Rozdzial

 1 IV  |          patrząc się na ludzi jak człowiek spiący.~A poznawszy go wtenczas
 2 IV  |       umarłego, i podniósł się ów człowiek w trumnie łzy wylewając
 3 V   |       uciekała w tamtą stronę jak człowiek, co się spieszy.~A na te
 4 VI  |        rzecz winną.~Stary więc ów człowiek obnażył się ze wszystkiego,
 5 VI  |      ulewą jabłek czerwonych, jak człowiek spokojny.~A oto jabłoń okryła
 6 VII |   skończył.~Na to mu odpowiedział człowiek blady i aresztant.... Ten,
 7 VII |      trudnością, bo był otyły ten człowiek, i stał bez ruchu jak rzecz
 8 VII |         mi z wielką tajemnicą jak człowiek obłąkany: Zapomniałem wyrazów
 9 VII |      żałujcie go, bo go znam, był człowiek uczciwy.~Więc Anhelli obróciwszy
10 VII |        korytarzów, gdzie pracował człowiek pewny stary z pięcia synami,
11 VII |          nawet jęku.~Jeżeliś jest człowiek Boży, odwal kamień; może
12 VIII|           te wody miłemi mu były.~Człowiek to był blady, z błękitnemi
13 VIII|      krzyż nie mówiąc więcej: Oto człowiek, który leży pod nim, był
14 VIII|    nędzarze: Oto prawdę mówił ten człowiek; albowiem nieszczęśliwszą
15 XI  |     spojrzał na niego i upadł jak człowiek martwy.~Skończywszy więc
16 XI  |          przed Szamanem głowę jak człowiek, co się wstydzi, mówiąc:~
17 XI  |        kraj, który miał ginąć jak człowiek potępiony.~Kiedy Kimbar
18 XI  |      poszedłemże na wygnanie ]'ak człowiek czysty? Któż mi co zarzuci
19 XII |          z was umie zabijać, jest człowiek pożyteczny.~Zbliża się Wielkanoc
20 XIII|         że to są myśli gminne, że człowiek po śmierci nie lata... Cóż!
21 XIV | piekielnym?~Odpowiedział im na to człowiek najstarszy: Zaprawdę, że
22 XIV |           Przeklęty!~Tak mówił ów człowiek i ocierał usta, na których
23 XV  |           wasz wtenczas, był jako człowiek, który się budzi i powiada
24 XV  |          z plam płomienistych jak człowiek obłąkany.~Lecz okropności