Rozdzial

 1 II  |        smutkowi.~Dobrzy byliby z nich ludzie w szczęściu, ale
 2 II  |           Wybiorę więc jednego z nich i ukocham go jak syna, a
 3 II  |      mamy między sobą księży, do nich należy słowo Boskie.~Na
 4 IV  |        umęczeni.~Obudź którego z nich, albowiem masz siłę cudów;
 5 VI  |     które nazywają czerwcem; i z nich płacił podatek carowi, a
 6 VII |  oddychają głośno, a niektórzy z nich jęczą i gadają przez sen:~
 7 VII |       młotami, zapytał jednego z nich cichym głosem: kto był ten
 8 IX  |     albowiem nie wiedział, jak z nich wyszedł.~ ~
 9 X   |          trzy gromady; a każda z nich myślała o zbawieniu ojczyzny!~
10 X   |         rozstrzygnąć.~I rzekł do nich ów doradzca: Oto postawmy
11 X   |        ciała trupów, i poznali w nich swoje znajome; więc Szaman
12 XI  | Cherubinów i umiłowała jednego z nich, i poleciała za nim w ciemność.~
13 XIII|      piersi umarłéj, i leżała na nich, a w jamie rozeszła się
14 XV  |   wietrze lekkim, który szedł od nich, poczuł, że byli od Boga,