Rozdzial

 1 I   |        miłości braterskiéj; było zaś ich około tysiąca ludzi z różnego
 2 I   |         wygnańców przemówił językiem ich ziemi: Witajcie!~Oto ja
 3 II  |             czegom szukał; oto serca ich słabe są i dadzą się podbić
 4 II  |          spojrzycie na każdą czaszkę ich: nie zgrzyta ani cierpi,
 5 V   |            cierpiących i pocieszając ich.~A oto jednego wieczora
 6 VII |             nauk im dawać należy, bo ich więcej nauczyło nieszczęście;
 7 X   |        ukrzyżowano; lecz ażeby ciała ich nie ucierpiały jakiej nowéj
 8 XII |           stoją czyhając na was; psy ich nawet czyhają, aby z was
 9 XII |              litości.~Boże, nie karz ich.~Tak mówił, a jeden ze zgrai
10 XIII|              więc owe duchy i chmura ich wzniosła się z dachu krzycząc
11 XIV | przybliżywszy się Aniołowie, ujrzeli ich przy stosie "wielkim z drzewa,
12 XIV |           Swego rozgniewania.~A usta ich były otwarte, a języki czarne
13 XIV |            czarne jak węgiel, a oczy ich jakoby szklanne nie odwracały
14 XVII|              zemsty ludzkiéj.~Korony ich ulatują z głów, jak orły