Rozdzial

 1 II  |     dzień, który będzie jutrem śmierci waszéj.~A gorsze jest jutro
 2 II  |    jest jutro życia, niż jutro śmierci. Choć nie tak myślą ludzie
 3 II  |     władzę nauczać o życiu i o śmierci? Oto mamy między sobą księży,
 4 III | zaprowadzę? Oto ja idę w drogę śmierci; chcecież, abym was wziął
 5 IV  |       Na cożeś mu powiedział o śmierci brata? Oto chwila, a dowiedziałby
 6 VIII|        nas opuszcza w godzinie śmierci?~Gorąco krwi jest ogniem
 7 XII |     ona mię ukochała w godzinę śmierci, więc nie chcę, aby zginęła
 8 XII |      dobry.~Nie smuć się aż do śmierci po zgonie ojczyzny twojéj...
 9 XIII|      rzekła: Czemże ja będę po śmierci?~Oto chciałabym być jaką
10 XIII|        mnie będzie pamiętał po śmierci, chyba ren, któregom doiła
11 XIII|     wiesz, gdzie ludzie idą po śmierci, to mi powiedz, bo niespokojna
12 XIII|   myśli gminne, że człowiek po śmierci nie lata... Cóż! kiedy z
13 XIII|   mojéj pościeli i skubią łoże śmierci jedząc... Biedne reny moje,
14 XIII|       wyjadając mech spod łoża śmierci; lecz inna była przyczyna.~
15 XV  |       wtenczas kiedy ja czekam śmierci, a w życiu mojem widziałem
16 XV  |  smutek cichy będzie w godzinę śmierci.~Idźcie! i powiedzcie Bogu,