Piesn

 1 1|          pękną.~Przez całą młodość pan Beniowski bujnie~Za trzech
 2 1|       młodzi stokroć czulsi),~Lecz pan Beniowski rzekł: "Ja sam
 3 1|              O nikczemność!..."~Tu pan Kazimierz jęknął harfy tonem~
 4 1|    człowiek odarty,~Na którego sam pan sędzia, zastawnik~I regent -
 5 1|              świecą w ręku.~ ~Lecz pan Beniowski liczył lat dwadzieścia,~
 6 1|      opilcem.~ ~Z tego wszystkiego pan Kazimierz śmiał się.~Lecz
 7 1|         harapy -~Pana i sługi... I pan ze swym sługą~Wyszli z rodzinnych
 8 1|     robotnicy,~Mgła - za tą chmurą Pan Bóg na kształt świécy.~ ~
 9 1|          ruska chorągiewki pierze.~Pan Kaźmierz jechał takim być
10 1| oczerwieniać zaczął staw Ladawy.~ ~Pan Kaźmierz był z tych, co
11 2|          zaatlantyckim.~Został się pan Starosta z Dzieduszyckim...~ ~
12 2|             A więc wszystkie zmazy~Pan regimentarz, kochanek Gradywa,~
13 2|        wszystkiego, co łudzi.~ ~Ów pan układny więc siedział przy
14 2|      wstawał ani odpowiadał na to;~Pan to był bowiem, co chciał
15 2|         puszył,~Że w konkur wielki pan o córkę ruszył.~ ~Nie odpowiadał
16 2|    wreszcie nie chciał odpowiadać.~Pan Dzieduszycki zaczął prośby
17 2|          tortury.~ ~Ocknięty zamku pan - to raz na księdza,~To
18 2|           grobowe;~Wreszcie Ladawy pan - odzyskał mowę.~ ~"Ktoś
19 2|            oczy, którymi go szukał~Pan Dzieduszycki; ale okazały~
20 2|          mały.~Nieraz zaś przedtem pan Starosta fukał~Na równych
21 2|         ręki:~"Przebacz, wielmożny pan, jeślim ubliżył,~Lecz zamek
22 2|     trupowi podobien białemu.~I ów pan, cały purpurowy wczora,~
23 2|      piekielną ciemnotę.~Za to cię Pan Bóg chciał ukarać chłostą~
24 2|         spowiednika~Zamordowany. - Pan Sawa się zbrojnie~Z twoimi
25 2|        jałowa".~ ~Podczas téj mowy pan Starosta w czoło~Księdza
26 2|      zatrzyma...~Zadrżał. - A wtem pan Sawa wszedł wesoło,~Sawa,
27 3|      wiośnie~Być tak samotnym jako pan Kazimierz;~Gdy świat przed
28 3|            sucha.~"Eureka!" - nasz pan Grabowski wykrzyka,~A Tygodnik
29 3|     mięszkał pomiędzy poety,~Jeśli pan Zbigniew na ruskich giwerach,~
30 3|           co za ziomki swemi~Pisze pan Cz...[...], z wolna Polskę
31 3|      któremu to uszło na sucho,~Że pan Puławski jurysta ma ferie,~
32 3|            tam - bagnetów.~ ~Na to pan Zbigniew patrzał sponad
33 3|  zarąbanych leżało Moskali,~Którym pan Zbigniew patrzał w blade
34 3|    znienacka, nagle...~ ~Ujrzy, co pan Kazimierz. W owym drzewie~
35 3|      Słowem: ksiądz Marek to był i pan Sawa.~ ~Ku nim więc moja
36 3|        padało kropelkami słońce...~Pan Zbigniew patrzał zaś w stronę,
37 4|           ohyda boska i plugastwo.~Pan Regimentarz zaś sam mianowicie,~
38 4|        zaciągnięte długi;~Toż samo pan Różański, co Fabiusem~Jest
39 4|     wojownicy~Byli to z panem Sawą pan Maurycy.~ ~Poznawszy, w
40 4|       wpadłszy muszę kończyć.~Więc pan Sawa lewe przymrużył oko
41 4|         śniegu,~Na którym siedział pan Sawa złowrogi;~Nim się obéjrzał,
42 4|       nigdy między wami zgody!~Oto pan Sawa znowu ruszył w drogę,~
43 4|           na konie wsiedli?"~Na to pan Zbigniew: "Oto jest rzecz,
44 4|      śmiertelnym już był karawanie~Pan Dzieduszycki, jak w piwnicach
45 4|            załodze,~Jak Ladawiecki pan zdał rządu wodze,~ ~A sam
46 5|      brzuch obszyty sitowiem.~ ~Ów pan wspaniałéj tuszy - trochę