Rozdzial

 1 I   |   renów z gałęzistemi rogami i ludzie na łyżwach niosący oszczepy;
 2 II  | smutkowi.~Dobrzy byliby z nich ludzie w szczęściu, ale je nędza
 3 II  |   życie właściwe? Dlaczegoź ci ludzie mają ginąć?~Wybiorę więc
 4 II  |     nad sobą, bo jesteście jak ludzie stojący na podniesieniu;
 5 II  |    śmierci. Choć nie tak myślą ludzie podli i ludzie małego serca.~
 6 II  |       tak myślą ludzie podli i ludzie małego serca.~Rzekły więc
 7 IV  |     albowiem dziś mówią do nas ludzie obcy: Oto przewodnicy wasi
 8 IV  |      serca dla narodu, a tylko ludzie mali trwają w stałości.~
 9 IV  |        małych uporem jest, gdy ludzie pierwsi w narodzie uznają
10 VIII|  Genezaretańskie Polaków? A ci ludzie sąż rybakami nieszczęścia?~
11 X   |        Co czynicie? lecz go ci ludzie nie przelękli się.~I zawieszono
12 X   |       I zawieszono na krzyżach ludzie owe obłąkane, i przybito
13 X   |     się, aby za nasze wiary ci ludzie ginęli niewinni?~I przeraziły
14 XI  |     kość, ta kość spróchniała. Ludzie ją niegdyś szanowali, a
15 XII |    Bądźcie potępieni, kłótliwi ludzie.~Wichry rozsiewają dębu
16 XII | uderzywszy go nogą jak węża. O ludzie bez pamięci i serca!~Więc
17 XIII|     łzami.~Jeżeli wiesz, gdzie ludzie idą po śmierci, to mi powiedz,
18 XIV |       wzdrygnąwszy się rzekli: Ludzie, co czynicie? Azaż to jest
19 XIV |       roześmieli się głośno ci ludzie, nie wiedząc, że z Aniołami
20 XV  |      go pozdrowili jak ziemscy ludzie, rzekł: Poznałem was, nie
21 XV  |    większą okropność, niż jacy ludzie doznali kiedy: samotność