbladł jako jarzęce~Świece, trupowi
22 2|       purpurowy wczora,~Wyglądał jako statua Komandora.~ ~Ujrzawszy
23 2|       panna anielskiéj postawy~ ~Jako Sybilla z piórem w ręku. -
24 3|         wiośnie~Być tak samotnym jako pan Kazimierz;~Gdy świat
25 3|          lękał się pospolitości,~Jako święconéj duch się lęka
26 3|         w moich utworach wytyka ~Jako ostrowidz lub jako nosoróg,~
27 3|       wytyka ~Jako ostrowidz lub jako nosoróg,~Bo widzi ostro
28 3|      błyskawicy;~I znów złączone jako płatek biały~Śniegu, gołąbek
29 3|          liść łopotał straszliwy~Jako szatańskie skrzydło, całe
30 3|    kołpaków...~Którzy tam pewnie jako marodery~Szukali w drzewie
31 3|      czytaj daléj.~Miłoście moje jako próchna świécą,~Lecz nigdy
32 3|           Co w grze myślicie bić jako kozery~Asa, choć będzie
33 3|       wam nie powiem,~Nie jestem jako wieszcz wszystko wiedzący.~
34 3|      będą moimi sąsiady,~Księżyc jako mój srebrny anioł lewy,~
35 3|        zdrajca ku sobie pokłoni,~Jako tych dwoje - których ja
36 3|        iść w zawody~Z przodkami, jako człek na sławę czuły~I mocno
37 3|      czego chce i czego dowodzi.~Jako fajerwerk z gwiazd kilku
38 4|          aż do jelitów,~I płynie jako szalone okręty,~Z fal odrzucany
39 4|          bronie,~Szablice; każda jako sierp na głowie.~Zaraz ksiądz
40 4|        szału,~Że galop konia był jako lot ptaka.~A ta dzieweczka,
41 4|   zrównoważoną,~Z rozciągniętymi jako ptak rączęty.~Z włosów,
42 4|     chodził w anielskiéj ozdobie~Jako ojczyzny i wiary obrońca;~
43 5|        szlachtę - a sam w stepy,~Jako ognisty koń z rozwianą grzywą,~
44 5|          prędki,~A czasem smutny jako pieśń stepowa,~A czasem
45 5|          pieśń stepowa,~A czasem jako skarga nimfy miętki,~A czasem
46 5|         się po krwawych chrapach~Jako egipski bóg na tylnych łapach.~ ~
47 5| sczerwienić choć trocha!~A byłam jako kwiatek ołowiany.~Nie czerwieni
48 5|        nim nimfa mojego Parnasu,~Jako duch ze mgły na słońcu różany,~
49 5|      sumów lub łososi.~I tak się jako wąż żelazny snuło,~Co czasem
50 5|     przeliczę~I widzę koście, co jako sztandary~Wojsk zatraconych,
51 5|     wszystkie tak grzmią jeszcze jako skały,~Jakbym ja w niebie
52 5|       nigdy nie zdradzi:~W dzień jako słońce, w noc jak żar prowadzi.~ ~