Rozdzial

 1 II  |        śnieg stał się krwią, a te słońce szczerniało jak węgiel;
 2 IV  |       Stało się! Niech zakryją te trumny i zaniosą je na cmentarz.
 3 V   | wieczornej, rzeki: Oto Widzisz tę płotkę, co przeleciała przez
 4 V   |      między nami.~Zostań przez tę noc, a zastawiémy wieczerzę
 5 V   | człowiek, co się spieszy.~A na te słowa spuścił głowę Anhelli
 6 VIII|      była miejscem ulubioném i te wody miłemi mu były.~Człowiek
 7 X   |   broniąc się, jak męczennicy.~Te więc trzy gromady zaczęły
 8 X   |    trzeciej gromady, aby rzecz tę przez sąd Boga rozstrzygnąć.~
 9 X   |  wszystko stało się czerwone i te krzyże z męczennikami.~Wtenczas
10 XI  |        na mnie: sąż to gwiazdy te same, które mnie widziały
11 XI  |  zrobię! Oto wypędzę wszystkie te duchy z ciał, i pozwolę,
12 XI  | skrzydeł anielskich, a gwiazdy te są piękne.~Tu przylatują
13 XI  |     ludzi, co umarli?~Widzicie tę białą ziemię, jam tu mieszkał;
14 XI  |       mieszkał; widzicie kości te   ja żyłem z niemi.~A to
15 XII |       je po ziemi, lecz wichry te będą przeklęte, co wasze
16 XII |      mlekiem renów.~Weź z sobą tę niewiastę, i niech ci ona
17 XIII|   siostry imieniem zbrodniarkę tę i pokutnicę.~Ona mu była
18 XIII|  jeszcze żyją?~I nawet miejsce te, gdzie stało twoje łóżeczko
19 XIV |  straszliwe przerażenie zdjęło te ludo jady na widok rzeczy