Rozdzial

 1 II  |           że jednych dusze idą w słońce, a drugich dusze oddalają
 2 II  |       śnieg stał się krwią, a te słońce szczerniało jak węgiel;
 3 VIII|        już błagać, abyś powrócił słońce oczom naszym, i powietrze
 4 XII |      Zbliża się dzień sybirski i słońce zatracenia.~Dlaczegożeście
 5 XII |    pamięci i serca!~Więc wstanie słońce i dzień przyniesie straszniéjszy
 6 XIII| Przyszedł więc dzień sybirski, a słońce nie zachodziło, lecz biegało
 7 XIII|        noce w ziemi sybirskiéj i słońce coraz dłużćj zostawało pod
 8 XV  |        zwiastować, że dzisiejsze słońce wstanie jeszcze, lecz jutrzejsze
 9 XVI |     niebo i wybuchnęło wspaniałe słońce; a stanąwszy na kręgu ziemskim,
10 XVI |     serce w Anhellim, i upadł.~A słońce utonęło pod ziemią, i tylko