Rozdzial

 1 I   |       niewiast, aby się żenili, albowiem dekret mówił, że posłani
 2 I   |       porządek i wielki smutek, albowiem nie mogli zapomnieć, że
 3 I   |        wami i lud mój opuszczę; albowiem wy jesteście nieszczęśliwsi.~
 4 I   |   Nazywano go zaś Szamanem, tak albowiem nazywa lud sybirski królów
 5 II  |         nie kuście mnie o cudy; albowiem jesteście ludem starym,
 6 III |         spij, ale chodź ze mną, albowiem są rzeczy ważne na pustyni.~
 7 III | odpowiadały mu przymilając się, albowiem miał u siodła kosze z chlebem
 8 III |       rzeczy podobne zbrodniom, albowiem w>nim jest Duch święty.~
 9 IV  | umęczeni.~Obudź którego z nich, albowiem masz siłę cudów; obudź tego
10 IV  |      uczynił!~Zaszkodziłeś nam; albowiem dziś mówią do nas ludzie
11 V   |  topiących się.~Mówię ci o tém; albowiem poddajesz się smutkowi i
12 V   |        cię, bądź królem naszym! albowiem nie w takiéj jasności ubrani
13 VI  |  Anhellego rzekł: Chodźmy stąd! albowiem gospodarz pytać nas będzie,
14 VII |   naszym uwolniwszy tych ludzi, albowiem pomrą z głodu.~Przyprowadzili
15 VIII|       Pozwalają nam odpoczywać, albowiem dziś są imieniny królewskie
16 VIII|      prawdę mówił ten człowiek; albowiem nieszczęśliwszą jest od
17 VIII|      ten, którego ona ukochała; albowiem klęknąwszy przed cesarzem
18 IX  |     widzenie kopalni snem było, albowiem nie wiedział, jak z nich
19 X   |         mają spoczynek w ziemi, albowiem w dobréj wierze na śmierć
20 XI  |         I trzy razy to uczynił, albowiem po trzykroć rozpłakały się
21 XI  |    Przywyknij do niéj za życia, albowiem będzie na mogile twojéj
22 XI  |     piękną jest i nie bezludną; albowiem tu śnieg nie plami skrzydeł
23 XIII|    umrzeć.~A był zachód słońca; albowiem od niejakiego czasu, zaczęły
24 XIV |         rzekli: i proście Boga! Albowiem pokażemy wam znak Jego gniewu