Piesn

 1 1|            Nie stracił... wtenczas po włosku: addio!~Po polsku:
 2 1|         wtenczas po włosku: addio!~Po polsku: pisuj do mnie na
 3 1|         była jego droga~I w każdéj po niéj została część Boga - ~ ~
 4 1|      których jęk zamknięty;~A głos po łanach złocistych przepływał~
 5 1|     wiedźma gałęzią pokrzywy~Smaga po zadzie konia i tak leci~
 6 1|         Ubrałam się tak w kwiaty - po kolana.~Prawda, że dobrze
 7 1|           pieśń zakończę i ogłoszę~Po dawnych wieszczów umarłych
 8 1|      Skierka w bańce z mydła~Cicho po rzece kryształowéj płynie,~
 9 1|      sufity~Lub w studnię... która po sobie zostawi~Tyle co bańka
10 2|          skąd mi się wzięła;~Długo po świecie, pielgrzym tajemniczy,~
11 2|         powoli léje i łagodnie,~Że po tysiącach lat, jak słońce
12 2|       skruchą?~On jest Polakiem aż po same meszty,~Które mu dzisiaj
13 2|           kreski~Od brzegów Dźwiny po hordy Nogajca;~Wszyscy w
14 2|     dziurawy~I zwykł się nieco był po piciu krzywić;~Tak wyciągnąwszy
15 2|           mu senny obwieszczał,~Że po pijanemu zdobył sobie żonę -~
16 2|           Tu Dzieduszycki zajęczał po cichu,~Ale tak jęknął jak
17 2|      Wstrzymał się - powiódł okiem po Staroście,~Zmarszczył się...
18 2| przysięgaliście jako upiory~Wrócić po śmierci przy księżycu biali?~
19 2|              popioły rozwiał wiatr po ziemi.~ ~Skończona wielka
20 2|           Krwią był zalany stół aż po krawędzie,~Krwią, co wyciekła
21 3|           niepodobny!"~ ~Widać, że po tym deszczu w Polsce krwawym~
22 3|            kazał~Bar atakować, gdy po wioskach wszędy~Lud się
23 3|           Podobny... Kule szumiały po żytach,~Gwizdały, do jędz
24 3|           podobne piekielnych,~Lub po moskiewskich trącając jelitach,~
25 3|          Przebiegłszy całe plutony po szarfie,~Na ludziach grały
26 3|  szczeknęły głucho.~Kule gruchnęły po moskiewskich chłopach;~Szczęsny,
27 3|         zwiędły i zwalany,~Szumiał po drzewie jak krwawe łachmany.~ ~
28 3|   awanturach własnych - geografią,~Po któréj ludzie do Kamczatki
29 3|            zaś szarpie srogo,~Bije po ręku jak rektorska linia -~
30 3|     przekręcę~Albobym musiał kłaść po kropkach kropki,~Bowiem
31 3|        biały...~ ~I mój rym także, po téj parafrazie~Kazania,
32 4|     Kościoła siedzi z gołą głową~I po natchnienie patrzy w ciemne
33 4|            Konfederować się i kryć po lasach!~ ~A jednak i to
34 4|              już... Wtem szable mu po oczach migną!~Ksiądz wstał -
35 4|       marze~Z ognia i złota unosić po świecie,~Niech szumi wino
36 5|    Gdzieniegdzie jeszcze snuli się po kraju~Starzy minionych czasów
37 5|       umiał wędzić gęsi skrzydło~I po tatarsku zawijać kołduny -~
38 5|                                    Po kropkach piszę daléj. Wiatr
39 5|         łowi~I leci za mną jak sen po błękitach,~Na koniu stojąc
40 5|         wrona, kiedy z wieśniakiem po roli~Chodzi, szykowna i
41 5|            trzoda się chowa,~Kiedy po niebie léją węże gromu.~
42 5|    ogryzioną ludzką~I oblizuje się po krwawych chrapach~Jako egipski
43 5|         Słońcem i poszedł do żłobu po siano.~ ~Za Sawą weszło
44 5|          Oj, moja Swentyna,~Latasz po stepie jak cygańczuk bosy,~
45 5|         Albo ja martwa pójdę wpław po rzece,~A gdzieś rusałki
46 5|      Swentyną!~Oj! nalatała się ja po kurhanach!~Oj! nakarmiła
47 5|           w głazie osadzony zadem,~Po piersi koniem jest, a po
48 5|           Po piersi koniem jest, a po pas - gadem.~ ~I tak się
49 5|            świeże! żywe! młode!~Że po nich płakać nie umiałbym
50 5|       szczerze,~Lecz z nimi taniec po dolinach wiodę,~A każda,
51 5|      wielki sąd, co kraj rozwidni;~Po drodze wstąpił do Arystokracji~