Rozdzial

 1 III |         krzycząc: Staruszku, weź nas z sobą!~I rzekł Szaman:
 2 III | Odpowiedziały mu dzieciątka: Weź nas i zaprowadź nas szerokiemi
 3 III |  dzieciątka: Weź nas i zaprowadź nas szerokiemi gościńcami aż
 4 III |       dumą: My Polaki, odprowadź nas do ojczyzny i do matek naszych -
 5 IV  |         abyś wiedział, że śmierć nas ochrania od smutków, które
 6 IV  |          nam wybrały, a znalazły nas martwémi.~Tak mówiąc spojrzał
 7 IV  |           albowiem dziś mówią do nas ludzie obcy: Oto przewodnicy
 8 V   |    mówiąc: Królu nasz! opuściłeś nas dla ludzi obcych i smutni
 9 V   |  smutniéj, mówiąc: Oto opuściłeś nas! i nie robisz więcéj cudów
10 V   |       wątpiémy nawet, czy jest w nas jaka dusza.~Na to Szaman
11 VI  |         albowiem gospodarz pytać nas będzie, jaką władzą to czyniemy;
12 VII |          ani mocy Bożej, która w nas jest, ale płakać będziemy;
13 VIII|          jest Anioł dobry, który nas opuszcza w godzinie śmierci?~
14 VIII|          nieszczęśliwszą jest od nas ta niewiasta, która tu za
15 IX  |    odpowiedział: Karzą jednego z nas.~Zapewne starca, który wczoraj
16 XI  |         zmartwychwstawać; trumna nas odda, lecz nie spojrzy na
17 XI  |        odda, lecz nie spojrzy na nas jak matka.~Oto mi więc smutno,
18 XII |    zawołał: Czarowniku, urzekłeś nas! oto dzban był pełny i wysechł.~
19 XII |         zgodnie mówiąc: Odczaruj nas, albo cię ukarzemy śmiercią.~
20 XII |     Szamana, mówiąc: Oczarowałeś nas.~Upadł starzec na ręce Anhellego,
21 XIII|          nieczystemi mówiąc: Oto nas dwoje na ogromnéj pustyni,
22 XIII|        na ogromnéj pustyni, więc nas Bóg pewnie słucha i na nas
23 XIII|       nas Bóg pewnie słucha i na nas patrzy; a jeśli o rzeczy
24 XIII|          będziemy, to nie opuści nas.~Przyszedł więc dzień sybirski,
25 XIV |  wnętrzności?~Czy Bóg pamiętał o nas? i dał nam umrzeć w ojczyźnie
26 XIV |       się urodzili?~Nie! Uczynił nas ludem Kaimów i łudem Samojedów...