Rozdzial

 1 II  |    Dobrzem uczyniła.~Czuwajcie nad sobą, bo jesteście jak ludzie
 2 III |       się złączyły w powietrzu nad głową.~I przelękniony koń
 3 V   |        cichéj i stojącej wody, nad którą rosło kilka wierzb
 4 VIII|        w ojczyźnie.~I przyszli nad jezioro podziemne, i postępowali
 5 VIII|        którzy siedzieli smutni nad brzegami czarnej wody, z
 6 VIII|  wytchnienia.~Więc usiadamy tu nad ciemną wodą dumać i rozmyślać
 7 VIII|        Czemuś się tak zamyślił nad tą czarną wodą, co z łez
 8 VIII| wybuchu miny, i powtarzało się nad głowami bijąc jak dzwon
 9 VIII|  naszym, bo wiemy, że Twój sąd nad nami jest zapadły... lecz
10 XI  |     téj łzy, która wylana była nad narodami.~Gdzie indziéj
11 XI  |     zgrzeszyła ulitowawszy się nad męką ciemnych Cherubinów
12 XI  |       dosyć trupom wichry mieć nad sobą i zapomnienie?~Ręce
13 XI  |   hostiją, a teraz je wyciągnę nad wami i przeklnę mówiąc:
14 XII |     rok powróci, będzie płakał nad nimi; dlaczegóż brać zemstę
15 XII |        to ren, który stanąwszy nad umierającym panem, zadziwione
16 XIII|     piękniejsza.~A oto patrzaj nad łożem mojem, ta szyba lodu
17 XIII|        ciemnych zatrzymała się nad jamą śmiejąc się głośno,
18 XIII|    Aniołem.~A Eloe uklęknąwszy nad śpiącą, podłożyła pod nią
19 XV  |      jutrzejsze nie pokaże się nad ziemią.~Przyszliśmy ci zwiastować
20 XV  |        rozumiałem, co szeptał.~Nad kołyską moją był przestrach;
21 XVI |  pozdrowić kogo? czy usiadłszy nad jakim miłym domem zapiać
22 XVII|        zachodu.~Eloe siedziała nad ciałem zmarłego, z gwiazdą
23 XVII|        przyleciawszy ów rycerz nad trupa, zawołał grzmiącym
24 XVII|       miast! Oto lud przeważa!~Nad krwawemi rzekami i na krużgankach
25 XVII|       wielkiéj; a Eloe usiadła nad ciałem martwego.~I uradowała