Rozdzial

 1 IV  |   ciebie śmierć weźmie.~Lecz niech będzie, jak żądasz, abyś
 2 IV  |      niebieskiéj.~Stało się! Niech zakryją te trumny i zaniosą
 3 VII |      mówiąc: To długa praca, niech umrze.~A my stajemy co dnia
 4 X   |      zaniesiemy na cmentarz.~Niech mają spoczynek w ziemi,
 5 XI  | pełna ptasiego wrzasku? Lecz niech tak będzie, jak się Bogu
 6 XII |   Weź z sobą tę niewiastę, i niech ci ona będzie siostrą; ona
 7 XV  |    moją był przestrach; więc niech przynajmniéj sam smutek
 8 XVII|     głosem: Tu był żołnierz, niech wstanie!~Niech siada na
 9 XVII|     żołnierz, niech wstanie!~Niech siada na koń, ja go poniosę
10 XVII|   koron czoła.~Kto ma duszę, niech wstanie! niech żyje! bo
11 XVII|     ma duszę, niech wstanie! niech żyje! bo jest czas żywota